×

Yoors


exit_to_app Inloggen

240
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De waarheid over chronisch ziek

De waarheid over chronisch ziek


Wanneer iemand me vraagt wat ik van werk doe, krijg is steeds wat rode wangetjes. Ik vind het vreselijk als ik moet zeggen dat ik op invaliditeit sta. Maar onlangs kreeg ik een gesprek met iemand die beweerde dat er toch zoveel voordelen zijn aan invaliditeit en dat chronisch ziek, niet echt ziek zijn is. Normaal reageer ik totaal niet op zulke opmerkingen, maar nu wilde ik hier toch eens een blog over maken.

Vooroordelen over chronisch zieke en mijn antwoord.

- Je kan lekker uitslapen, gezellig toch?
Elke dag sta ik op nog voor mijn man, rond 5u30 en elke dag breng ik hem naar het station. Als ik thuis kom, kruip ik mijn bed niet terug in. Ik slaap 's nachts amper en in tegenstelling tot wat velen denken is blijven liggen ook pijnlijk en oncomfortabel.

-Je bent gewoon lui:
Zeer lui ja, daarom dat ik opsta om 5u30 en zoveel mogelijk probeer op te ruimen. Natuurlijk kan het voorvallen dat ik tijdens de dag opnieuw even moet gaan liggen, dat maakt mij niet lui. Ik probeer nog steeds elke dag te koken, een deel van mijn huishouden te doen en verplichtingen na te komen.

- Als je 'zoveel' doet, ben je toch niet ziek!
Het is maar hoe je het bekijkt, mijn huishouden doe ik over een hele week, waar een normaal persoon 2uur per week aan besteed. Het koken moet ik vaak aangepast doen, zo kan ik geen zware kommen optillen, kan ik geen puree stampen en kan ik niet heel de tijd blijven rechtstaan voor het aanrecht.

-Je wilt gewoon niet werken.
Elke dag zit ik alleen thuis, zonder sociaal contact dus. Mijn man is weg werken van 6u30 tot 19u30. Het liefst zou ik terug gaan werken, ik mis het sociaal contact, de uitdagingen,...

-Doe dan vrijwilligerswerk of opleidingen.
Was het maar zo makkelijk é, vrijwilligerswerk en opleidingen moeten aangevraagd en goedgekeurd worden. Er hangen ook bepaalde voorwaarden aan en je kan hierdoor bepaalde rechten verliezen.

- Gemakkelijk, als je eens geen zin hebt in een afspraak kan je U er onderuit muizen.
Als ik iets beloof, kom ik dit graag na. Ik ben al een hoop vrienden kwijt omdat ik hen niet meer kn volgen. Als ze naar pretparken gaan e.d. weet ik zoiezo dat ik niet moet beloven om mee te gaan. En ja sommige zullen het misschien als excuus gebruiken, maar er is echt een verschil tussen niet kunnen en geen zin hebben voor mij.

- Je heb meer tijd voor je gezin.
Ik heb geen kinderen, maar ik begrijp dat je het ziet als een voordeel. Moest ik een kind hebben zou ik inderdaad geen opvang moeten voorzien. Toch zal ook hier niet alles verlopen zoals bij een normaal gezin. Helaas, moet het kind zich aanpassen aan de situatie thuis en dus aan de zieke ouder. Vaak krijg ik te horen van lotgenoten dat het goed meevalt (het aanpassen) en dat ze dankzij hun kind  een houvast hebben.

- Je hebt meer (fiscale) voordelen.
Dat denken veel mensen é, dat je als chronisch zieke via de overheidsinstanties e.d. meer voordelen hebt. Tot op heden heb ik geen bijkomende voordelen, geen belastingsvermindering, geen 'hogere' tegemoetkomingen, geen vervoersvoordelen of voordelen op nutsvoorzieningen,... Het enige voordeel die ik heb is de E-pathologie voor mijn kinesitherapie en dat is geen luxe. 

- Zou het niet helpen om te sporten, af te vallen en wat gezonder te eten?
Er is helemaal niets mis met mijn eetpatroon en ik sport zo goed als elke dag, niet intensief uiteraard.

- Dus je kan bijna elke dag sporten, maar niet werken.
Aah ja, er valt altijd wel kritiek te geven. Ja ik sport bijna elke dag een uurtje, om mijn spieren te verstevigen en mijn gewrichten flexibel te houden. Het is echt wat anders dan 8u te werken en 2 uur per dag op de baan te zitten. Maar je zal vast altijd wel iets vinden om mij schuldig te doen voelen, toch?

- Zit het niet tussen je oren, is het niet psychosomatisch?
Elke ziekte is gedeeltelijk psychosomatisch, hoe slechter je u psychologisch voelt, hoe meer pijn je gaat voelen, toch is het niet fijn dat iemand alles op het psychosomatische gedeelte verschuift. Het zit dus totaal niet tussen mijn oren, uit de beelden van de onderzoeken werd aangetoond dat ik wel degelijk ziek ben en beperkingen heb.

- Kan je er dan niet gewoon mee leren leven?
Ik heb het aanvaard en heb er mee leren leven, dat bewijs ik elke dag. Ik lig niet in mijn bed weg te kwijnen of te janken, ook al zijn er dagen dat ik dit graag wil. Mijn heel leven en toekomst zien er anders uit dan ik ooit zelf wilde, maar ik pas me aan, hoe moeilijk het soms is.

-Je man en vrienden lijden hieronder, besef je dat?
Wel, ik heb me lang schuldig gevoelt en een last. Ik kon niet meer alles doen met mijn vrienden en zoals ik al eerder zei, ben ik er hierdoor veel kwijt. Ook voor mijn man, vind ik het vreselijk want ik kan hem niet altijd helpen of we kunnen niet altijd doen wat hij graag wilt. Maar er is een goede communicatie en we maken compromissen.

Mensen zullen altijd een manier vinden omm kritiek te  geven, want ze kennen wel allemaal iemand die profiteerd van het systeem. Ze proberen de vragen zo te stellen dat je hen gelijk zou moeten geven, maar ze beseffen vaak niet wat je meemaakt. Maar als ze ooit een echt voordeel vinden aan chronisch ziek zijn, dan hoor ik het graag.

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



caro.sael Davinchy
Snap je helemaal.
07-02-2018 19:03
07-02-2018 19:03
wendywenning
Heel veel herkenbaarheid!
29-10-2017 16:31
29-10-2017 16:31
arcelinab
bekende opmerkingen. Ik heb ook een paar stukken geschreven over chronisch ziek zijn, ik denk dat je er ook veel van zal herkennen!
29-10-2017 10:51
29-10-2017 10:51
Blogs van Linda
Goed geschreven, jammer genoeg heel herkenbaar!
27-10-2017 22:11
27-10-2017 22:11
Boubsy
Heel erg herkenbaar.. Veel sterkte
27-10-2017 08:18
27-10-2017 08:18
Sabrina van den Heuvel
Heel erg herkenbaar
26-10-2017 10:23
26-10-2017 10:23
LWAlmanak
Goed geschreven. Herkenbaar. Thanks.
24-10-2017 15:36
24-10-2017 15:36
Tom Perdaens
Zo waar allemaal,ik herken het volledig.Mooi geschreven hoor. Veel sterkte toegewenst
24-10-2017 09:06
24-10-2017 09:06
Mireille Versieren
Beste Darvina, Inderdaad hangt af van de situatie , op goeie dagen ga ik mijn dochter ophalen , maar er is zoveel meer, ravotten, weg brengen naar ballet, leuk wandelingen , 40 jaar ben ik met het lichaam van een oude vrouw van 80 jaar. Ik vind dat u het fantastisch hebt neer geschreven ! U heeft zelf geen kinderen ? Met beleefde groeten.
24-10-2017 08:51
24-10-2017 08:51
dik68
Wat een mooi geschreven blog
24-10-2017 03:52
24-10-2017 03:52
Mireille Versieren
Even een replic op wat je net neer heb geschreven , als je chronisch ziek bent en kinderen hebt , moet je wel opvang voorzien . Voor en na school en op woensdag namiddag . Dit kost handenvol hele en niemand die je financieel steunt, familie en vrienden hebben geen tijd of zin of zijn zelf ook hulp behoevende . Ja hoor chronisch ziek zijn heeft een voordelen ! Goed geschreven trouwens, proficiat
24-10-2017 01:30
24-10-2017 01:30
Erieka
Wat super dat je dit duidelijk neerzet. Mensen hebben volgens mij geen idee hoe erg ze iemand kunnen kwetsen als ze dergelijke opmerkingen maken zoals jij in je blogbericht genoemd heb. Chronisch ziek zijn is loodzwaar. Alleen lijken mensen kortzichtig en zijn ze heel vaak niet bereid zich in een ander te verplaatsen, waardoor er toch een soort taboe rust op dit soort dingen. Ik vind het het goed dat je aan de kaak stelt dat die mensen geen gelijk hebben en hoe de keiharde realiteit is. Ook heb ik bewondering voor hoe je toch probeert zoveel mogelijk te doen.
23-10-2017 19:22
23-10-2017 19:22
DiaantjesLife
Ik begrijp je helemaal, er is niets zo hard als de buitenwereld die alleen maar ziet en zelf oordeelt. Ze zouden gewoon eens aan je moeten vragen hoe het zit en niet meteen klaar staan met hun oordeel. Ik heb een onzichtbare ziekte en dat is ongeveer hetzelfde waar je tegenaan loopt. Ik heb nog hoop op genezing, al is dat nog maar heel klein, dus het is (nog) niet chronisch. Toch zal ik altijd blijven genieten van het leven en dat mag ook. Waarom moeten we zielig binnen blijven zitten? Soms doen we teveel en ja, dan betalen we daar de tol voor, maar dan hebben we wel gedaan wat we graag wilde doen. Doe vooral wat jij wil doen en geniet zoveel je kunt. Oordelers en veroordelers zullen er helaas altijd blijven en dat doet pijn, maar laat het je niet kapot maken. Je staat volgens mij best sterk in je schoenen en daar heb ik bewondering voor.
23-10-2017 16:10
23-10-2017 16:10
Gertiena
pfff wat is dit herkenbaar zeg. Knuffel van mij.
23-10-2017 15:52
23-10-2017 15:52
Ammie123
Zo gaat het inderdaad! Mensen die zelf niks mankeren en totaal geen inlevingsvermogen hebben. Domme mensen . Want al leg je het nog zo uit.. ze willen t niet snappen xd
23-10-2017 12:48
23-10-2017 12:48