Een gevaarlijke vriendschap - deel 21


Na deze innige omhelzing lopen ze samen de bioscoop binnen. ‘Wat voor films kijk je graag?’, vraagt Remco aan Anne terwijl hij kijkt op het bord welke films er zoal draaien. ‘Van alles eigenlijk wel’, antwoordt Anne terug. ‘Zullen we dan gaan voor een romantische film?’, vraagt hij. Anne weet het eigenlijk niet zo goed en stemt hier dus maar mee in.

Nadat de kaartjes voor de film zijn gehaald, zoeken ze de zaal op waar de film gedraaid wordt en een plekje om te zitten. Ze blijken volop keus te hebben, de hele zaal is nog vrij. Ze besluiten om achterin het midden te gaan zitten. Ze vind het ontzettend spannend om zo naast Remco te zitten. Ze voelt hoe haar handen zweten van de spanning en hoe haar hartslag klopt in haar keel. Gelukkig gaat dan het licht uit en start de film. Remco heeft vast niks opgemerkt.

Al snel voelt Anne hoe er heel rustig en behoedzaam een arm om haar heen geslagen wordt. Ze voelt een soort warmte haar lijf binnenkruipen en weet niet goed of dit een fijne warmte is of niet. Ze vind het wat spannend en ergens ook wel fijn. Ze weet alleen niet goed wat ze ermee aan moet. Ze weet ook niet hoe ze nee kan zeggen tegen zoiets. ‘Er kan toch niks gebeuren als iemand een arm om me heen slaat?’, denkt ze. Het is maar een arm, verder niets. Juist vanwege deze gedachte laat ze het maar gebeuren, ondanks de spanning die ze voelt. ‘Zou Remco de spanning voelen en merken?’, vraagt ze zich af. Ze voelt dat hij naar haar kijkt en word er wat onrustig en onzeker van. ‘Ga ik terugkijken?’. ‘Wat zou er gebeuren als ik dat zou doen?’. Ze neemt het risico door heel rustig haar hoofd richting de zijne te draaien zonder te weten wat te verwachten. Haar ogen ontmoeten uiteindelijk de zijne. Terwijl ze naar hem kijkt voelt ze een lichte tinteling in haar buik, het zijn de vlinders. Eerst voelt ze hoe haar hartslag lijkt te versnellen en voelt ze hoe ze langzaam steeds rustiger en rustiger wordt. Het voelt goed zo in de armen van Remco. Hij lijkt te merken dat de spanning bij Anne minder wordt, want ineens buigt hij zich heel langzaam in haar richting. ‘Wat is hij van plan?’. Ze voelt hoe ze toch weer iets lichtelijk in paniek raakt en daardoor draait ze haar hoofd weg. En dan voelt ze een kleine kus op haar wang. Ze weet even niet goed waar te kijken. Als ze zijn kant opkijkt voelt ze de onzekerheid en de verlegenheid. Ze voelt hoe haar wangen beginnen te gloeien. Remco lijkt daar maling aan te hebben en buigt zich opnieuw langzaam in haar richting om haar een klein kusje op haar mond te geven. Nu weet ze helemaal niet meer waar ze kijken moet. Verlegen draait ze haar hoofd weg van hem. ‘Hoe moet ik hier nu weer mee omgaan?’, denkt ze. Ze voelt zich zo extreem verlegen worden dat ze haar hoofd tegen de borstkas van Remco drukt.