×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Wat een ellende

Wat een ellende


Al solliciterend vanaf onze telefoons zitten we naast elkaar op de bank. Druk CV's uploadend, motivatie's samenstellend, copy pastend. Onderuitgezakt met een kop koffie en een smeulende sigaret. Twee minuten daarvoor hadden we ons gesprek over de stand van zaken in onze jonge levens besloten met 'wat een ellende'. Wat een ellende. We zijn jong, hoogopgeleid, willen werken en zijn niet slecht bedeeld qua uiterlijk. Maar werkloos en alleen, vanwege onze 'poor-life choices.' En we staan onder druk. Behoorlijk. Want niets is wat het lijkt. Zelfs wij niet. Er is familie die een verwachting van ons heeft. We willen ze niet teleurstellen, heus niet, want ze zijn ziek of overspannen, hebben het al zwaar... Maar staan tegelijkertijd met onze eigen beide benen in ons eigen leven. En dat gaat niet altijd samen.. blijkt wel. Vrienden kloppen bij ons aan, voor gezelligheid of een luisterend oor. Ook dat kan, niets is ons te veel. Een vriend in nood lenen we geld, een vriendin tijdelijk zonder woonruimte mag blijven slapen, en af en toe doen we gezellig op feestjes. Onze opleidingsinstituten verwachten binnenkort een papiertje, dus we vullen onze weken met bibliotheekbezoeken, liters koffie en stapels boeken. We hoeven ons niet over de kop te studeren, maar of we wel even week op week die deadlines kunnen halen. Anders lopen we vertraging op en dat staat zo vervelend op je CV voor latere werkgevers. En de energiemaatschappijen en huurbazen zeuren aan onze hoofden, wanneer we denken die mislukte incasso's te betalen. We solliciteren via verschillende uitzendbureaus en komen in aanmerking voor financiële dienstverlening. Of we voordat we verder gaan in de sollicitatieprocedure eerst even WFT basis kunnen halen. Mocht dat niet lukken dan betalen we zelf de kosten (200 euro in dit geval). Tuurlijk, doen we! Nog voordat we uberhaupt hebben gehoord of we zijn aangenomen..


Wij zijn twintigers, we gaan gebukt onder de vele meningen, verwachtingen en ballen die we hoog 'moeten' houden. En we doen dat met een glimlach, want dat hoort bij onze generatie 'die het goed heeft en in welvaart opgroeit'. Maar we leven niet altijd in deze welvaart, we overleven ook vaak in deze welvaart. En die welvaart is soms als een eindeloze en ondoordringbare jungle...





Delphine
Dat is iets wat ik vaak te horen krijg bij medeleeftijdsgenoten. Bazen verwachten meer en meer. Je moet studeren tot je 25e maar ze verwachten wel dat je al 5 jaar ervaring hebt. Wanneer je dan genoeg ervaring hebt opgedaan maar dat niet allemaal bij dezelfde werkgever is dan nemen ze je ook niet meer aan omdat je een job hopper bent.. Ahja, zal het ooit goed zijn?
07-12-2016 15:28
07-12-2016 15:28
LWAlmanak
Een bodemloze put, waarin diploma's gelden en vooral 30 jaar ervaring als je net in de twintig bent... Hoe verknipt is onze maatschappij!
06-12-2016 21:10
06-12-2016 21:10
Spourieloekie
Heel sterke blog heel herkenbaar! Ik ben er ondertussen kunnen uitstappen maar heeft ook jaren geduurd. Succes jullie komen er wel!
06-12-2016 13:39
06-12-2016 13:39
Referendaris
Sterke blog. Succes met het overleven in de jungle.
06-12-2016 12:24
06-12-2016 12:24