×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Yes... mijn eerste Vriendin is er!

Yes... mijn eerste Vriendin is er!


De hondjes slaan aan. De brieven klepperde. Ik kijk in de gang. Yesss... daar ligt mijn eerste Vriendin op de mat. Ik ben ontroerd... geraakt. Tja ik ben een emotionele troela soms sinds ik in de overgang zit. Maar wat ik nu voel, is de reden waarom ik mijzelf heb getrakteerd op een abonnement op de Vriendin. Weer een genietmoment in the pocket!

Een tijdje terug moest ik in de wachtkamer wachten. Daar lag de Vriendin. En ik begon te lezen... Allereerst werd ik welkom geheten voorin het blad. Gezellig. Ik bladerde verder en daar was Robert ten Brink. Hij schrijft een stukje over zijn gezin. Ik begin te lezen en de tekst pakt mij. Hun laatste dochter van de 5 gaat de deur uit. Robert schrijft over zijn gevoel, hoe mooi. Hij en zijn vrouw helpen hun dochter met inpakken, verhuizen en weer uitpakken. Maar hij vind het allemaal best wel moeilijk.

Waarom raakt dit stukje mij zo? Omdat ik een jaar geleden hetzelfde voelde. Dan gaat je dochter de deur uit. Ze hebben de leeftijd (22 jaar) om op eigen benen te staan. Het is mooi dat het gaat zoals het hoort te gaan. Maar toch... het doet best wel even pijn. En het is gewoon wennen.

Ik weet zelf nog heel goed hoe blij ik voor mijn dochter was. We hebben haar en haar vriend geholpen met klussen. Wat werd het allemaal mooi. Een leuk huisje, allemaal mooie nieuwe spullen. Het voelde zo warm en goed. Ik was super blij voor hun. En wat denk je, ik zit in de auto en ik rijd naar huis en ineens kwamen de tranen. Zo uit het niets. Echt tranen met tuiten heb ik gehuild. Aan de ene kant snapte ik mijzelf niet. Daarbinnen net was ik nog zo blij en kijk jezelf nu eens zitten. Het is toch wat.

Gelukkig, nu een jaar later ben ik blij. Ik snap Robert helemaal in zijn geschreven stuk. Het is even slikken, maar het is hoe het hoort te gaan. Bovendien komen er heel veel leuke andere dingen weer voor in de plaats. Nu word ik uitgenodigd om gezellig te komen eten bijvoorbeeld of we gaan met z'n allen andere gezellige dingen doen, in hun huis.

Kijk... wat ik natuurlijk niet mis, is de volle wasmanden. Als ik dan mijn dochter hoor roepen:"mam, ik heb al 2 wassen gedraaid, een was opgevouwen en ik nu moet ik alle sokken nog uitzoeken. Dan denk ik pff gelukkig is de was nu verdeeld over 2 huishoudens. ;-)

Maar ik dwaal helemaal af. Wat ik eigenlijk met dit stukje wil zeggen is, dat ik super blij ben met het gezellige weekblad Vriendin, waar van alles en nog wat in te lezen is.

Dit wilde ik even delen met jullie. Nu is het tijd voor een kopje thee en heerlijk lezen in mijn 1e Vriendin.

Warme groet Lia

Voor mijn dochter <3

Jij bent mooi en ik ben super trots op jou!

Love you.

Van je mama




frieke
ik herinner mij het collum van Robert ten Brink, en dacht toen ook ja man dat gevoel herken ik er zijn er ook 4 de deur uitgegaan, veel leesgenot verder Lia nu zal je af en toe de tijd hebben
20-04-2017 19:05
20-04-2017 19:05
Ramona Vroom
Mooi geschreven lia!! Goed dat je jezelf hebt getrakteerd!!Er komen vast nog meer van die herkenbare momentjes
18-04-2017 22:04
18-04-2017 22:04
Vicky
Ik heb het ergens eens gelezen
18-04-2017 21:31
18-04-2017 21:31
Imoqueen
dit tijdschrift ken ik nog niet!
18-04-2017 17:26
18-04-2017 17:26