×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
Ik zit met een dilemma, wat moet ik doen?

Ik zit met een dilemma, wat moet ik doen?


Ik zit met iets in mijn maag. Ik zal het even uitleggen..

De afgelopen 2 jaar tot aan afgelopen December heb ik een relatie gehad met iemand. Een relatie waarin ik voor het eerst iemand zo intens lief heb gehad..

De manier hoe wij onze liefde uiten en de manier wij elkaar lief hadden dat heb ik nog nooit meegemaakt. 

Maar omdat ik hem zo intens lief had, was ik door mijn eerdere ervaringen toch bang om hem te verliezen. Te verliezen aan iemand. 

Hij was een paar jaar jonger als mij en had een stuk minder levenservaring. Dat maakte dat ik soms bang was voor onze toekomst. 

Dat hij toch op een dag geen vrouw meer wou met 2 kinderen, of dat hij toch zou vallen voor een andere vrouw. Hij moest het nog meemaken om samen te wonen. En zo had ik al meer ervaring in relaties en dat soort dingen al meegemaakt. 

Ik weet wat een relatie inhoud, hij niet. Dat maakte dat de realiteit ervoor zorgde dat ik hem soms van mij af duwde.. Maar hij bleef het proberen, hij wou niet stoppen en vechten voor mij en onze relatie..

Om eerlijk te zijn heb ik door hem weg te duwen hem soms pijn gedaan. Ik besef me dit nu allemaal achteraf heel goed..

Tot aan December hebben wij dus een lange afstandsrelatie gehad van aan en uit.. Op het laatst veranderde onze relatie in steeds meer ruzies.. 

Maar voor die tijd, de momenten dat we samen waren, waren zo intens liefdevol en lief.. We konden elkaar uren en dagen liefkozen.. 

We waren zo gek op elkaar en dat uitte zich in een heleboel dingen.. Elke dag honderden lieve appjes, we waren betrokken en deelden alles samen.. We misten elkaar als we niet bij elkaar waren..

Als we samen waren hadden we hele romantische liefde.. We bedreven de liefde onder de sterren op een berg. Op een uitkijktoren.. 

Dat zijn 1 van de mooie herinneringen die nog zo vers in mijn geheugen zitten.. Net als alle andere herinneringen.. Ze blijven maar door mijn hoofd spoken.. Hoe lief hij was, hoe hij mij uren knuffelde, mijn haren kriebelde.. We konden uren praten en lachen en chillen samen..

Het was zo'n lieve jongen, maar in communicatie en omgang wel nog een echt jongen soms. Hij begreep dingen hoe ik ze voelde en zag soms niet. We waren ook wel anders, hij serieus en ik de altijd maar lachebek.. 

We liepen soms tegen dingen aan, uiteindelijk zorgde dat ervoor dat ik hem in December blokkeerde en tot de van vandaag ook niet meer heb gesproken.. Ik kon er toen niet meer tegen.. Maar nu 4 maanden verder mis ik hem nog steeds..

Ik denk elke dag aan hem, heb een paar weken geleden een gedicht geschreven over hem en mijn liefdesverdriet. Gisteren heb ik een nummer gezongen en opgenomen over mijn gevoel dat ik hem mis..

Ik twijfel om hem te deblokeren. Mijn gedicht te sturen en het liedje. Om hem te laten weten dat ik hem mis. En dat ik spijt heb. Hij hield zoveel van mij dat ik vind dat hij dit moet weten.. Dat hij me wel zoveel waard was, al twijfelde hij daar soms aan, omdat ik hem uit angst weleens van me af duwde.. 

Ik weet niet wat hij denkt. Ik weet niet of hij me mist. Of dat hij misschien al een ander heeft. Aan de ene kant wil ik zijn leven ook niet overhoop halen door een berichtje te sturen. Maar blokkeren en nooit meer wat van je laten horen, dat is toch veel erger. 

Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Soms vraag ik me af of het niet beter is het zo te laten en te wachten tot het gemis en verdriet bij mij slijt. Te wachten tot er ooit weer een andere man komt. Tot nu toe heb ik nog geen man gehad, omdat ik dit niet kan tegenover hem.

Dit heb ik nog nooit zo gevoeld en ervaren. Nog nooit heb ik zolang verdriet gehad om een man. Ik voel sowieso niet snel verdriet. Maar om hem wel. Hij heeft een indruk met zijn liefde bij mij achter gelaten die ik maar niet kan vergeten..

Ik schrijf dit omdat ik het even van me af wil schrijven. En benieuwd ben naar hoe jullie hier over denken. Misschien kan het me ook helpen om wel of niet die keuze te maken.. Al komt de keuze uit jezelf dat weet ik. Maar soms is het fijn om de mening van iemand anders te horen. Dat geeft je soms ook inzichten..

Aan mijn vrienden kan ik het niet vragen. Want hun hebben een oordeel vanuit de dingen die ze hebben meekregen in onze relatie.. Ik kan onze relatie en alles wat erin voor kwam natuurlijk niet helemaal beschrijven. 

Het is wel fijn om even van mij af te schrijven. Ik kan er met niemand echt over praten op 1 vriendin na. Maar zij staat zo anders in het leven dat mij dat ook niet echt steunt. Liefde.. Het doet soms maar rare dingen met een mens.. 

Maar hoe mooi kan liefde wel niet zijn.. 

Fijne pasen..