Door Yoors verdiep ik me meer in verschillende onderwerpen


Ik merk dat ik me door het bloggen op Yoors meer verdiep in allerlei onderwerpen die ik vroeger langs me heen had laten gaan. Nu denk ik toch vaak: hé, daar kan ik misschien wat over schrijven, dat is een onderwerp dat lezers trekt, waarin anderen wellicht ook geïnteresseerd zijn. Het kan van alles zijn, iets dat ik in de krant lees of op het nieuws hoor als ik in de auto naar mijn werk rijd. Iets dat ik lees op Facebook of een blog van een andere Yoorsiaan. Aan de ene kant is er de jacht op de punten, maar inmiddels is het schrijven ook een beetje een verslaving geworden. Soms heb ik een paar dagen geen inspiratie en merk ik dat ik heel erg op zoek ga naar een onderwerp om over te schrijven. Ik wil gewoon schrijven! 

Ik ben ervan overtuigd dat mijn 'interesse' in het vaccinatiegebeuren nooit wat ontstaan als ik niet op Yoors had gezeten. Daardoor ben ik in eerste instantie gaan schrijven over de HPV vaccinatie, waar ik toen al heel erg tegen was. Daarna is het verder gegaan naar andere vaccinaties. Mijn kinderen zijn de leeftijd van inentingen allang voorbij, dus het onderwerp ligt voor mij niet voor de hand. Inmiddels heb ik ook een beetje een haat-liefde relatie met het onderwerp, maar het lijkt toch steeds maar weer naar me toe te komen.

Andere onderwerpen, zoals bijvoorbeeld de stijgende energiekosten, hebben een dubbel doel: ik kan er een blog over schrijven, het is een onderwerp dat nu leeft en dus views binnenhalen, maar het zorgt er ook voor dat ik voor mezelf weet hoe het zit. Normaal gesproken zijn dit geen onderwerpen waarvan ik zelf op zoek ga naar de achtergronden, maar met een blog in mijn hoofd lees ik toch een stuk verder dan het berichtje op de telegraaf.nl en weet ik nu dus dingen die ik anders maar voor lief had genomen.

De blogs die ik schrijf over mijn genealogische zoektochten zorgen vooral voor overzicht. Zonder Yoors zou ik nooit op die manier de levensverhalen van mijn voorouders hebben opgeschreven. Ik heb het weleens in mijn hoofd gehad het te doen, maar voor jezelf komt het er gewoon niet van. Nu, voor Yoors en voor andere geïnteresseerden en ook een beetje voor de punten natuurlijk, doe ik dat dus wel. Ik leg het verleden vast, vooral uiteindelijk voor mezelf en later ook voor mijn kinderen, als ze er interesse in krijgen. Zo ook met bepaalde belevenissen, je kunt grappige gebeurtenissen vastleggen, voor jezelf, voor je lezers, maar zo staat het toch een keer op papier en kan men later eens teruglezen hoe het nou zat. Wie schrijft die blijft, zeg maar. 

Bloggen heeft ook een soort dagboekfunctie. Vroeger, in mijn tienerjaren, was ik een fervent dagboekschrijver. Het bracht me overzicht, rust in mijn hoofd. Ik schreef dingen op en zag ineens verbanden, ik begreep mezelf beter. Zo vergaat het me nu met bloggen. Vorig jaar heb ik veel geschreven over relaties vanuit het oogpunt dat ik dat niet meer wilde. Een soort verwerking, denk ik. Dingen op een rijtje zetten, kijken wat ik nu vind en voel. Nu schrijf ik heel anders over relaties, omdat ik gelukkig ben met Marc en sta ik aan de andere kant en ook daar is veel te beleven, te voelen en op een rijtje te zetten. Nu denk ik dat mijn aversie tegen relaties van vorig jaar vooral was om een beeld van mezelf in stand te houden dat ik het wel alleen kon, maar het was vooral dat ik bepaalde dingen in mezelf dan niet hoefde te zien, dat ik niet hoefde te groeien. Die hele ontwikkeling is voor mij nu veel duidelijker dan hij zou zijn geweest als ik geen blogs had geschreven. Nu kan ik ze teruglezen en voelen hoe ik het toen voelde en vergelijkingen maken met hoe ik het nu ervaar.

Zo brengt bloggen dus eigenlijk heel veel meer teweeg dan je in eerste instantie zou denken. Het gaat niet om bekendheid, ik vond het in het begin best heel spannend dat mensen die ik niet kende iets van mij gingen lezen. Het gaat uiteindelijk ook niet om die punten, ook al zijn ze wel een goede motivatie. Wat het echt oplevert, is meer inzicht in jezelf en je omgeving en dat is onbetaalbaar.