31-03-2017 ..  De snelwegschoen

31-03-2017 .. De snelwegschoen


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

 Het is rond de klok van drie in de middag. Het verkeer raast over de snelweg met ieder zijn eigen bestemming. Tussen de eerste en tweede rijstrook ligt een schoen. Het vele verkeer heeft stof op de schoen gewaaid en is daardoor vaal geworden. Ooit was hij een mooie schoen. Hij had een glimmende neus en hij was trots op  zijn lijfje, omdat hij er alles aan deed om het vuil af te stoten. Zowel van binnen als van buiten. Hij heeft veel in de bossen geleefd. Uren mocht hij er doorbrengen. Driftige stevige passen kon hij maken. Daar was hij op gebouwd. Een krachtpatser. Heuvels nam hij moeiteloos en rende omhoog om van het prachtige landschap te genieten.

Hij mist de bossen en slaat met weemoed deze herinnering op in zijn geheugen. Net als de wandelingen op het strand. Hij zorgde wel dat er geen zand in zijn lichaam kwam, want daar hield hij niet van. Ook niet van het zeewater, daar kreeg hij uitslag van. En toch hield hij van het oneindige van de horizon. Hij heeft zijn ogen uitgekeken hoe de lucht ieder uur verandert.

Hij zucht nog maar eens terwijl hij op de snelweg ligt. Zwak en moe geworden van het vechten om aan de kant te komen. Hij laat zich handig meevoeren in de luchtstroom van het verkeer. Hij heeft al één rijstrook over kunnen steken, maar hij moet even op adem komen.
Wat een toestand ineens waar hij in belandt is.
Zo sta je in de laadbak van de auto en zo lig je op straat.

Hij kijkt eens om zich heen of hij zijn maatje kan zien, maar hij is alleen. Hij is nog nooit alleen geweest. Zijn wederhelft was er altijd. Alles deden ze samen. Zij was al net zo onvermoeibaar als hij. Pittige tante en hij houdt van haar en mist zijn Sybil. Haar gesprekken, hun gedeelde liefde voor de natuur en de eindeloze wandelingen. Als ze onderweg waren lonkte ze vaak naar hem met haar prachtige zilverkleurige ogen. Hij smolt dan iedere keer weer.
Ach was je maar hier, denkt hij, dan kunnen we weer kletsen over de eigenaar die zij chauffeerden.
Een markante kerel met groeven in zijn gezicht en witgrijze haren tot op zijn schouders. Hij was gek met hem. Als de man praatte, trilden zijn tenen en dat kietelde. Dan moest hij soms lachen omdat hij niet tegen kietelen kan.  En hij wist dat de man ook gek met hem en Sybil was. Hij zorgde goed voor ze. Iedere avond borstelde hij ze af en mochten ze in een rustige hoek van de keuken gaan slapen. In de winter zette hij ze voor de kachel, omdat ze verkleumd waren.
Toen hij net op straat lag heeft ie ‘m voor het laatst gezien. Hij hing ondersteboven in z’n auto en praatte met de ambulancebroeder.
Hij heeft Schoen waarschijnlijk niet eens op straat zien liggen.

   Hup genoeg gemijmerd en de volgende luchtstroom weer meepakken, want ik zal van die weg af.
   Levensgevaarlijk hier.
Hij zet zich schrap als hij een vrachtwagen ziet aankomen.

   Die moet ik hebben. Dat gaat me misschien meters opleveren.
Hij zet zijn veters op de weg om zich nog eens extra af te zetten. De vrachtwagen dendert langs hem heen en hij schuift een heel eind de eerste rijstrook op. Nu moet hij opletten, want nu kunnen ze over hem heen rijden. Veters stevig aan de grond om te manoeuvreren, zodat hij de wielen kan ontwijken.

Hij mag de onderkant van een schattige lichtblauwe Fiat 500 bekijken en die van een Renault, maar de vrachtwagen die er aan komt gaat hij weer op mee surfen. Hij zal wel een stuk naar achteren gezogen worden, maar hoopt ook dat hij schuin weg geblazen wordt.
De vrachtwagen neemt hem verder mee naar de kant dan hij gehoopt had en zijn ogen beginnen te stralen.

   Nog twee grote windvlagen en ik ben aan de kant.
En alle geluk zit mee. Er komt een grote oplegger met auto’s aan. Hij voelt zijn kansen groeien om in één keer op de kant geslingerd te worden.
De grote brede wielen van de oplegger komen rap dichtbij. Hij ruikt haast het rubber en kijkt in de grote brandende koplampen verwachtingsvol wacht hij op de grote windvlaag die hem zal redden. Hij kijkt nog even snel opzij naar het gras en de bomen waar hij zo naar verlangt.

Het verkeer raast over de snelweg met ieder zijn eigen bestemming.
Er ligt een stoffige vergane schoen aan de kant van de weg…....

Marion de Vries/Marion's Moon


Zo'n leuke schrijfuitdaging van Encaustichris.
Dankjewel voor je inspiratie.
Meer info over de uitdaging: De schoen langs de snelweg

Inmiddels heeft Elisabeth een Yoorsblog magazine opgezet 'Yoors Divers' en dit verhaal wordt mijn eerste bijdrage.
Meer weten over Yoors Divers?



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (16 reviews)
expand_more
Verberg reacties
En daar moet de schoen het mee doen..leuk geschreven
| 15:59 |
Ja daar ligt ie dan hé.....
| 18:18 |
Wat een leuke bijdrage 
| 11:46 |
Dankjewel voor je complimentje !!
| 13:24 |
heel leuk! arme schoen!
| 15:27 |
Kan jouw schoen ook overkomen (zonder ongeluk dan graag)
| 17:17 |
Zie wel een een schoen of ander kledingsstuk op de snelweg liggen vraag me dan altijd af hoe die daar terecht komt haha hopelijk raak ik mijn schoenen niet kwijt! 
| 18:17 |
Dit was een schrijfuitdaging vorig jaar van Enchausticris. Zij vroeg zich dat ook af....
| 19:05 |
Wel alelig als ieder kledingstuk een ongeluk betekend...
| 19:39 |
Een hele mooie weer! Even was ik bang dat 'ie overhoop gereden zou worden... Jammer genoeg is hij nu alleen...
| 16:22 |
Dat heb ik in het midden gelaten........ ;-) Misschien toch een vervolg schrijven :-)
| 16:37 |
Verstandig, haha!
| 00:05 |
Ah wat mooi geschreven.
| 18:23 |
Dankjewel !!!
| 14:42 |
Psssst..... er is een nieuw mysterie opgedoken! Misschien heb jij een idee wat hier aan de hand was?
yoo.rs/encaustichris/blog/nieuw-de-busbaanonderbroek-1492769272.html?Ysid=26233
| 02:27 |
Nee maar heb wel beeld.... :-)
| 10:28 |
Een grappige invulling
| 16:58 |
Dankjewel !!!
| 17:15 |
Heel erg leuk, verteld vanuit het perspectief van de schoen.
| 09:26 |
Dankjewel ! Wist ook gelijk toen ik de uitdaging las welke kant ik op wilde schrijven.
| 10:16 |
:-)
| 18:17 |
Intens van je verhaal genoten, wat origineel zeg, chapeau
| 09:24 |
Dankjewel !! Het thema komt dan niet bij mij vandaan, maar was gelijk geïnspireerd.
| 10:16 |
begrijpelijk end at werkte supersonisch op je door
| 10:28 |
Ja het verhaal stond er ook in mum van tijd inderdaad....
| 10:45 |
Het enige negatieve aan deze superleuke invulling is de keus van de letterkleur. Vermoeiend lezen, geef mij maar zwart op wit
| 13:03 |
Oh meen je dat nou. Ben eigenlijk verrast dat groen vermoeiend is. Is het niet de grootte van het lettertype misschien i.p.v. de kleur?

En eh.... dankjewel voor je compliment !!
| 16:28 |
Nee, het is het contrast van de letterkleur die het voor mij beter leesbaar maakt, echt veel kleiner leest ook niet prettig, maar deze grootte is niets mis mee
| 16:31 |
Duidelijk. Gut nu sta ik toch mooi in dilemma ;-) Ik ga er serieus eens over nadenken, maar terwijl ik schrijf bedenk ik dat het op de telefoon lezen met groene letters niet fijn is misschien. Ik heb niet zo'n phonedinges maar kan me er iets bij voorstellen..... Ik ga op zwart.... ;-)
Dankjewel
| 16:58 |
Ik lees via een computerbeeldscherm , een tablet en laptop, dus daar ligt het waarschijnlijk niet aan, het ligt zuiver aan mezelf hoo
| 17:59 |
Hele leuke invulling, zo op de valreep :D
| 10:59 |
Dankjewel !!!
| 16:30 |
Erg mooi en leuk geschreven. Uitslag van het zeewater lijkt me ook zeker niet fijn
| 08:02 |
Ja hij kreeg er van die witte uitslag van. Vond ie heel vervelend ;-)
| 09:35 |
Dit is errug mooi geschreven... klasse!!!!!!
| 22:07 |
Zoen op je kruin !! Dankjewel
| 09:34 |
Dank u!!
| 10:43 |
;-)
| 17:17 |
oh dit is wel zo geweldig geschreven ik zat mee te leven met die schoen. Snik!!
| 18:38 |
Je bent om te zoenen...... Echt
| 20:00 |
hier is mijn wang........
| 22:46 |
:-D
En eentje op je kruintje ;-)
| 22:55 |
ohhhh heerlijk!! :-) xxx
| 22:57 |
;-)
| 23:05 |
Dat heb je erg mooi geschreven!
| 14:24 |
Dankjewel voor je complimentje !!
| 14:29 |
Wat een hele mooie invulling!!
Je leeft helemaal mee met schoen en Sybil.

Dank je wel voor je deelname!
| 13:38 |
Jij bedankt voor je inspiratie. Was heerlijk om erover te schrijven.
| 13:51 |
Heel graag gedaan :-)
| 13:57 |
Heel leuk geschreven
| 13:34 |
Dankjewel voor je compliment !
| 13:52 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen