×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Gedicht: Sluimerende depressie

Gedicht: Sluimerende depressie


De wolken trekken samen en de lucht wordt donker. De sterren zijn niet te zien. Het licht van de lantaarnpalen staan uit. Het is pikkedonker. Zelfs de maan is gesluierd. 

Ik hoor de wind steeds harder waaien. De takken zwiepen en de bladeren ritselen. Mijn hart klopt onrustig terwijl de ademhaling van mijn zoons heerlijk rustig klinkt.

Mijn ogen zijn gesloten maar ik kom niet in slaap. Als ik dreig weg te zakken, dan zie ik  niets anders dan zwarte slierten. Ik kan mij niet wapenen tegen de sluimerende depressie. 

Onze zoons liggen bij mij. De honingzoete geur van hun haar, zou mij uit deze donkere tunnel moeten trekken. Helaas, kan ik niets anders ruiken dan een beerput in mijn bestaan. 

Mijn ogen zien niets en zijn gesluierd. 

Mijn oren horen deprimerende geluiden. 

Mijn neus ruikt niets wat mij kan animeren. 

Ik voel alsof ik langzaam wegzak in de aarde.




Vinception
Mooi stukje! Heftig ook :/ Ik vind het alleen niet echt een gedicht, meer een kort verhaaltje
30-11-2017 15:26
30-11-2017 15:26 • Reageer
HeArt&SoulConnection
Mooi ! Durf jij te zijn wie je werkelijk bent ? zodat een ander jou kan en mag ontmoeten in jouw prachtige eigen zijn ?
20-07-2017 17:27
20-07-2017 17:27 • 1 reactie • Reageer
Mayke Muller
Zeker. Het is een proces geweest en ik durf zeker te zijn wie ik ben. Thx
20-07-2017 21:16
20-07-2017 21:16 • 1 reactie • Reageer
Petrage
Heel erg mooi
18-07-2017 22:50
18-07-2017 22:50 • 1 reactie • Reageer
Mayke Muller
Dank je xx
19-07-2017 05:48
19-07-2017 05:48 • Reageer