Wat is jouw grootste angst?

Wat is jouw grootste angst?


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ik zag een smal weggetje voor mij wat dwars door een weiland liep. Een uitgestrekte vlakte links en rechts. Geen dier te zien. Krampachtig hield ik mijn stuur vast. Ik reed voorzichtig rechtdoor. Mijn hart zat in mijn keel, toen ik een tegenligger zag. Hoe moeten wij langs elkaar? Dit weggetje is toch veel te smal? Ik probeerde de breedte goed in te schatten. Ik stuurde de auto iets over het randje van de weg. De andere auto ging niet opzij. Pfff dat ging net goed.'Als er weer een tegenligger komt, dan moet je de auto tot aan het randje van de weg sturen. Niet er over heen. De andere bestuurder moet ook tot het randje van de weg rijden en dan kan je gewoon langs elkaar' Zei mijn autoleraar terwijl hij over het puntje van zijn neus keek.Het duurde niet lang voordat een nieuwe tegenligger kwam. De auto kwam veel te hard aangereden. Ik week uit tot het randje van de weg. Bam... klonk het. Het geluid van glasscherven op de grond. Met een gierende rem stopte ik de auto. 'Blijf maar in de auto zitten en je houd je verder koest. Ik kijk wel wat de schade is,' zei hij.Mijn hoofd was zo rood als een tomaat. Het angstzweet was te ruiken. In mijn hoofd slingerde ik een aantal verwensingen naar mijn autoleraar.Ik keek uit de auto en zag dat de linker zijspiegel aan diggelen was.

Een paar maanden later, had ik een proefles bij een andere rijschool. Ik had het idee dat de 'goede' vriend van mijn schoonvader, hem aan het uitmelken was en mij aan het lijntje hield.Hij had gezegd dat ik alleen nog maar de kruispunten moest leren. Inmiddels had ik al tachtig lessen gehad. Afijn, het was een mooie zonnige dag in Bussum. De hele rit ging goed. Deze autoleraar was relaxt en daardoor was ik ook rustig.'Ga zo direct maar naar links, zodra je kunt.'Ik schakelde naar twee, keek goed en zag dat ik niet kon doorrijden. Ik schakelde naar een en op dat moment kreeg ik het gevoel de auto doorgeslagen te worden. Wat was er in hemelsnaam gebeurd. Ik had wel een knal gehoord. Ik keek naast mij en zag de autoleraar in elkaar gedoken zitten en ik hoorde hem kreunen. Ik stond stijf van de adrenaline. Op eens hoorde ik getik op het raam. Ik draaide het raampje naar beneden. Geschrokken ogen tuurden in de mijne. 'Sorry, het spijt mij zo erg. Ik kon er echt niets aan doen. Ik ben de bestuurder van het witte bestelbusje en ik werd verblind door het licht en ben met 30 km op jullie auto ingereden.'

Als ik er zo aan terug denk, is het helemaal niet zo gek dat ik nog steeds niet helemaal zeker in de auto zit. Vooral niet omdat ik niet alleen meer verantwoordelijk ben voor mijzelf, maar ook voor mijn kids en man. Ik moet er niet aan denken dat er wat zou gebeuren doordat ik de controle verlies doordat ik een situatie niet goed inschat. En dat ik mij voor de rest van mij leven, dood of levend, schuldig voel.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ja, dat kan ik me best voorstellen als je dit hebt meegemaakt.
| 21:45 |
Thanks. Wat is jouw grootste angst?
| 21:46 |
eigenlijk niet veel, ja, dat mijn meiden iets zou overkomen...
| 21:54 |
De liefde voor je kinderen kan diep gaan. Xx
| 04:54 |
Zeker weten! Xxx
| 08:04 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen