09-04-2018 .. Blijf bij me

09-04-2018 .. Blijf bij me


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het is 7.30 uur en voor Mariska is dat behoorlijk vroeg op haar vrije dag.
Echter vandaag is ze jarig en uitslapen zit er niet in.
Ze wil nog het een en ander doen voordat de gasten vanavond komen, maar ze wil vooral wat voor zichzelf doen.
Ze heeft een afspraak bij schoonheidsspecialiste en de kapper. Daarnaast heeft ze ook een ontspanningsmassage aan zichzelf kado gedaan.  
Terwijl ze haar koffie drinkt, denkt ze aan haar lief.

Anderhalf jaar geleden kwam hij ’s avonds na zijn werk thuis en mopperde over hoofdpijn en zei dat hij vroeg naar bed zou gaan, omdat het hem doodmoe maakte. Terwijl ze aan het avondeten zaten, dommelde hij al in.
‘Waarom ga je niet nu al lekker slapen’, zei Mariska. ‘Dan maak ik warme melk voor je en neem ik twee aspirientjes voor je mee. ‘
Hij mompelde iets van ‘ja goed idee.’
Hij steunde met zijn handen zwaar op de tafel om van de stoel op te staan.
Mariska maakte zich zorgen, want dit had ze nog niet eerder van Erwin gezien. Hij was een krachtige en energieke man en ziek zijn kwam niet in zijn woordenboek voor.
Als een geslagen man liep hij de trap op en plots hoorde ze een hoop gestommel en ze wist gelijk dat hij van de trap was gevallen.
Ze rende naar de gang en in een impuls graaide ze de telefoon van de buffetkast. Haar altijd zo energieke lieve man lag op zijn rug en had moeite met ademhalen.
Terwijl ze het alarmnummer belde, legde ze hem in haar armen en zijn hoofd rustte op haar schouders. Zij kuste hem zacht en de tranen liepen over haar wangen, welke zijn wangen raakten. Hij zei niks en hij had zijn ogen gesloten. De stilte tussen hen zei genoeg en ze hield hem stevig vast alsof ze zijn leven in zijn lijf terug wilde duwen, maar ze wist wel beter. Zijn borstkas kwam nog amper omhoog en ze fluisterde wanhopig;
‘Ik hou zo onzettend veel van je. Blijf bij me. Blijf bij me.’
Met zijn laatste krachten en nauwelijks hoorbaar zei hij: “Ik hou zielsveel van je. Ik blijf bij je.‘
Ze zag zijn Ziel uit zijn lichaam zweven. Ze had 'm willen pakken, maar hij was onbereikbaar. Zijn gezicht ontspande en ze kon alleen nog maar huilen en drukte hem nog steviger tegen zich aan.
De hulpverleners haalden haar uiteindelijk over haar man los te laten en in een waas keek ze toe hoe zij hem op een brancard legden en meenamen. Ze hoort ver weg iemand nog zeggen: ‘Hartinfarct’.

Langzaam, heel langzaam leert ze omgaan met dit verlies, maar het schrijnende gemis is ze niet kwijt. Haar hart heeft een gat en geen dokter kan het helen.
Ze kijkt naar de klok. Het is exact acht uur en precies op dat moment hoort ze het belsignaal van haar telefoon. Ze neemt op. Ze veegt ondertussen een traan van haar wang en terwijl ze nog in gedachten  is hoort ze zijn stem door de telefoon:
‘Ik hou zielsveel van je. Ik ben bij je.’

Marion de Vries.



De schrijfuitdaging van april 2018 van Hans van Gemert.
Wil je ook meedoen? Zie hieronder wat de uitdaging inhoudt....

Meer korte verhalen:



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (12 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Hier word ik stil van. 
| 15:01 |
;-) Snap ik......
| 15:06 |
hij is weer uit de dood opgestaan dus.
| 01:00 |
Ehm...... ja, iedereen heeft zo zijn eigen uitleg dus 😊
| 01:33 |
das toch juist het leuke ervan toch.
| 21:04 |
Ja en de bedoeling ook eigenlijk
| 00:00 |
daarom😂
| 17:23 |
Zo intens mooi geschreven hoe ook ik ernaar kijk, dank je
| 09:57 |
Dankjewel lieve Karin !!
| 11:48 |
Wat een ontroerend en mooi verhaal! Ja, niet mooi natuurlijk wat hem (en haar) overkwam maar zeker de boodschap, de liefde en het slot niet te vergeten!
| 21:44 |
Dankjewel kerel !! De boodschap vind ik zelf ook nogal mooi.
| 21:46 |
Graag gedaan Marion! Die vind ik zeker ook mooi!
| 18:51 |
❤️
| 20:46 |
Prachtig geschreven. Triestig verhaal.
| 13:05 |
Dankjewel !!!
| 15:12 |
Wow, dat is een heftige! Heel mooi geschreven, ik ging helemaal met je mee.
| 10:29 |
Ja tijdens het schrijven vond ik 'm ook heftig eerlijk gezegd. En soms vraag ik me wel eens af waar zo'n verhaal ineens dan vandaan komt.
Dankjewel voor je compliment natuurlijk !!
| 11:52 |
Wooooooo, die komt binnen!
| 10:25 |
Bij mij ook tijdens het schrijven..........
| 11:53 |
Dat begrijp ik, anders kon je het niet schrijven
| 21:06 |
Heel mooi en aangrijpend verhaal!
| 10:21 |
Dankjewel Hans. En bedankt voor de inspiratie
| 11:53 |
Tjeetje, wat een aangrijpend verhaal. 
| 08:30 |
Sorry..... vloog zomaar uit de 'pen'
| 11:53 |
Geen sorry!!! Heerlijk zo'n pen! 
| 11:55 |
We schreven bijna tegelijkertijd een zelfde soort reactie bij elkaar. Had je 'm door. Ook leuk !!
| 12:22 |
Whaha, oh echt. Ik heb niet naar de tijd gekeken. Prachtig dit! 
| 12:32 |
Wat een prachtig verhaal vol emoties! 
| 07:06 |
Ik dank u ;-)
| 07:18 |
Mooi ontroerend verhaal. 
| 06:08 |
Dankjewel.
| 06:12 |
Kort nachtje. 
| 06:16 |
Yep, als ik die drive heb slaap ik kort. Maar ik haal het vast nog wel in vandaag ;-) Zo rond etenstijd ben ik 'op' .
| 06:37 |
Wat een mooi, aangrijpend verhaal!
| 03:49 |
Dankjewel. Jij schrijft niks meer tegenwoordig ;-) Ik kijk regelmatig, maar noppes, nada nieuwe berichtjes.
| 03:56 |
Veel te druk, mantelzorg voor mijn tante: zij heeft zelf geen kinderen dus het is mijn taak. Bezig een aanleunwoning naar haar smaak te zoeken en haar begeleiden naar diverse specialisten.
| 04:03 |
Oh ja, daar kan je behoorlijk druk mee zijn ja. Wel onwijs lief dat je dit voor haar wil doen.
Nou ik mis je intelligente blogjes wel anders.
| 04:08 |
😊
| 04:11 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen