Een gevaarlijke vriendschap - Deel 24


Aan het einde van de film is haar eerste gedachte dan ook: ‘Aah shoot’, ‘Wat is de tijd toch snel voorbijgevlogen’. Liever had Anne nog wat meer tijd gewild om in de armen van Remco te liggen. Een avondje is eigenlijk veel te kort, omdat ze merkt dat ze Remco steeds leuker en leuker begint te vinden. Ze vraagt dan ook na afloop van de film of Remco zin heeft om nog ergens wat te gaan drinken. Anne heeft de mazzel dat ze van haar ouders pas om elf uur thuis hoeft te zijn. Wat betekent dat ze nog ruim een uur heeft om ergens een drankje te kunnen doen.

Samen met Remco zoekt ze naar een leuk tentje in de omgeving van de bioscoop. Na een klein stukje lopen, komen ze een knus uitziend tentje tegen waar ze naar binnen stappen. Wanneer Anne en Remco een voet over de drempel zetten, komt de geur van bier hen al tegemoet. Binnen hangt er een gemoedelijk sfeertje. Er wordt luide rock muziek gedraaid. Niet helemaal de smaak van Anne, maar vooruit maar. Aan de bar staan vooral oudere mannen met een biertje in hun hand. Binnen zijn verschillende zithoekjes ingericht. Ze voelt zich ietwat ongemakkelijk en tegelijkertijd voelt het ook wel goed aangezien ze samen met Remco is. Bovendien vindt ze het ook wel fijn dat ze dit tentje binnen gestapt zijn. Zoals ze haar klasgenoten kent vanuit verhalen die ze hoort, weet ze dat de meeste tentjes als deze eerder zouden vermijden dan dat ze er binnen zouden stappen.

Ze haalt dan ook diep opgelucht adem wanneer ze plaatsneemt in een afgeschermd zithoekje. Wanneer ze beiden plaats genomen hebben, bestellen ze een drankje. Remco neemt een sinas en Anne een cola. Terwijl ze wachten op hun drankje, slaat Remco een arm om Anne heen. Ergens vindt ze het heerlijk om tegen hem aan te kruipen en ondertussen naar zijn hartslag te luisteren. Dit is iets wat ze zo rustgevend vindt. Terwijl ze tegen hem aan ligt kan ze nog steeds niet bevatten dat ze hem gekust heeft. Terwijl ze hier eens over nadenkt voelt ze stevig de armen van Remco om haar heen.

Dan ineens voelt ze hoe een hand langzaam richting haar hals glijdt en ze voelt een lichte tinteling in haar buik. ‘Wat zou hij van me willen?’, denkt ze. Ze voelt iets kouds in haar hals glijden. “Hé, verdorie”, roept ze uit. “Moet dat nou?”, roept ze met haast kwade stem. Remco probeert haar gerust te stellen dat er niks aan de hand is en zegt; “Rustig maar”. “Ik heb wat voor je, hou je haren even omhoog”. Ietwat geschrokken en tegelijkertijd verbaasd doet Anne wat Remco haar vraagt. Dan voelt ze iets kouds achter in haar nek vallen en vervolgens voelt ze hoe de kou zich omsluit om haar hele nek en hals. Heel behoedzaam streelt ze met enkele vingers langs het koude en beseft dat het een ketting is. “Maar dat had je toch helemaal niet hoeven te doen?”, roept ze uit. “Ik heb hem voor je gekocht, omdat je een ontzettend leuke meid bent”, zegt Remco. “Ik ben blij dat ik je nu al een week ken”. “En ik wil je vragen of je mijn vriendinnetje wil zijn?”. Anne begint te blozen en stamelt er eerst een zacht dankjewel uit en vervolgens een ja.