Stil in het bos -Hoofdstuk 12-

Stil in het bos -Hoofdstuk 12-


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vandaag schijnt de zon en is het lekker warm weer, en terwijl ik door het bos loop naar de elvenplek valt me op dat het opvallend stil is in het bos. Ik zie wel dieren en de een en andere knikt ook naar me en ik knik dan maar terug maar de sfeer is raar. Het is stil en bedrukt en de zonnestralen tussen de bomen door brengen wel licht maar de sfeer blijft, er hangt iets in de lucht wat ik niet kan benoemen maar ik wordt er zelf wat somber van.

Ik loop maar door naar de opening in het bos waar ik de elven de eerste keer heb ontmoet en hoop dat ze de sfeer wat kunnen verbeteren. Er is niemand te zien het ritselt niet in de bosjes en ook verder blijft het stil rondom mee. Ik ga maar in de zon zitten en laat de zonnestralen me verwarmen, ik neem mijn boek uit mijn rugzak ,tegenwoordig neem ik vaker een boek mee naar het bos gewoon om even een half uurtje ergens in stilte te zitten en te lezen er zijn zoveel mooie plekjes in het bos om van te genieten.

De opening in het bos die ik zelf de elvenplek heb gedoopt is toch wel mijn favoriet, het bos is meestal een plek van vrolijkheid en uitgelatenheid maar vandaag is het anders. Ik weet niet hoezo maar aangezien ik tot nu toe altijd wel van de bewoners van het bos over bijzondere gebeurtenissen op de hoogte wordt gebracht ga ik ervanuit dat ik ook vandaag wel zal horen wat er aan de hand is. Mijn blijft het gevoel bekruipen dat iets niet pluis is, en terwijl ik probeer afleiding te zoeken in het boek geef ik ook dat na een kwartiertje op want het lukt me niet me erop te concentreren.

Dan verschijnt Puffer een van de regenboogelfjes ze ziet er dof blauw uit en verspreid bijna geen elvenstof als ze vliegt, ze komt naast me op de steen zitten met haar hoofdje omlaag en ik zie hoe er zachtjes een piepkleine traan langs haar gezicht naar beneden glijd. Wat is er Puffer wil je me het niet vertellen vraag ik haar.

Puffer’s lipje trilt en zachtjes begin ze aan haar verhaal “Lotte het is vreselijk een van onze elfje is gevangen en verkocht aan een mens, nog wel door een van ons eigen een andere elf heeft haar gevangen en verkocht. Het is gruwelijk de gedachte aan onze vriendin die nu vast zit mijn een mens. Lieve Lotte mensen zijn niet allemaal zo lief als jij! En Rob de elf die dit heeft gedaan Lotte hij is al zijn kleur kwijt hij is gewoon zwart en hij heeft geen elvenstof meer, hij ziet gelukkig in dat hij iets heel slechts heeft gedaan. Ik weet niet wat er met hem gebeurd misschien wordt hij wel verbannen. Gelukkig zijn ze wel al op weg om het elfje te redden van de mens, een paar elven en twee mensen en de boomgeest zijn op weg gegaan om haar te redden, ze gegeven zich allemaal in gevaar buiten het bos. En Rob wordt nu in het bos ergens vast gehouden als straf. O, Lotte wat een ellende allemaal!” Ik reik Lotte zacht mijn vinger want ze is zo klein en tenger dat ik haar niet kan knuffelen zoals ik dat graag wil, ze pakt hem vast en legt haar hoofdje voorzichtig op mijn nagel “Lotte wat fijn dat je er bent!”

Puffer en ik zitten nog een tijdje stil bij elkaar en zeggen even niets meer. Dan zegt Puffer “We moeten dapper zijn en er het beste van hopen, mijn vriendin wordt gered en Rob komt hopelijk tot bezinning en berouwd zijn daad!” Precies puffer zeg ik tegen haar het zal allemaal wel goed komen toch!

Puffer vliegt omhoog zegt “Hopelijk horen we spoedig hoe de redding gaat!” daarna zegt ze me gedag en gaat terug het bos in, het is vreselijk haar zo dof en vol zorgen weg te zien vliegen. Ik sta ook maar op en loop terug naar het boomhuis. Daar zitten meneer en mevrouw muis en hun kinderen er ook wat somber en verslagen bij, Meneer muis zegt “Wat een schande een van ons heeft dit gedaan, hij zal de gerechte straf krijgen. De boomgeest zal oordelen als hij terug is uit de wereld buiten het bos. Hopelijk met het elfje en allemaal in goede gezondheid.”

Ik vertel de muizen dat ik het hele verhaal al van Puffer heb gehoord en hoe zwaar ze het heeft. Mevrouw muis zegt “De elfjes zullen elkaar opvangen, dat komt wel goed!” Het is moeilijk iedereen zo somber en verslagen te zien al lijkt Mevrouw Muis nog het positiefste te zijn van allemaal. Vandaag kan zelfs de wip en de schommel de muizen niet opvrolijken. We zullen allemaal moeten afwachten hoe de reddingmissie verloopt en wat de gevolgen voor Rob zullen zijn.

Ik vertrek weer naar huis maar zeg eerst de muizen gedag en beloof zo snel mogelijk terug te komen naar het bos om te horen hoe de zaken ervoor staan. Ik wens hen nog veel sterkte en loop naar huis, het sombere gevoel blijft bij me hangen. Thuis gekomen douche ik me en kruip op tijd in bed met mijn boek. Mam komt nog even binnen wippen om te vragen waarom ik zo vroeg naar bed ga, ik zeg haar dat ik niet helemaal lekker ben en gewoon wat wil lezen op bed, dat is ook zo.

Het is erg moeilijk mijn gedachten bij mijn boek te houden, ze dwalen telkens af naar het bos en de Elfjes en de sombere sfeer die er hing. Ik hoop zo dat alles goed komt!

Op zoek naar de rest van de avonturen van Lotte je vind ze hier:

help

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Misschien moet je zelf ingrijpen?
| 13:13 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen