×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
In de voetsporen van mijn voormoeder Anna Maria Geertruida Kodde

In de voetsporen van mijn voormoeder Anna Maria Geertruida Kodde


Op de één of andere manier voel ik mij in mijn stamboom altijd aangetrokken tot mijn voormoeder Anna Maria Geertruida Kodde, de moeder van mijn oma van vader's kant. Mijn 'andere' oma, waar ik al eens een blog over heb geschreven, zie onderaan, is dus haar dochter. Met de familie van vader's kant was er weinig contact, des te wonderlijker dat deze vrouw mij zo aantrekt. Ik besloot eens een grondig onderzoek naar haar leven te doen. Op de grafsteen die op de foto boven dit blog te zien is, staat ze vermeld als A.M. Geertruida, wat een aanwijzing is dat haar roepnaam van Geertruida afkomstig was, ik noem haar voor het gemak 'Geertje'. 

Anna Maria Geertruida werd geboren op 9 januari 1886 in Vinkeveen als achtste kind, drie daarvan zijn voor haar komst al overleden. Na haar worden nog vier kinderen geboren, waaronder een tweeling waarvan er één na 17 dagen overlijdt. Ze groeit die eerste jaren dus op met vier zusjes en drie broertjes. Het overlijden van één van de tweelingbroertjes krijgt ze waarschijnlijk niet bewust mee, ze is dan ruim 2,5 jaar oud.

Vader was veenman, het was een arm gezin, een hard leven. Een leven in een tijd waarin kindersterfte de dagelijkse praktijk was en waar ziektes zoals wij die allang niet meer kennen, zomaar de kop opstaken. Cholera was één van die ziektes die epidemische vormen aan kon nemen en waarschijnlijk heeft er in Vinkeveen en omgeving in de jaren 1891-1892 een dergelijke epidemie rondgewaard. Begin februari 1891 overleed de jongste dochter, acht maanden oud in Utrecht, waarschijnlijk in het speciale cholera hospitaal. Aan het einde van diezelfde maand overleed het broertje onder Geertje, bijna vier jaar oud, ook in Utrecht waarschijnlijk aan dezelfde ziekte. De ziekte nam voor dit gezin een pauze om het jaar erna, wederom in februari, weer keihard toe te slaan. De moeder van het gezin overleed thuis op 9 februari op 36-jarige leeftijd. Het kan goed zijn dat zij ook cholera had, maar niet naar het hospitaal wilde om voor haar gezin te kunnen zorgen, of dat de ziekte zo snel toesloeg dat daar geen tijd meer voor was. Gezien het tempo waarin de kinderen werden geboren, kan het ook nog heel goed zijn dat zij zwanger was, al wordt daar geen melding van gemaakt. Een week later overlijdt de zus boven Geertje op 7-jarige leeftijd. Enkele maanden later, in juli overlijdt dan als laatste de oudste dochter op de leeftijd van 14 jaar. Zo werd het gezin van 8 kinderen en twee ouders in anderhalf jaar tijd gehalveerd tot een gezin van een vader met vier kinderen, de oudste tien jaar, de jongste nog geen vier. Geertje was ruim zes jaar op dat moment, en wat een enorme verliezen had zij toen al geleden!

In februari van het jaar 1900 overlijdt dan als klap op de vuurpijl Geertje's vader, 47 jaar. De vier kinderen blijven verweesd achter, Geertje is dan 14, haar zus 18 en de broers 17 en 11 jaar. Over wat er dan met de kinderen gebeurt, weet ik nog niks, ik hoop dat nader onderzoek hier een licht op zal kunnen werpen.

We pakken het verhaal op op 2 mei 1912, Geertje trouwt die dag met Anthonius Henricus, Toon, Meijer in Abcoude-Proostdij. Ze is dan 26 jaar oud, ze is dienstbode van beroep met als woonplaats Amsterdam. Toon is klompenmaker, net als zijn vader. Ruim een jaar later wordt de eerste dochter geboren die vernoemd wordt naar de beide oma's: Adriana Anna, roepnaam Janie.  Ruim tien maanden daarna volgt een zoon, Theodorus Cornelis, inderdaad, naar beide opa's. Hij overlijdt 8 weken later. Een kleine twee jaar daarna volgt nog een dochter, Anna Adriana (heel veel fantasie hadden ze kennelijk niet) en nog datzelfde jaar, 1916, in december, volgt mij oma, Cornelia Theodora (ja ja, naar beide opa's!). Eind januari 1918, nu precies 100 jaar geleden, kreeg ze een tweeling, twee jongens waarvan er één na 11 dagen overlijdt, eigenlijk dus precies zoals het bij haar moeder is gebeurd. Ze heetten Theodorus Bernardus en Cornelis Johannes (met hun eerste namen naar hun opa's!). Eind november 1919 volgt nog een dochter, Johanna Antonia, Jopie. Het jaar erop, in augustus 1920 is Geertje weer zwanger als haar derde kind, Anna Adriana overlijdt, de doodsoorzaak is mij onbekend, maar volgens de overlijdensakte was het niet in huis, wellicht is zij verongelukt of verdronken. Begin februari 1921 bevalt ze van een dochter die dezelfde naam krijgt als haar zus die een half jaar eerder overleed, Anna Adriana. Het noodlot slaat weer toe: twee weken na de geboorte van deze dochter overlijdt Geertje, 35 jaar oud, in het kraambed.

Ik weet dat mijn oma, die toen vier jaar oud was, is opgegroeid bij 'ome Han op de boerderij', in Abcoude, wie deze man was, weet ik nog niet. Hij was geen familie. Van de andere vier kinderen weet ik niet waar zij zijn gebleven. Er waren nog vier andere gezinnen in de directe familie, wellicht hebben zij allemaal één kind opgenomen, ik hoop dit nog te ontdekken. Van mijn overgrootvader weet ik alleen dat hij pas dertig jaar later opnieuw trouwde, wat hij in de tussentijd heeft gedaan, is mij nog onbekend.

Mijn overgrootvader ligt begraven op de kleine begraafplaats achter de katholieke kerk in Abcoude, Geertje ligt daar niet meer, die was 55 jaar voor hem al overleden. Wel is het vrij zeker dat zij ook op deze begraafplaats gelegen moet hebben, net als de drie jonge kinderen die zij verloor. Op de grafsteen van mijn overgrootvader wordt zij wel vermeld. Vandaag heb ik deze begraafplaats bezocht en wat rondgekeken in Abcoude, de plaats waar zij zoveel voetstappen heeft liggen. Het was goed om dit even zo te beleven. Ik heb een kaarsje bij het graf, dat ik ook maar als haar graf beschouw, neergezet. Ik denk dat het fijn is als er 97 jaar na je overlijden door een achterkleinkind een kaarsje ter nagedachtenis voor je wordt neergezet. Ze is niet vergeten en ik ga verder met het onderzoeken van haar leven. Vandaag was pas het begin.

Lees het vervolg: Raadsels... Waar bleef Geertje?

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Ja het waren moeilijke tijden toen. Wel leuk dat je je daar in verdiept.
09-02-2018 18:07
09-02-2018 18:07 • Reageer
Albert van den Berg
Mooi om zo uit te pluizen. Het leven was hard vroeger, behalve dat mensen het geloof gebruikte als steun werd er ook praktisch met de zaken omgegaan. De ome Han kan zomaar een lange relatie geweest zijn, als beide ermee geholpen waren was het prima, maakte het leven wat minder zwaar.
08-02-2018 09:51
08-02-2018 09:51 • 1 reactie • Reageer
Marjolein
Ik vermoed iemand van de kerk ofzo, ik kom er vast nog wel achter.
08-02-2018 10:04
08-02-2018 10:04 • Reageer
Schorelaar
Leuk dat je in de geschiedenis bent gedoken. Wat een moeilijke levens.
02-02-2018 08:46
02-02-2018 08:46 • 1 reactie • Reageer
Marjolein
makkelijk was het niet nee
02-02-2018 08:53
02-02-2018 08:53 • Reageer
jolandemooij
Wat interessant het leven van je voormoeder onderzoeken.
28-01-2018 20:17
28-01-2018 20:17 • Reageer
bijlenie
Wat bijzonder dat je zoveel hebt ontdekt ! mooi om te lezen !
27-01-2018 14:00
27-01-2018 14:00 • Reageer
GMVDMinimalism
Wat fantastisch dat je zover terug hebt kunnen kijken! Heel interessant!
27-01-2018 13:32
27-01-2018 13:32 • Reageer
Soberana
Interessant, jammer dat je overgrootmoeder zo jong is gestorven en dat je haar daardoor niet hebt gekend. Mijn overgrootmoeder was maar 1 jaar jonger dan de jouwe (geboren 1887) maar ik heb vele, mooie herinneringen aan haar, ze overleed in 1956.
27-01-2018 05:13
27-01-2018 05:13 • 1 reactie • Reageer
Marjolein
mijn overgrootmoeder van mijn moeders kant is geboren in 1887 en overleden in 1982, die heb ik wel gekend, ik was 11 toen zij overleed, maar zij was wel erg dement. Zo kan het verkeren. Ik vind dat ook wel jammer.
27-01-2018 09:24
27-01-2018 09:24 • Reageer
wakeupkitty
Van het woord voormoeder had ik nog nooit gehoord. Toen de "ki deren" wees waren, was het wel een andere tijd. Werken met 11-12 heel normaal net als thuis ad slag. Koken, wassen enz. En 2 toch al volwassen. Er werd nogal veel vernoemd in die tijd idd niet erg origineel. Bij ons heet ook iedereen hetzelfde. Hoe weet je dat "Geertje" (in die tijd was Trui ook een gangbare naam) op deze begraafplaats was en hier vele stappen heeft gezet? De graven van mijn betovergrootouders en daarvoor zijn nooit ontruimd en dat gaat ook niet gebeuren. Het graf van mijn opa wordt dit jaar wel ontruimd, mits iemand betaalt voor verlenging, dan heeft hij daar ruim 52 jaar gelegen. Waar mijn oma begraven is of dat ze gecremeerd is? Ik heb zelf wel reacties gekregen van mensen die een verwantschap hebben via betovergroot ouders. Ik hoop dat je vindt wat je zoekt.
27-01-2018 04:21
27-01-2018 04:21 • 1 reactie • Reageer
Marjolein
Voormoeder is een makkelijker naam voor over over of betover enzo, een voormoeder is alles wat verder is dan je oma. Net als voorvader. Trui had idd ook gekund, ik heb even voor Geertje gekozen, dat voelde beter. Dit was de katholieke kerk in het kleine dorpje, dus dat moet een belangrijke plek voor haar geweest zijn, iedere zondag naar de kerk en de begraafplaats is zo klein, daar is iedereen begraven, maar ik heb de vraag al bij de kerk liggen om dit bevestigd te krijgen. Cremeren deden ze nog niet in die tijd. Het zijn interessante zoektochten.
27-01-2018 09:26
27-01-2018 09:26 • Reageer
Gerrit112ph
Geschiedenis met zwart randje dat ze zo jong overlijden
26-01-2018 23:11
26-01-2018 23:11 • Reageer
Hans van Gemert
Wat een verliezen heeft ze geleden, gruwelijk! Genealogie is ook één van mijn interesses. Boeiend om zo je voorouders weer een plekje te geven.
26-01-2018 20:33
26-01-2018 20:33 • 1 reactie • Reageer
Marjolein
dat was in die tijd in die buurt meer regel dan uitzondering, de dood was altijd dichtbij. Verschrikkelijk
26-01-2018 20:37
26-01-2018 20:37 • 1 reactie • Reageer