Mijn eigen nestverlater


Dat hij een nestverlater zou worden, stond vanaf het begin vast. Toch is dat niet waar je aan denkt als je een pasgeboren baby in je armen houdt. Van de week nog, tijdens een gesprek op mijn werk met een bezoeker, een ouder van een basisschool kind, sprak diegene uit dat hij zijn best zou doen om zijn kind zo lang mogelijk thuis te houden. Je denkt en kijkt niet verder dan dat gezinnetje met thuiswonende kinderen als ze die leeftijd hebben. Maar eens komt die dag, de dag dat hij de wijde wereld in trekt, verhuist naar zijn eigen plekje. En misschien was er voor die tijd al wel een dag dat de gedachte bij je opkwam: het wordt tijd dat hij op zichzelf gaat wonen. Hij is er klaar voor, maar meer nog: ik ben er klaar voor.

Deze tekst past in de 140w uitdaging van mei: Nestverlater