Overpeinzingen over de liefde


Liefde... een onderwerp dat onuitputtelijk is, lijkt het. In de muziek gaan de teksten in het overgrote deel over liefde. Liefde beslaat een belangrijk deel van ons leven. Vanaf de puberteit zijn mensen erop gericht een partner te vinden. Ik geloof dat ik in die tijd nooit echt diep heb nagedacht of diep heb gevoeld, wat liefde precies is of zou moeten zijn. Ik heb een lange eerste relatie gehad, ruim 18 jaar, waarvan 16 getrouwd. We kregen drie kinderen. Daarna volgde een scheiding en kreeg ik een nieuwe relatie. 

Deze nieuwe relatie was met een man die hooggevoelig is en mij liefde op een veel dieper niveau liet voelen. Ruim acht jaar bouwden wij aan onze relatie en aan onszelf. Wij hebben nooit samengewoond, om meerdere redenen. Ik voelde ook heel erg dat ik deze relatie, deze diepe spirituele verbinding, niet wilde bezoedelen met dagelijkse ergernisjes. Dat voelde als zo aards en menselijk, terwijl onze verbinding zo spiritueel was. Het voelde voor mij echt als twee niveaus, aan de ene kant die bijna onvoorwaardelijke liefde, de klik die wij hadden en gelukkig grotendeels nog hebben. Aan de andere kant de dagelijkse dingetjes, het menselijke, die kleine dingetjes waar ik me niet aan wilde ergeren, ik vond het zo'n nare eigenschap van mezelf dat ik daarin kennelijk toch zo aards was. Dat die mooie liefde, dat spirituele niet kon compenseren dat ik gewoon een mens ben die de dingen op zijn eigen manier wil zien verlopen. 

Onze liefdesrelatie is sinds begin 2017 verbroken, we zijn nu vrienden. Ik heb momenteel geen relatie en ben daarnaar ook niet op zoek. Naast mijn fulltime baan, mijn drie (al grote) kinderen die nog thuis wonen en het huishouden, heb ik in mijn hoofd geen ruimte voor een ander persoon. Ik heb de overgebleven tijd nodig om te investeren in mezelf. Ik heb rust en tijd nodig voor mij. Nu denk ik dat ik nooit meer een relatie wil en zeker niet met iemand wil samenwonen. 

Natuurlijk zijn mijn kinderen ook mensen die niet alles doen zoals ik het graag zou zien. Ik erger me aan vieze aanrechten, natte handdoeken op de badkamervloer en zo meer. De liefde voor je kinderen is van een andere orde. Naast het feit dat ik me er wel aan kan ergeren, accepteer ik het toch van ze. Voor je kinderen voel je een onvoorwaardelijke liefde. Je kent ze door en door, hebt ze zien groeien vanaf dag één en, simpel gezien, je bent verantwoordelijk voor ze. Hun wortels liggen in dit huis, dit is hun basis, hun thuis, zij wonen hier met net zoveel recht als dat ik hier zelf woon. Het is natuurlijk wel zo dat zij op een dag uitvliegen en ik hier dan alleen overblijf, met mijn vier katten. Er zijn momenten dat ik best even een kijkje wil nemen in die wereld straks, het huis voor mij alleen, geen vieze aanrechten, geen natte handdoeken op de badkamervloer en nooit misgrijpen naar een wc rol. Ik denk dat ik de drukte die er nu in huis heerst, dan best zal gaan missen. Het is nu eenmaal niet zo gedoseerd, nu zijn ze er altijd en straks komen ze op visite, of, als ze op kamers wonen, komen ze in het weekend ofzo thuis. 

Liefde... bestaat op zoveel niveaus en is een onuitputtelijke bron van inspiratie en een onderwerp waarmee veel tijd te vullen valt. Voor mij is het momenteel wel een thema in de zin van dat ik erg bezig ben met relaties, hoe het werkt, hoe het in elkaar zit, hoe het zich ontwikkelt en hoe mensen ermee omgaan. Ik ben er voorlopig nog niet uit.

Dit blog is geïnspireerd op het onderstaande blog van Renate:

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

Word lid en beloon de maker en jezelf!