×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Update/Aanvulling Paniek!!!

Update/Aanvulling Paniek!!!


Vanmorgen was het weer zover. Mijn schoonzus in de paniek. Op het moment dat mijn broer zijn dochters naar school moest brengen en de dag dat hij weer met onze moeder naar onze zus zou gaan, om te helpen met de verbouwing in hun nieuwe huis en het verhuizen vanuit t oude. 

Mijn broer ging weg en ik hoorde haar in de schuur jammeren. Al vanaf dat moment twijfelend wat ik zou doen. Omdat onze band niet heel goed meer is; zij heeft mij 2x flink doen flippen, waarvan ik mezelf vorige zomer 1x heb bekrast. Waardoor het vertrouwen flink weg is (ook al geef ik om dr als mijn schoonzus). Dus nou laten gaan of wel proberen te helpen? 

Ik besloot een poging te wagen... Rustig benaderen, laten weten dat ik eraan kwam, dat ik haar wou helpen (bijna alsof je een bang wild dier benaderd) want ja jeetje wat is zij vocaal... Je hoort het overal vandaan.

En dan begin je haar te contacteren... Een trillende hand vasthouden, mijn arm om haar rug en te zeggen dat je er voor haar bent en "Kom maar bij me" want ze stond tussen de muur van de werkplaats en ons Spa-bad. Ze begint harder te schreeuwen, dat mn broer haar moet helpen, dat ie nooit komt, dat ie iedereen inlicht en haar voor schut zet... Dat ze niet zo vernederd wil worden, maar geholpen wil worden. Ondertussen sta ik daar puur omdat ik haar hoor en haar wil helpen. Ze trekt zich weg en gaat in de hoek staan, waar ik niet bij kom omdat t te smal is, en zet koppig, terwijl ze nog harder gaat beginnen schreeuwen, haar handen op haar oren. En dus laat ze niets toe, ik wacht nog even en probeer te bedenken wat nu, maar ik merk dat mijn ochtend weer bruut verpest is en mijn geduld al is gespendeerd.

 Ik ga terug naar mn appartement, voer mijn hondje, kleed me aan voor mijn afspraak en besluit buiten bij mijn auto te wachten op de terugkomst van mijn broer. Om hem te vragen of ik zal proberen te blijven helpen of naar mijn afspraak zou gaan (ook al was ik veel te vroeg), hij zei "Ga maar naar je afspraak, ze moet maar gewoon normaal gaan doen!" Dus ik stap in terwijl ik hem succes wens... 

Mijn broert(je) met het minste geduld van de wereld, met een riddercomplex, kan haar nauwelijks helpen... En hij wil het zo graag, voelt zich onmachtig en hulpeloos... Hij is nog maar een omhulsel van wie hij was, de broer die ik lang geleden verloor. Alles is voor haar, alles doet ie voor haar, maar krijgt er niets voor terug.

Wat is normaal doen? Vraag ik mij ondertussen af. Voor haar is dit normaal. Nu, wonende op zo'n boerderij, ben je alleen "ons" tot "last". Mijn moeder en ikzelf, naast m'n broer dan & de kids, wij horen je. Maar zodra wij hier weg moeten, komen we in gewone woonwijken terecht (en gaan dan waarschijnlijk allemaal een andere kant op), als je dan zo luid bent, heb je of om de haverklap politie voor de deur en ruzie met de hele wijk of je wordt gedwongen opgenomen ofzo... Hier maak ik mij best zorgen om. Ook vanwege hun jonge zoontje... Wat als het misgaat tussen hun, mijn broer zn zoon niet meer krijgt te zien, zij zo "labiel" is als de pest... Arm kind, waarvoor ik dan niks kan betekenen.

Ik weet wel dat ik dit niet langer meer trek, ik moet mn eigen weg ook gaan inslaan, en toch voel ik mij schuldig... Denk dat ik net als mijn broer kamp met een riddercomplex, altijd willen helpen... 




JessicaBB
wauw wat een heftig verhaal, maar klinkt meer dat je schoonzus echt hulp nodig heeft een interventie? voor haar kinderen ook best wel nodig, en vooral ook je eigen leven gaat leiden er niet teveel over in zitten, misschien wat leuks met je broer doen? een dagje met zijn twee weg waarin je veel met hem kunt bespreken wat je dwars zit of opvalt
01-04-2017 21:47
01-04-2017 21:47 • 1 reactie • Reageer
Max Trans LGBTQ
Daar bemoei ik mij gewoon liever niet meer mee... Niet mijn verantwoordelijkheid. Uh biologisch heeft zij er 1, mijn broer 3, maar inderdaad. en wat leuks doen met mijn broer? Hmm, denk niet dat dat er in zit. Is er al jaren niet echt van gekomen... hij is altijd druk met iets. haha
01-04-2017 22:03
01-04-2017 22:03 • Reageer
DiaantjesLife
Dat riddercomplex herken ik wel hoor. Ik ben zo ook opgevoed en zit volgens mij in onze genen. Altijd klaar staan voor iedereen. Toch heb ik geleerd om af en toe nee te zeggen en dat is echt niet makkelijk. Als je schoonzus duidelijk niet geholpen wil worden, zou ik daar mijn tijd niet meer aan besteden. Scheelt jou een hoop stress ook. Ze weet dat ze bij je terecht kan, dus als ze dat echt wil, dan doet ze dat wel. Wel heel verdrietig dat er een kindje tussen zit en ik hoop dat ze er samen uitkomen, want een kindje mag er niet de dupe van worden. Lastige situaties zijn dit inderdaad en wanneer doe je het goed?
01-04-2017 13:27
01-04-2017 13:27 • 1 reactie • Reageer
Max Trans LGBTQ
Nee inderdaad, ben ik helemaal met je eens! Is soms heel lastig in te schatten Xx
01-04-2017 14:40
01-04-2017 14:40 • Reageer
Anitabc
Heftig verhaal, wel mooi verwoord. Soms moet je echt voor je zelf kiezen al doet dat pijn
29-03-2017 10:20
29-03-2017 10:20 • 1 reactie • Reageer
Max Trans LGBTQ
Jaa zo voelt het ook; heftig. Dankjewel. En inderdaad, moet ook voor mezelf kiezen ;)
29-03-2017 10:22
29-03-2017 10:22 • 1 reactie • Reageer