Burn-out, Bored-out en depressie

Burn-out, Bored-out en depressie


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Wat is een burn-out, bored-out en depressie en vooral wat is het verschil?

Een burn-out is een toestand waarin je het gevoel hebt volledig uitgeblust te zijn. Je ziet alles zwartgallig, je hebt het gevoel onbekwaam te zijn en je hebt geen motivatie meer.

Een bored-out lijkt veel op een burn-out, maar het komt meer door verveling op het werk en teveel routine.

Een depressie is een stemmingsstoornis die in verschillende vormen kan voorkomen.


De maatschappij zet ons zodanig onder druk dat meer en meer mensen te maken hebben met een burn of bored-out. Al jaren pleiten onderzoekers dat de maatschappij en werkgevers hier iets aan kunnen en moeten doen. Echter wordt de werkdruk steeds hoger en schuiven de maatschappij en de werkgevers de schuld gewoon in de schoenen van de werknemer. Als het koetje is uitgemolken, dan volgt de volgende koe.

Misschien zullen sommigen zich hierin herkennen of zullen sommigen het al gehoord hebben, maar er zijn nog vele mensen die zeggen "burn out/bored out het zit tussen hun oren, ze zijn gewoon niet stress bestendig." Het is vreselijk als mensen dit denken, want een burn-out/bored out komt echt niet van de ene dag op de andere. Het is ook vaak een samenloop van zaken op het werk en privé. Een mens kan veel aan, de ene meer als de andere, maar iedereen heeft zijn grens. Wat velen ook vergeten, niet iedereen heeft het geluk om te werken in omgeving of sector die hij graag heeft en niet iedereen heeft die mogelijkheid! Zulke kortzichtigheid is voor mij echt een afknapper. Helaas denken zulke mensen vaak dat ze alles beter weten en maken ze de situatie alleen maar erger.

Ook is het nog steeds taboe, dat heb ik zelf moeten ondervinden een paar jaar geleden. Toen ik in depressie terecht kwam werd ik geconfronteerd met mijn familie die zei "depressie dat is een stempel die ze op je plakken die nooit meer weg gaat" . Ze vonden dat ik gestoord was en zochten daar zelf een rede voor, "wat wil je met zulk muziek" "kleed je minder in het zwart dat zal al veel doen" "trek je niet altijd alles aan, dan voel je U beter"... Maar nooit vroegen ze eens WAT er juist was.

Eigenlijk wist ik het eerst ook niet. Het was een samenloop aan omstandigheden (Zware pesterijen op school, familie, mishandeling,...) en ik begon alles zwartgallig te zien, ik kon niets, ik voelde alleen emotionele pijn en ik begreep niet altijd waarom. Ik vond geen zin in het leven en wilde er niet meer zijn. Ik vertelde mijn arts eens, "ik moet oppassen als ik in mijn auto stap, ik zie mezelf echt tegen een boom rijden, ik probeer mijn muziek luid te zetten zodat ik er niet meer aan denk, maar ik heb schrik". Daar besefte ik dat ik een gevaar was voor mezelf, maar ook voor andere. Ik kreeg woede aanvallen en sloeg kapot wat ik voor handen had. Mijn depressie duurde ook zeer lang en ik vroeg me af, of het ooit wel weg zou gaan.

Ooit hoorde ik iemand zeggen "eens je een depressie hebt gehad, blijft het onder je huid kruipen, het gaat nooit echt weg" Ik kan er ergens wel inkomen, maar of het voor iedereen geld, zou ik niet willen menen.

Mijn probleem zat diep en het was zoals ik zei een samenloop van zaken, zaken die al lang aan de gang waren en dingen die er nog bij kwamen. Niemand kon iets zien aan mij, als ik bij vrienden of familie was, zei ik er niets over en zette ik mijn masker op.

Het ergste was dat ik dacht bij sommige mensen mijn hart te kunnen luchten, maar die zeiden dan vaak "zo erg is het niet", "je moet gewoon anders denken", "bekijk niet alles zo negatief," ... Niemand begreep het, niemand wilde het begrijpen. Een depressie hebben is vreemd, mijn hersenen leken verslonden door zwarte gedachten, wat ik ook probeerde, het leek of mijn hersenen niet meer onder mijn controle waren en iets gewoon wilde dat ik alles zwart ging bekijken.

Ik werd behandeld, op veel verschillende manieren, psycholoog, psychiater, opname, medicatie, therapie,... misschien is het nooit echt weg gegaan en heb ik er leren mee omgaan? Ik heb nog steeds moeilijk met bepaalde dingen en die schrijf ik op, dat was voor mij de beste therapie.

Ik zeg niet dat je medelijden moet hebben met iemand die een depressie, burn-out of bored-out heeft, maar wel wat medeleven. Probeer hun problemen niet op te lossen, want we kijken vaak vanuit ons eigen perspectief, je kan je moeilijk inleven in iets dat je zelf niet hebt meegemaakt en zelf als je het zelf hebt meegemaakt, je ervaring erover is anders. Luisteren zonder oordelen en als je vindt dat het uit de hand loopt, probeer het advies te geven hulp te zoeken. In het ergste geval, als iemand je verteld dat ie zelfmoord wil plegen, lach er niet om (want dat gebeurd te vaak) bel zelf hulp, de ouders, vrienden of arts. Denk niet dat iemand die verteld over zelfmoord, het niet zou durven doen.

Hieronder twee getuigenis over iemand verliezen aan zelfmoord.

Like and comment; sharing is caring.
Bedankt iedereen.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Hoe is het nu met je?
| 18:44 |
Zou eigenlijk geen taboe meer mogen zijn
| 13:28 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen