Het leed dat relatie heet (n.a.v. de 2Doc: Verlaten)


Is het geen wonder dat zoveel mensen nog een relatie willen? Ik vind eigenlijk van wel. Kennelijk is die drang om paren te vormen zo diep in onze instincten ingebakken, dat veel mensen, teleurstelling na teleurstelling, toch iedere keer weer opnieuw op zoek gaan naar een partner.

Ik heb de 2Doc: 'Verlaten' gekeken en dat schetst heel goed hoeveel pijn mensen doorgaans hebben nadat hun relatie is verbroken. Je kunt wel stellen dat relaties meer kapot maken dan je lief is. Niet zelden blijven mensen compleet gedesillusioneerd en depressief achter, ontdaan van de helft van hun spullen en vaak ook de helft van de sociale contacten. Toch gaan de meeste mensen binnen afzienbare tijd dapper weer op zoek naar een nieuw exemplaar.

Ik mag op zich helemaal niet klagen. Ik ben in mijn tienertijd een paar keer verliefd geweest, maar omdat ik te verlegen was om het onderwerp hiervan ook maar iets te laten merken, is daar nooit iets uit voortgekomen. Stel je voor: straks werd ik voor volledig idioot versleten als ik 'hem' iets liet merken, werd ik uitgelachen en bespot. Ik ging nog liever dood dan dat ik iets liet merken. 
Op mijn 18de kreeg ik mijn eerste vriendje, waar ik twee jaar later mee trouwde. Weer 18 jaar later gingen we uit elkaar, op mijn initiatief. Ik was dus nooit verlaten, maar ik wilde nooit meer een relatie. Ik moest er niet aan denken, de zoektocht, en dan iemand hebben die zich met je kinderen ging bemoeien, mij niet gezien! Tot mijn eigen verbazing had ik een paar maanden later toch een ontzettende behoefte aan een partner, ik voelde heel erg dat mensen gemaakt waren om in paren op te trekken, heel apart. Na een korte zoektocht op een datingsite ontmoette ik mijn nieuwe partner. Ruim acht jaar zijn we samen geweest en zonder ruzies of heftige scènes hebben we er, in gezamenlijk overleg, een punt achter gezet. Echt grote traumatische dingen heb ik dus niet echt beleefd met relaties. Toch heb ik absoluut niet de behoefte om er ooit nog aan te beginnen.

Laat staan als je dat wél meemaakt. Iedereen kent legio verhalen over heftige scheidingen, waarbij één van de partners is vreemdgegaan of al aan een nieuwe relatie is begonnen. Vechtscheidingen, financiële ellende, bezoeksregelingen voor de kinderen... Toch beginnen de meeste mensen binnen de kortste keren weer aan een nieuwe relatie, het leed uit de vorige relatie nog onverwerkt in de rugzak. Het is geen wonder dat dit soort relaties een veel kleinere kans van slagen heeft. Waarom gaan mensen toch steeds weer op zoek naar een nieuwe partner? Hebben ze er zoveel vertrouwen in dat het dit keer wel goed afloopt? Zijn ze zo bang om alleen te zijn? Of is het gewoon een gewoonte? Dat je afwijkend bent als je geen relatie wil, want zo is het nog steeds wel een beetje natuurlijk. Samenzijn kan heel fijn zijn, verliefd zijn is, buiten heel vermoeiend, ook heel geweldig, maar na een paar nare ervaringen zou je toch beter moeten weten, lijkt me.

Op Facebook las ik al hoe columniste Suzanne de hele dag al werd afgekraakt om wat ze in de documentaire vertelde over haar relaties. Het is een thema dat me momenteel erg bezighoudt en na het terugkijken van de documentaire kan ik zeggen dat ik hem heel interessant vindt. Suzanne schetst beide kanten van de medaille: ze is zelf vertrokken uit haar huwelijk en een paar jaar later verlaten door haar partner. Ze vertelt er heel eerlijk en beeldend over en op het einde zag je ook goed dat ze de breuk nog niet verwerkt heeft. Ik verbaas me erover dat zoveel mensen zo'n snoeiharde mening over haar hebben, daar wordt vast psychologisch onderzoek naar gedaan, want je ziet het de hele dag door op Facebook. Ik vond het een heel eerlijk verhaal, ze spaarde zichzelf ook bepaald niet. Niemand is perfect, je (ex-)partner niet, maar zelf ben je dat natuurlijk ook niet en al die mensen die anderen onderuit schoppen op Facebook zijn dat al zeker niet.

De liefde... het is een onderwerp waar je je eindeloos mee bezig kunt houden.

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!