×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De dag dat mijn wereld kantelde

De dag dat mijn wereld kantelde


Vrijdag 18 juli 2014 was voor mij de dag dat mijn wereld kantelde, om nog maar te zwijgen wat het voor mijn kinderen betekende.

Ik was in 2008 gescheiden van de vader van mijn drie kinderen. We hadden 50/50 co-ouderschap. De pijn van de scheiding begon weg te ebben en we kregen eigenlijk een steeds beter contact. Ik had een LAT relatie, mijn ex was hertrouwd.

De opmaat voor deze dag begon acht dagen eerder. Op woensdagavond 9 juli waren mijn oudste dochter en ik terug gekomen van vijf dagen in Londen. Donderdag was ik nog vrij en mijn zoon liep een krantenwijk, maar had die nacht bij zijn vriendin geslapen. Ik hoorde hem 's morgens vroeg aan de deur morrelen, ik werd ervan wakker. Hij kwam terug van zijn krantenwijk en de deur zat nog op de knip. Ik stommelde in mijn badjas naar de voordeur, deed hem open en wilde mijn bed weer in duiken toen mijn zoon zei: "wacht even... papa heeft vannacht een hartinfarct gehad". Jeetje... dat is heftig. Hij was die avond niet lekker geworden, met de ambulance opgehaald en 's nachts gedotterd. Nu ging het weer goed, hij werd die dag weer naar het streekziekenhuis gebracht. Na het weekend mocht hij naar huis, hij deed rustig aan en het ging prima, hij had zich in geen tijden zo goed gevoeld. 

Donderdagavond 17 juli, de dag van de MH17 ramp, ging ik naar bed. Om 00.09 uur werd ik wakker van mijn mobieltje dat afging in de keuken. Het was mijn schoonzus. Zij stond bij mijn ex in huis. "Het gaat niet goed met hem, hij wordt nu gereanimeerd en ik ben er bang voor", zei ze. Ze wilde dat ik op de hoogte was. Kennelijk was mijn mobiel al een aantal keren gebeld door haar, maar ik sliep diep. Mijn dochter (16) was er al wel wakker van geworden en ging naar de wc, zodat ze langs mijn slaapkamer moest, ze wilde weten wat er was. Ik vertelde dat papa weer een hartaanval had gehad en weer naar het ziekenhuis zou worden gebracht. Ik wilde niet dat ze meteen het ergste dacht. Mijn zoon (19) was bij zijn vriendin en de jongste (12) sliep. Ik ging weer naar bed, ik lag opgekruld en dacht: 'hou vast, laat niet los! Hou vast aan het leven!' als aanmoediging voor mijn ex. Het was heel erg warm die dagen, maar ik had het ijskoud en lag te rillen in bed. Na een half uur ofzo kwamen mijn zoon en zijn vriendin thuis. Hij had de sirenes gehoord, op internet gekeken waar ze heen gingen en het adres van zijn vader gezien en was erheen gegaan. Zijn vader was inmiddels onderweg naar het ziekenhuis en hij wilde de uitslag thuis afwachten, bij zijn zusjes. Zo zaten we in de woonkamer, alleen de jongste sliep nog. We dachten: 'hoe langer het duurt, hoe beter, dan zijn ze nog met hem bezig'. 

Tegen twee uur werd mijn zoon gebeld door de vrouw van mijn ex. Ze hadden alles gedaan, maar niks had mogen baten, hij was overleden, 48 jaar oud... We zijn direct naar het ziekenhuis gegaan en daar lag hij... familie druppelde binnen... Het duurde een tijd voor het tot me doordrong, dat alles nu veranderde, dat de kinderen geen vader meer hadden, dat ik de enige ouder was nu, dat ze nu dus fulltime bij mij zouden komen wonen. Het huis waar hun vader na de scheiding was blijven wonen, waar ze alledrie geboren waren, waar ze alledrie grote slaapkamers hadden, was niet langer hun thuis... dat we door deze periode van rouw moesten gaan... dat we de wond die deze nacht was toegebracht voor altijd met ons mee zouden dragen...

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Karin van der Straaten
Vreselijk voor je kinderen dit bericht toen De vader van mijn kinderen liet hen in de steek vanwege een nieuwe partner maar al zien ze hem nooit, ze zouden zeker veel verdriet hebben als het hen ook zou overkomen
03-10-2018 11:55
03-10-2018 11:55
wakeupkitty
Ik kan mij er niet veel bij voorstellen. Mijn kinderen zijn opgegroeid zonder vader, hij moet ze niet. Ik denk dus ook niet dat zij het te horen krijgen (of ik) wanneer hij zou overlijden en ook niet dat er echt tranen om gelaten worden. Zij leven langer zonder vader dan met. Ook zijn familie heeft hen laten vallen. Het is wellicht geen gemis, maar wel jammer om geen familie te hebben (denk ik), al kun je deze ook weer niet kiezen en vrienden wel. Ik lees in ieder geval dat jullie met elkaar heel hecht zijn en dat lijkt mij ook waardevol.
13-09-2018 10:14
13-09-2018 10:14
Annemiek
Wat is dit heftig geweest en nog steeds. Wat ik ook lees is het respect voor jou en jullie kinderen van de familie van hun vader en de zorg die jij nog steeds had naar je ex. De vader van jouw/jullie kinderen. Dat alleenstaande ouder komt hard binnen denk ik, merk ik zelf. Je moet inderdaad alles ineens alleen doen. Je hebt hier mooi en liefdevol over geschreven. Sterkte de komende dagen, ik las dat het juist nu rondom de datum van het overlijden van de vader van je kinderen is.
03-07-2018 12:18
03-07-2018 12:18
Schorelaar
Wat een abrupt einde aan zijn leven. Wat abrupt voor je kinderen. Ik hoop dat nu, bijna 4 jaar later, de scherpste kantjes er af zijn.
16-03-2018 23:11
16-03-2018 23:11
Thuisblijfmama.be
Vreselijk zeg! Op zo'n jonge leeftijd. En ook voor de kinderen om hun papa zo vroeg te moeten verliezen. Veel sterkte voor jullie allemaal.
12-03-2018 10:07
12-03-2018 10:07
Walkoflife
Jeetje zo jong nog, en je hoort het zoveel, op deze leeftijd. Heftig om dit mee te moeten maken, voor je kinderen, maar ook voor jou. Alles maar dan ook alles veranderd. Alles wat zeker was is weg, ook al gaat het om je ex. Ik hoop dat jullie al een beetje een nieuw pad hebben kunnen vinden om verder te gaan. Heel veel sterkte...
18-02-2018 11:40
18-02-2018 11:40
...
Jeetje, heftig voor jullie allemaal! Ik kan mij voorstellen hoe naar het voor jou ook geweest moet zijn en misschien nog steeds is. Ik hoop dat jullie kinderen een beetje een weg hebben kunnen vinden in het leven zonder hun vader. Maar zoals ik het lees hebben ze een super moeder! Strekte.
17-02-2018 18:15
17-02-2018 18:15
Judith Evelien
Oef, deze komt binnen. Wat heftig en wat komt er dan ineens veel op je af! Heel veel sterkte en kracht voor jullie.
17-02-2018 17:56
17-02-2018 17:56
Joa
Wat een heftig verhaal. Ja ik begrijp dat je hetzelfde ervaren hebt. Ik hoop dat het bij Leon inderdaad wel goed blijft gaan. Ik moet wel zeggen dat ik nu wat angstiger ben geworden nu ik dit verhaal lees. Want ook Leon voelt zich nu weer redelijk goed. Ik hoop dat het alleen maar beter gaat worden.
16-02-2018 15:17
16-02-2018 15:17
caro.sael Davinchy
Heel heftig. Sterkte
30-01-2018 21:56
30-01-2018 21:56
Erieka
Wat ontzettend heftig..
18-01-2018 09:07
18-01-2018 09:07
Karin van der Straaten
Wat in en in triest voor iedereen zeg, het zal altijd een gemis blijven ja
17-01-2018 14:48
17-01-2018 14:48
Soberana
Heftige gebeurtenis, vooral voor je kinderen.
15-01-2018 00:41
15-01-2018 00:41
Gerrit112ph
Zo dat is een heftige verhaal. Sterkte
14-01-2018 15:01
14-01-2018 15:01
LivingThaGoodLife
Ontzettend heftig, wat erg voor jullie kids zeg.. En nog veel te jong heen gegaan.. Hoe dealen ze er nu mee nu het een aantal jaar verder is? Sterkte in elk geval
14-01-2018 14:09
14-01-2018 14:09
Hans van Gemert
Heftige gebeurtenis, met een hoop dubbele gevoelens...
14-01-2018 12:46
14-01-2018 12:46