×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Euthanasie

Euthanasie


Euthanasie, "goede dood", "milde dood" "genade dood", sterven zonder lijden.
Gisteren keek ik naar Topdokters en daar werd gesproken over euthanasie. Je moet aan twee voorwaarden voldoen om euthanasie aan te vragen
- Ongeneeslijk ziek zijn
- Aanhoudend afzien.

Je bent ervoor of ertegen, maar het is nog steeds taboe. Toch vragen steeds meer mensen om euthanasie.
Vele artsen weigeren nog steeds om euthanasie uit te voeren. Terecht? Ik hoor jullie mening graag in de revieuws, maar ik wil er toch even mijn ei over kwijt.

Ik studeerde als zorgkundige en wilde verder gaan als verpleegkunde. Mijn gezondheid heeft mij niet toegelaten deze studies af te ronden. Maar ik heb veel geleerd tijdens die jaren.

Wat mij opviel in zowel rusthuizen als ziekenhuizen, is dat mensen gezien worden als nummer. "Kan jij naar kamer 34 gaan, ze belt weer...." Ik kon het er zo van krijgen en ooit antwoordde ik tegen de hoofdverpleegkunde "Nummer 34 heeft een naam. Mevrouw X vroeg er niet om, om op deze manier oud te worden. Stel je voor dat het jouw moeder zou zijn of jijzelf...." Ik kreeg op mijn evaluatie een heel discours over "het respecteren van je overste..."

Ik vertelde mijn leerkracht dat ik er gewoon niet bij kon, dat ze zo deden tegen de patiënten en steeds weer hetzelfde excuus gaven "we hebben te weinig personeel", "we zijn hier niet om te babbelen met de bewoners",...
Het is waar, op bepaalde momenten zijn ze inderdaad met te weinig personeel, maar om 11u zitten ze wel allemaal gezellig hun koffie te drinken en de belletjes te negeren. Als stagiair ga je bij de mensen en praat je met hen, je komt hierdoor veel over hen te weten. Vele wachten er gewoon op hun dood en dat is jammer, want met wat meer aandacht zouden ook deze ouderen hun laatste jaren gelukkig kunnen leven. Ach, het is een debat op zich geloof ik.

Waar ik echt op wil komen is het volgende, toen ik stage liep in het revalidatie centrum zag ik soms echt wonderen gebeuren, maar helaas ook vaak schrijnende dingen. Ik liep stage op een dienst waar mensen na een CVA of ongeluk moesten revalideren en alles terug moesten aanleren. Twee patiënten zijn mij echt bijgebleven.

De eerste was een oudere vrouw, ze kon niet meer praten en was volledig verlamd. We communiceerde aan de hand van oogcontact en prenten. Op die manier kwamen we te weten dat deze dame euthanasie wenste. Het werd echter geweigerd, haar kinderen wilden het niet en zij kon niets zeggen. Ze had misschien geen pijn, maar ze was ongeneeslijk en leed psychologisch ernorm.

De tweede was aan een vrouw rond de veertig. Ze had een CVA gehad en was gedeeltelijk verlamd. Toen ze op de dienst binnenkwam, kon ze niets meer. Niet stappen, niet praten, niet eten of drinken,... In het begin kreeg ze sonde voeding, maar geregeld wilde ze de sonde uittrekken. Ze wilde sterven. Ook hier werd het geweigerd. Mevrouw had twee tieners, omdat ze nog moest revalideren werd de euthanasie (tijdelijk) geweigerd. Maanden hebben verplegers, artsen en kinés er alles aan gedaan om haar beter te krijgen. Het werkte, ze begon weer te eten, kon weer iets of wat praten, ze begon zelf terug te stappen. Volgens mij is zij dankbaar dat de euthanasie werd geweigerd.

Ik hoor mijn grootouders vaak zeggen, "als ik slecht ben, geef me euthanasie." Uiteraard heb ik er geen zeg in, maar ik zou hen hierin steunen als ze dat wensen. Het kan cru klinken, sommige zullen denken "komaan, je moet hen erboven op helpen" maar je weet pas wat lijden is als je zelf eens over euthanasie hebt gedacht.

Het lijkt dom hé, maar ja ik heb ook al aan euthanasie gedacht. Misschien denken sommige "voor die kleine aandoening die je hebt?" Ja, want die kleine aandoening, heeft mij veranderd, mijn leven, maar ook die van mijn man. Er komt misschien een dag waar ik afhankelijk zal worden van mijn man en dat wil ik niet. Momenteel hou ik mij vast aan de kleine dingen, aan hoop, ik weet waar ik sta, maar ik weet ook wat kan komen.

Ik heb er vrede mee en hoop natuurlijk dat het nooit zover komt, maar indien het toch zo zou lopen, wil ik dat mijn wens gerespecteerd wordt, want een ander weet niet hoe je U voelt. Elke dag pijn, afzien e.d., elke dag is een strijd.

Euthanasie kan niet zomaar aangevraagd worden, dus als je er ooit mee geconfronteerd wordt, weet dat er genoeg suivi is, het is een proces die tijd neemt en niet zomaar gebeurd.

Peace en hou jullie taai




LWAlmanak
Mooie blog. Ik heb er zelf ook eens over nagedacht, zie hiervoor: https://yoo.rs/lwalmanak/blog/christen-zijn-en-euthanasie-1484305573.html?Ysid=25702. Jou twee vragen: - Ongeneeslijk ziek zijn - Aanhoudend afzien. Zijn we niet allemaal ongeneeslijk ziek? Sterven doen we uiteindelijk allemaal. 'Gedoemd om te sterven' zou op ons geboorte kaartje niet misstaan... Wij moeten allemaal aanhoudend afzien op deze 'aardkloot', het leven wordt er met de dag minder aantrekkelijk op. We leven in een bedorven wereld, dat is 1 ding dat zeker is. En toch... Toch zie ik voor mezelf, als gelovige, een hoopvolle toekomst voor me. Daar waar geen dood, noch rouwklacht zal zijn. Dat is tenminste hetgeen de Bijbel mij onderwijst. Mag ik ingrijpen om dat proces te voorspoedige met of door euthanasie? Ik weet het nog niet. Ik neig naar ja, onder bepaalde voorwaarden...
12-05-2017 08:44
12-05-2017 08:44
Roodkapje
Ik begrijp wat je bedoeld, ik ben voor euthanasie, maar ik bots steeds weer met de hulpverleners, die vinden dat ik er nog lang niet aan toe ben. Ik wil ook alleen maar zekerheid dat wanneer ik er wel aan toe ben, ook geholpen wordt, dat ik geëuthaniseerd wordt.
01-05-2017 13:03
01-05-2017 13:03
Hpj Goossens
Goed artikel. Ik etaleer mijn mening betreffende euthanasie niet, maar het artikel is geweldig goed geschreven!
20-04-2017 14:58
20-04-2017 14:58
zonnebloem
Het onderwerp kwam hier al eens aan bod, ik ben er absoluut voor, het is en blijft moeilijk maar ieder mens moet over zijn eigen leven kunnen beslissen. Dokters vergeten vaak dat zij een eed hebben afgelegd om de mensen beter te maken, iemand die "op" is om welke reden dan ook kan je niet beter maken. En aangezien niemand ooit vroeg om geboren te worden heeft ie het recht om zelf te bepalen wanneer ie gaat. Mensen vinden mij daar koud in, doch ik heb teveel gezien, net als jij, want je blog is heel mooi en intens geschreven.
20-04-2017 12:34
20-04-2017 12:34
bloggingk
Ik denk dat als je zelf dit zelf beslist, je er zeker van moet zijn want je kunt uiteraard daarna de klok niet terugdraaien
19-04-2017 23:17
19-04-2017 23:17
JustMP
Heel mooie blog!
19-04-2017 22:53
19-04-2017 22:53
Erieka
Goede blog. Zelf vind ik het een lastig onderwerp, maar kan ik me goed vinden in jouw mening. Zelf vind ik het moedig als mensen voor euthanasie kiezen. Jammer dat er nog zoveel onbegrip voor is.
19-04-2017 22:13
19-04-2017 22:13