Die goede oude briefpost

Die goede oude briefpost


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Al vanaf mijn vroegste jeugd vind ik het leuk om brieven te sturen. Ik had al jong een penvriendin en wat later schreef ik ook met een nichtje. Iedere dag die spanning als je thuis kwam: 'het is alweer een tijdje geleden dat ik een brief stuurde, er zou vandaag best eens een antwoord kunnen komen'.  Heerlijk als er dan een envelop op je lag te wachten! In mijn tienertijd schreef ik in de zomervakanties met mijn vriendinnen, post op de camping! Iedere dag bij de receptie kijken. Daar waren van die vakken met op ieder vak een letter van het alfabet. Was er post? Heerlijk vond ik dat. Schoenendozen vol brieven heb ik nog bewaard.

Toen ik een vervolgopleiding deed, reisde ik met de trein en stond mijn fiets in de fietsenstalling. Een vriendin die een opleiding in een andere stad volgde, had haar fiets daar ook staan. Wij hingen brieven op elkaars fiets en correspondeerden op die manier, een whatsapp-gesprek avant la lettre. Ik heb ze bewaard.

Een brief schrijven is heel fijn. Het werkt als een soort dagboek. Je vertelt iets aan die ander, maar meteen ook analyseer je het voor jezelf. Dat kan heel verhelderend werken. Die dagboeken schreef ik trouwens ook, van mijn twaalfde tot ik ging samenwonen op mijn 19de zo'n beetje. Als ik ze herlees, wat ik zelden doe, reis ik zo terug naar die tijd en dat kan wat verwarring geven als je weer terug moet reizen. Alle gevoelens van lang vervlogen tijden zijn weer actueel. Drie jaar geleden ben ik begonnen met zo'n Q&A boekje, een boekje waar alle dagen van het jaar in staan en bij iedere dag staat een andere vraag. Vijf jaar lang beantwoord je die vraag en dat geeft een mooi document.

Jammer dat de huidige generatie dit nu heel anders doet. Zij kennen het wachten op de brief niet, en de blijdschap als hij arriveert. Zij sturen emails en appjes, hun wachten wordt meestal binnen enkele minuten, of zelfs seconden, beloond. En zelf stuur ik ook geen brieven meer. Jammer is dat eigenlijk. Met vrienden mail ik liever dan dat ik app. Een mail lijkt toch meer op een brief, je kunt de tijd nemen om je gedachten te formuleren.

Brieven bewaar je, bijvoorbeeld in een doos. Er zijn genoeg voorbeelden van mensen die in de inboedel van overleden ouders of andere familieleden stapeltjes brieven vinden, correspondentie van toen zij hun latere echtgenoten net kenden, voorzichtige romantische brieven in vergeelde enveloppen met een lint eromheen. Mooie herinneringen die een tijdsbeeld schetsen van hoe dat ging in lang vervlogen tijden. 

Emails bewaar je een tijd en alhoewel ze zeggen dat alles wat op internet staat, nooit helemaal verdwijnt, staan emails in je mailbox achter een wachtwoord, veilig opgeborgen voor de buitenwereld. Ook onvindbaar voor je nageslacht. Bovendien is een mail toch nog steeds geen brief. 

Jammer is het wel, die 'vooruitgang'. Die tastbare herinneringen in de vorm van brieven, die verdwijnt straks dus gewoon. Geen stapeltjes brieven in een doos die gevonden worden na een overlijden. Niet, tijdens het opruimen van je eigen huis, een doos vinden en dan meegenomen worden naar de tijden van weleer, weer veranderen in dat meisje van 15 die brieven schreef aan haar vriendin.

Nee, het is niet allemaal vooruitgang wat de computer brengt. Gelukkig zijn er nu deze blogs waarin ik toch heel veel kan vastleggen en uiten!

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Toen wij in NL studeerden (1968-1972) schreven wij luchtpostbrieven naar onze ouders. Als je mazzel had kwamen ze binnen een week aan. Dit herhaalde zich toen onze kinderen voor studie naar NL vertrokken (de oudste in 1989). Wij kochten 2 fax-apparaten: 1 voor de dochter en 1 voor onszelf. Brieven werden nog steeds geschreven, maar kwamen tenminste direct aan. Vastlopend papier etc. namen we voor lief.
Intercontinentaal bellen was en is duur (doen we met feest- en verjaardagen). Lang leve de e-mail!
| 04:23 |
Ik zou best nog brieven willen schrijven. Heb ook 2 dozen vol met brieven uit mijn jeugd. Maar de postzegels zijn nu wel heel erg duur helaas
| 20:04 |
Inderdaad, dat is een keerzijde van de digitale tijd...
| 18:43 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen