×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








PANIEK in de tent


Het is alweer een uur of 4 aan de gang... Beneden, mijn schoonzus in de paniek, mijn broer die wanhopig probeert de boel weer rustig te krijgen... 5 uur 's morgens... Hoe krijg je het voor elkaar? 

Ik irriteer mij mateloos... Ik heb 2 exen die door hun borderline vaak in de paniek zijn geweest (en waren beiden heel anders), ik had ze snel rustig als het ''echt'' was, maar er waren ook keren dat ik gewoon kon merken dat ze het om aandacht deden,  dat ze het overdreven... en dan kon ik ze nooit helpen... In het begin van hun relatie, mijn broer en mijn schoonzus, kon ik haar helpen, tot ik doorhad hoe manipulatief ze was...Nu kan ik haar niet meer helpen...
Mijn broer staat machteloos met zijn ongeduld, zij manipuleert hem en hij trapt erin... Ze is altijd in de paniek zodra ze haar zin niet krijgt, ineens is ze zielig en die langspeelplaat die maar blijft hangen... steeds hetzelfde loopje.

We wonen in 1 huis, hun zoontje, mijn neefje is nu een jaar oud, maar de territoriale teef (het spijt me, maar alle respect van mij voor haar is weg) heeft hem maar 2x in mijn armen gegeven... Ik voel totaal geen connectie tot hem... en dat terwijl ik al van 6 andere kindjes, sinds 14 jaar een enorm betrokken ''tante'' ben die heel graag oppast. Ik kan voor elk kind zorgen met liefde, maar bij hem ben ik radeloos hoe ik een band met hem kan krijgen als zijn moeder zo doet. (Moederlief geeft het kind alleen in handen van mensen die zelf kinderen hebben, en zn zusjes van plm 10 jaar, iedereen, behalve mij). Mijn broer gaat hierin mee, snauwt ook naar mij als ik zijn mobiel boven de box alleen nog een keer extra aandraai als ik voorbij loop om hem te helpen slapen, dat ik daar weg moet omdat ie moet slapen... Zo was mijn broer nooit tegen mij. Het is nou zelfs zo erg, dat ik mijn broer niet meer als broer voel. Mijn broer is niet meer wie hij was. Ben hem kwijt.

Mijn broer's dochters, waarvan ik ALLES vanaf dag 1 heb meegemaakt, geholpen, opgepast en alles, zijn de wereld voor mij. Ik hou zoveel van ze... net als de 3 kids van mijn zus en het zoontje van mijn nichtje, waarmee ik WEL die close band heb gekregen door betrokken te worden bij alles en op te mogen passen. En zelfs jaren voor ik ''Tante'' werd, paste ik al op meerdere kids! Ik heb ervaring! Er is niets mis met mijn kunnen om op dat kind te passen... Nu weet je wat er stuk is...

Terug naar haar paniek... Ik moet t aanhoren, elke dag zowat, of ze hebben een ''gewone'' ruzie voor de verandering, als normale volwassenen zouden hebben... maar ik moet het aanhoren. Ik ben HSP'er, voor mij is simpelweg daarmee mijn hele dag/sfeer/humeur en motivatie verpest. Mijn concentratie alles is voor de rest van de dag naar de knoppen... Enige wat ik eigenlijk dan kan, is hier mijn frustratie wegtypen...Over die paniek, van haar.

Wat mij nog meer irriteert is het feit hoe ze zich gedraagt als er ''niets aan de hand'' is, in haar gewone doen is ze een uit de hoogte gevallen arrogante trut. Ze doet alsof ze beter is dan mij, vanwege 10 levensjaren meer, een hbo diploma communicatie (maar echt goed is ze daar niet in, op bellen naar instanties na, das het enige wat ze echt goed kan)... Ze vind zichzelf echt fantastisch dan.... Ondertussen is ze zo labiel als de pestpokke... maar ze vind wel vanalles van mij. Onder andere: lui... Maar zij doet echt helemaal niets... Ik zorg voor mijzelf, mijn hond, mijn konijn, de vissen van mijn nichtje die hier staan, 1 van haar honden woont bij mij en krijgt zodoende meer aandacht en liefde. Daarnaast doe ik mijn administratie, huishouden, boodschappen, zoek ik elke woensdag naar een baan, help ik 2-3 x per week mijn moeder met haar huishouden, ruim alle hondenstront binnen en buiten op etc... Zij heeft zichzelf vastgekleefd aan dat kind en doet niks... en dat noemt mij lui? Ik vind dat ze geen recht heeft om ook maar IETS van mij te vinden, zolang ze zelf niet haar zooi op orde heeft. Haar stabiliteit en alles. Ze is echt niet beter dan mij vanwege haar leeftijd of haar diploma of dat ze een zoontje heeft en ik niet. Dit labiele gedrag, het feit dat ze geen inkomen heeft, maar meer schulden dan ik ooit heb gehad, een dure zakelijke dieselbus waar ze niets mee doet qua haar beroepsfotografie... Come on... (En dan heeft mn broer ook nog een witte grote timmermansbus, beiden net nieuw (tweedehands) maar met een financiering, waar ook niets meegedaan wordt) Ze hebben samen 3 kinderen, 4 honden, 1 kat en een konijn... oh en de vissen die bij mij staan... En dan ben ik zogenaamd minder op mijn benen dan hun? Ik heb al mijn zaakjes geregeld: inkomen, laatste betalingsregelingen lopen, ik zorg voor mijn dieren, huishouden, moeder en haar huishouden... Ik heb enkel nog nodig: goede baan en een leuk huis en ik heb alles wat ik nodig heb!!! Zij zitten nog aan de grond, gaan nu de schuldsanering in en alles. Wat nou ze is beter dan mij? ECHT NIET!

ik haat haar inmiddels grondig...
hoor haar nu jammeren: ik vertrouwde jou! (tegen mijn broer) maar de enige die NIET te vertrouwen is is zij!!!

Zij is manipulatief en achterbaks!

Ben er echt klaar mee!

Ik wil graag in transitie, en wetende hoe zwaar dat gaat worden, ik kan dat niet doen in deze omgeving... Ik moet weg... Maar als ik wegga voordat alles met de aardbevingen en de NAM is geregeld, krijg ik daaruit geen hulp... dus ik moet wachten...

*** Update 10:00 uur na het plaatsen: Psycholoog is gekomen... Dat werd tijd... elders in een doorzonwoning hadden buren allang het gesticht voor dr gebeld....




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts