×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Spiegeltje spiegelt aan de wand wie is de...

Spiegeltje spiegelt aan de wand wie is de...


Op de plek van de puntjes kun je buiten ‘mooiste’ ook veel andere zaken invullen. Slimste, knapste, rijkste en ga zo maar door. Het vreemde is dat als je iets aan een spiegel vraagt je de vraag feitelijk aan jezelf stelt. Je kijkt jezelf in de ogen.  Als je die vraag dus aan jezelf stelt impliceert dat dan niet dat je onzeker bent over bijvoorbeeld je uiterlijk of kennis of kunde? Impliceert dat niet dat jij jezelf vergelijkt met een ander? Misschien is die ander wel beter of slimmer of mooier. En wat gebeurt er dan als die spiegel, jij dus, antwoord dat die ander beter of mooier is? Ben je dan jaloers op die ander of kun je accepteren van- of beter nog blij zijn voor die ander? Of ben je misschien onzeker over je eigen kunnen omdat een van je ouders nooit zag waartoe jij in staat was? Je ouders jou misschien niet de ruimte gaven om dingen te proberen met woorden als “kom maar hier, ik doe dat wel want jij kunt dat toch (nog) niet”? Zelf was ik in de ogen van mijn vader 'maar een meisje'. Mijn jongere broertje kon alles beter, mocht ook meer. Later mocht ik nergens heen zonder zijn toezicht waarover hij dan later aan mijn vader verslag moest uitbrengen. Ik was er van overtuigd dat ik minder waard was omdat ik maar een meisje was.

Die overtuiging ‘niets waard’ heeft me later erg vaak in de problemen gebracht. Verstandelijk leerde ik wel dat ik net zoveel waard was als ieder ander. Maar gevoelsmatig was dit een pijnpunt. Ik kon ongelooflijk heftig reageren als  ik het gevoel had dat iemand mij ‘minder waard’ vond of zichzelf ‘boven’ mij plaatste. Die reacties schoten er soms pijlsnel uit. Niet vanuit mijn huidige volwassen zijn maar vanuit de pijn die het kind van destijds ervoer, als het ware de pijnlijke plek die door iemand aangeraakt werd. Mijn zielige ik kwam aan het woord en ik hoorde haar achter mijn rug fluisteren: “Zie je wel, je bent niets waard.”

Alle woorden van anderen stuitten tegen een muur en konden niet binnen komen, ik kon ze gewoon niet voelen. Wat er ook gezegd werd, de ‘zie-je-wel-ik-ben-niet-goed-genoeg’-mantra stak direct de kop op. En als iemand iets aardigs zei dacht ik ‘die-moet-iets-van-me’ of ‘die-wil-alleen-maar–aardig-doen’. Ik kon lange tijd niet geloven dat iemand meende wat hij/zij zei. Later leerde ik dat het mijn eigen overtuiging was die veranderd moest worden. Het was nodig dat ik met andere ogen naar mezelf ging kijken. Ik was de enige persoon op deze wereld die zichzelf een waarde toe moest kennen. Ik was degene die moest stoppen met veroordelingen over mezelf. De herontdekking van mezelf was een behoorlijk lange zoektocht en kostte veel pijn en moeite.

Quote

We zijn niet gevangen in de ijzeren greep van het verleden. We zijn gevangen in de ijzeren greep van de illusie dat we onszelf moeten beschermen tegen wat er in het verleden gebeurd is. 

 Ingeborg Bosch

Als kind ging ik er gewoon vanuit dat alles normaal was zo als het was. Ik wist niet beter dat mijn behoeften niet telden, het ging immers niet om mij. En hoezeer ik ook mijn best deed om 'goed' te zijn ik bleef tot ver in de volwassenheid toch 'maar een meisje, dat lomp was bovendien'. Die zoektocht bracht me eerst bij heel veel overtuigingen die ik onder ogen moest zien. De overtuiging dat ik niets nodig had, dat ik altijd lief moest zijn en vreselijk mijn best moest doen. Het onder ogen zien van het schuldgevoel over zaken waar ik als kind part nog deel aan had. 'Had ik toen maar... '

morgen, morgen gaan ze van me houden. Als ik nu altijd lief ben, nooit boos ben, alles precies doe zoals mijn moeder het wil, dan gaan ze morgen van me houden. Als ik nou precies het juiste voel en het juiste denk en me nooit vergis dan gaan ze morgen, morgen van me houden

Jeanette Meijvogel

Onder de puinhoop van alle afgebroken afweermechanismen kon ik op eigen benen gaan staan om mijn leven in de hand nemen.  Het drong langzaam tot me door dat ik, datgene wat ik meende niet gekregen te hebben, nu mezelf kon gaan geven. Ik leef niet meer in het verleden van dat kleine gekwetste meisje. Ik leef nu mijn volwassen ik. 


Regelmatig zie ik mensen heftig reageren op situaties of woorden waarvan ik denk dat ze als aanval opgevat worden. Vaak zie ik dat dan niet op die manier. Regelmatig zie ik mensen in de aanval gaan of boos worden en terug slaan. Heel vaak zie ik mensen dingen doen om waardering of zelfs liefde te krijgen. Wat zegt dat over die mensen? Uit ervaring weet ik dat onder dit soort reacties meestal pijnplekken uit de kindertijd verborgen liggen.  Als iemand, anders dan uit Liefde, vreemd reageert dan zou de vraag voor die persoon mijns inziens moeten zijn:

"Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wat is er met mij/hem/haar aan de hand?"

Quote

Hoe meer een mens zichzelf onderzoekt, hoe meer kracht hij in zichzelf vindt.

 door: I. Khan

©Marion
 

kopfoto: pixabay

Gratis aanmelden?

Gebruik dan hier mijn persoonlijke link!



Hpj Goossens
2017, en een meisje is nog steeds vaak maar een meisje. Wat gaat de stilstaande tijd toch snel. Mooi beschreven Marion! Graag gelezen!
17-08-2017 15:31
17-08-2017 15:31 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Dank je wel, fijn om te horen! ;-)
17-08-2017 16:02
17-08-2017 16:02 • 1 reactie • Reageer
'Klein'
Mooi geschreven over een niet zo mooie ervaring en dan druk ik me zachtjes uit! Jou hoef ik niet uit te leggen hoe het werkt, want je hebt het zelf heel goed in de gaten. Maar verstandelijk weten we het allemaal wel. Zelf heb ik ook mijn pijnpunten uit mijn jeugd, het eenzaam zijn, niet gezien en geteld worden. Maar als iemand dan per ongeluk jouw of mijn "code intoetst" dan doet het nog altijd verrekte zeer!
16-08-2017 23:03
16-08-2017 23:03 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Precies... maar op een gegeven moment zie je dat die betreffende code ingetoetst wordt en dan doorzie je het en drijft het ook steeds sneller voorbij ;-)
17-08-2017 15:51
17-08-2017 15:51 • 1 reactie • Reageer
zonnebloem
Prachtig stuk waar velen zichzelf in herkennen denk ik. Een mens moet blijven groeien en dat kan enkel "met die spiegel"
14-08-2017 07:43
14-08-2017 07:43 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Inderdaad, dank je wel!
14-08-2017 17:51
14-08-2017 17:51 • Reageer
_PetitCorbeau_
Heel mooie blog!
11-08-2017 14:03
11-08-2017 14:03 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Dank je wel! :-)
11-08-2017 14:07
11-08-2017 14:07 • Reageer
Albert van den Berg
Heel herkenbaar. Ik ben de oudste en moest ergens beter in zijn, maar dat beter zijn botste weer. Nu kijk ik zelden nog in de spiegel, ik hoef niet te zien om te voelen.
11-08-2017 11:33
11-08-2017 11:33 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Dank voor je fijne reactie. Reflecteer jij vanuit het voelen dan?
11-08-2017 11:35
11-08-2017 11:35 • 1 reactie • Reageer
enigma
Mooi verwoord. Kinderen worden inderdaad heel vaak 'voorgevormd' door wat ze als kind te horen krijgen.
09-08-2017 19:49
09-08-2017 19:49 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Inderdaad. Dank je voor je reaktie.
09-08-2017 21:08
09-08-2017 21:08 • Reageer
Bloggerda
Heel, heel herkenbaar. Mooi geschreven.
09-08-2017 19:47
09-08-2017 19:47 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Dank je wel Gerda :-)
09-08-2017 21:08
09-08-2017 21:08 • 1 reactie • Reageer
Naturefreak
Mooi geschreven. Ik denk herkenbaar voor velen.
09-08-2017 16:40
09-08-2017 16:40 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Dank je wel Naturefreak ;-)
09-08-2017 18:10
09-08-2017 18:10 • Reageer
Bodycoach
Dit is een heel mooie blog.
09-08-2017 12:54
09-08-2017 12:54 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
ahw.. Dank je wel!! :-D
09-08-2017 14:34
09-08-2017 14:34 • Reageer
Encaustichris
Wauw!!! (En nu moet ik weer die verrekte drie woorden vol maken). Wat een spiegel hou je me voor! Ik herken dit... wie niet... nu nog mijn overtuigingen overtuigen. Heel goed stuk!
09-08-2017 08:39
09-08-2017 08:39 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Hihi dank je wel voor je mooie reactie :-)
09-08-2017 09:37
09-08-2017 09:37 • Reageer
Hans van Gemert
Een goed, indrukwekkend en waardevol stuk, Marion!
08-08-2017 20:44
08-08-2017 20:44 • 1 reactie • Reageer
Marion Wever
Dank je wel Hans, ik ben blij met je reactie!! Ik krijg helaas geen kopfoto gepost. Een serverfout..Heb jij dat misschien ook al gemerkt? . :-/
08-08-2017 21:59
08-08-2017 21:59 • 1 reactie • Reageer