×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
CityChallenge Zaanstad

CityChallenge Zaanstad


Ik mag soms graag eens kijken op de website www.citychallenges.nl, zo ook vanavond en kwam ik de volgende challenge tegen:                                                      

Ouder worden en sociaalactief  blijven. Hoe doe je dat?

Sociaal contact is belangrijk voor iedereen. Mensen hebben dit nodig om zich gelukkig te voelen. Maar dat is niet het enige. Sociale netwerken worden zelfs geassocieerd met allerlei positieve effecten op je gezondheid, zoals minder kans op obesitas, hoge bloeddruk en andere ziektebeelden.

Voor ouderen is een sociaal netwerk nog belangrijker. Door ondersteuning uit dit netwerk kunnen zij langer zelfstandig blijven wonen. Bovendien verkleint het de kans op eenzaamheid wat een steeds groter probleem wordt in onze samenleving. Het hebben van meer sociale contacten kan bijdragen aan een gelukkiger, gezonder en langer leven. 

Als je jong bent bouw je vaak snel een sociaal netwerk op. Dagelijks kom je op plaatsen waar je nieuwe mensen leert kennen. Op school, je werk, bij het sporten of tijdens het uitgaan, overal ontmoet je nieuwe mensen. Voor ouderen is dit een ander verhaal. Hun vrienden,  broers of zussen worden ook ouder, minder mobiel, verhuizen (misschien wel naar een verpleeghuis) of komen te overlijden. Al deze dingen zorgen ervoor dat je sociale netwerk kleiner wordt. Aan de andere kant wordt het ook moeilijker om nieuwe contacten te leggen. Een uitdaging dus!

Wij dagen je uit

Hoe kunnen we ouderen hierbij helpen? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat ouderen makkelijker nieuwe contacten kunnen leggen, of blijven behouden? Kortom: in deze challenge dagen we je uit om mee te denken hoe we ouderen sociaal actief houden.

Tot zover de Challenge.

Eenzaamheid…

Al eerder schreef ik over het thema eenzaamheid. Het is een thema wat mij raakt en waar ik regelmatig over nadenk. Recentelijk kwam dat wel heel dicht bij, toen een buurman, na 4 dagen dood in de badkamer te hebben gelegen (…!), in eenzaamheid is gestorven door een hartstilstand. Ik ben er gewoon stil van.

We denken vaak dat eenzaamheid vooral bestaat onder de ouderen en we zijn snel gefocust op deze doelgroep wat betreft eenzaamheid en sociaal actief blijven. We vergeten daarbij vaak een grote groep van chronisch zieken en gehandicapten, maar ook die alleenstaande man of vrouw. We vergeten voor het gemak de mensen die ‘van nature’ timide zijn. We vergeten vaak die man of vrouw, maar ook dat ene kindje wat van zichzelf niet snel of gemakkelijk contact legt met anderen. Want ook die zijn er!

Recentelijk schreef ik de blog: De stille ochtend, de koude dag…

Een enkele reactie:

Prachtig geschreven, om stil van te worden, om bij stil te staan.

Fictief maar heel reëel. Mooi verwoord.

Ook hier word ik stil van.

Ja, ook ik wordt, nu ik de blog zo even terug lees, er even stil van. Hoe reëel de blog is, om bij stil te staan!

Eenzaamheid is nooit goed, daar zullen we het allemaal mee eens zijn. Dat menig persoon zijn hersens er over breekt is evident. Maar is het ook niet gewoon een kwestie van keuzes maken en een kwestie van keuzes die worden gemaakt door de overheid?

Laten we wel wezen dat in de laatste jaren, de zorg is uitgehold door de overheid. Dat ook zorginstellingen de handen in eigen boezem moeten steken is evident. De grootverdieners, de managers en de managers over de managers van de managers… En niet te vergeten de vele (veelal verplichte) registratie van alle handelingen, behandelingen en verhandelingen.

Maar handen aan het bed wordt bekort en beknot tot het hoognodige en aandacht, met name de persoonlijke aandacht is beperkt tot het hoogst noodzakelijke.   

Ouderen moeten langer thuis blijven wonen, verpleeghuizen worden gesloten. Vroeger hadden mensen meer affiniteit met geloof en de kerk, maar in een seculiere maatschappij wordt er weinig tot geen gebruik gemaakt van kennis en kunde en de vele vrijwilligers die in kerken rond lopen (!).

Maar ook kerken mogen wat dat betreft de hand in eigen boezem steken: wanneer ouderen in een verzorgingshuis worden opgenomen, wordt het intensieve contact vaak minder. Er is minder aanloop van de wijkoudste, want er wordt toch immers nu meer op de oudere gelet?

Eenzaamheid speelt in alle lagen van de samenleving, van groot tot klein en van klein tot groot en alles wat er tussen inzit. Van de zieken tot de ouderen, van de kleine tot de timide. Eenzaamheid is een maatschappelijk probleem, waarvan we niet kunnen verwachten dat de overheid alleen dit kan oplossen.

Is het daarom nodig om een challenge uit te schrijven?

Ja, waarschijnlijk is dat nodig, omdat de ‘knappe koppen in de locale politiek’ het ook niet meer weten. De heren hebben te maken met een overheid boven zich, de manager van de manager om het zo maar even te zeggen, om ons te vragen als ondergeschikte manager na te denken over de problematiek van eenzaamheid.

Toch vraag ik mij af…

Ook al zou iemand een geweldig plan indienen, weg lopen met het prijzengeld wat is uitgeschreven, zou het daadwerkelijke probleem, eenzaamheid, werkelijk afnemen?

Wat wij ook bedenken, een jeu de boules baan bij een verzorgingshuis, een extra wijksteunpunt, een extra buurthuis, een brei en haakclub op woensdag middag of een moestuin voor de heren, het zal altijd iemand uitsluiten!

Niet iedereen is gebaat bij een activiteit die wij verzinnen, niet een ieder is gebaat bij een breiclub of een moestuin. Mensen zijn nu eenmaal verschillend van aard.

Sociaal actief blijven is ook een keus van de ouderen.

Zelf ben ik chronisch gehandicapt, maar gelukkig ben ik een persoon die niet bij de pakken neer wil zitten. Ik heb namelijk een eigen keuze en heb de keuze gemaakt om dat gene te zoeken wat mij ‘vreugde brengt’. Helaas mag ik niet meer werken van het UWV, door een zenuw spierziekte ben ik niet in staat werkzaamheden uit te voeren bij een bedrijf. Maar wil dat zeggen dat ik daarom zielig in een hoekje moet gaan zitten?

Welnee!

Ik ben op zoek gegaan naar wat mij ‘levensvreugde bracht’.

Vanuit mijn passie ben ik gaan zoeken naar hoe ik daar, met mijn lichamelijke ongemakken, toch invulling aan kan geven. Dat heeft geresulteerd in twee dingen:

1. een website

2. mensen die mijn visie steunden en mij een boot hebben geschonken!

Mijn twee passies zijn het geloof in Christus Jezus en het varen op de binnenwateren.

Nu kan ik helaas niet vaak varen, ik ben dan toch afhankelijk van anderen die met mij mee willen, maar ik kan ook gewoon naar de jachthaven gaan en een poosje vertoeven op de boot en een praatje maken met de mensen om mij heen. Vaak zijn dat de standaard praatjes over bootjes en het weer, soms over het geloof in Christus Jezus. En dan kan ik ze ook wijzen op de website die ik heb opgezet en mag beheren. Twee vliegen in 1 klap!

Terug komend:

Soms moeten we niet nadenken hoe we mensen kunnen activeren, maar met de mensen in kwestie te praten hoe zij zelf denken om actief deel te (blijven) nemen aan de maatschappij. In gesprek met de ouderen, met de zieken, met de kinderen, zoeken naar wat hen raakt, wat ze interesseert, wat ze motiveert in het leven en daarvandaan op zoek te gaan hoe zij invulling kunnen geven aan wat zij graag willen en ondersteunen waar het mogelijk is.

Als dat met geld is, dan met geld. Is dat met een inloophuis, faciliteer dat. Is dat met een lap grond om samen te tuinieren? Stel het beschikbaar!

Natuurlijk mag je rand voorwaarden stellen, Als de gemeente een lap grond ter beschikking stelt, zou je kunnen vragen om 50% van de opbrengst te geven aan een voedselbank in de buurt. Als je een inloophuis faciliteerd, mag je ook vragen om bijvoorbeeld op woensdag middag de locatie beschikbaar te stellen voor kinderen om huiswerk begeleiding te ontvangen.

Samen maak je de maatschappij en samen denk je na over activatie van elk mens.

Maar: wees er ook van bewust dat jij zelf altijd de keuze hebt en zelf verantwoordelijk bent voor jou sociale netwerk. Het heeft echt geen zin om te kniezen aan de keukentafel!

Ga er voor, ga er samen voor, samen zijn we sterk!

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Piteke van der Meulen
Wat een mooie blog en ook heel goed om bij alles eens stil te staan. Mooie ideeën komen er langs. Door mijn vrijwilligerswerk geef ik ook mensen aandacht die anders alleen zouden zitten. Zo kun je heel eenvoudig het verschil maken.
03-02-2018 10:14
03-02-2018 10:14 • 1 reactie
LWAlmanak
Dat denk ik ook wel inderdaad. Dank voor je reactie.
03-02-2018 11:51
03-02-2018 11:51
DiaantjesLife
Dat heb je heel mooi geschreven een super goed en heel belangrijk onderwerp!
03-02-2018 08:19
03-02-2018 08:19 • 1 reactie
LWAlmanak
Dank je wel Diaantje.
03-02-2018 11:51
03-02-2018 11:51
Gerrit112ph
wat een mooie blog
03-02-2018 00:00
03-02-2018 00:00 • 1 reactie
LWAlmanak
Dank je wel!
03-02-2018 00:27
03-02-2018 00:27