×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Keelamandelen verwijderen // de operatie

Keelamandelen verwijderen // de operatie


Ik ben vaak verkouden. Met die verkoudheid komt jammer genoeg ook altijd een flinke keelontsteking, maar een paar maanden terug kreeg ik er ontstoken amandelen bij. Man, dat was echt totaal geen pretje. Ik naar de huisarts, en daar werd besloten dat mijn amandelen er beter uit konden. 

16 augustus was het zover, mijn operatie stond gepland om 2 uur. Ik meldde mij netjes bij het ziekenhuis, werd naar de afdeling gebracht en kreeg een hand vol pijnstillers die ik alvast moest slikken. Een kwartier voor de operatie werd ik opgehaald door een verpleegster. Ik moest nog even proberen te plassen zodat mijn blaas echt leeg was en werd toen naar een kamertje gebracht. Ik moest mij uit kleden tot mijn onderbroek en kreeg een operatie jasje en een haarnetje. Op het bed kreeg ik een voorverwarmd deken over mij heen (super lekker!). Ik werd naar een andere kamer gebracht, een soort wachtkamer voor de operatie. Hier werd een infuus in mijn hand geprikt en 10 minuten later werd ik opgehaald. 

In de operatie kamer stelde iedereen zich netjes voor en werd nogmaals uitgelegd wat er zou gaan gebeuren. Ik kreeg een ander kussen, een bloeddrukmeter om mijn arm en wat ECG stickers op mijn borst. Vervolgens een zuurstofmasker op en de narcose werd via het infuus ingebracht. Je word eerst een beetje duizelig en dan val je al snel in een diepe slaap. Een hele aparte ervaring vond ik dit, hoe je zo snel compleet van de wereld bent.

Een halfuur later was de operatie klaar en werd ik naar de uitslaapkamer gebracht. Hier werd ik langzaam wakker, maar dit was geen plezierige ervaring...

Ik werd wakker in een flinke paniekaanval, ik was amper bewust en wist zelf eigenlijk niet wat ik aan het doen of denken was. Mijn hele lichaam was aan het schokken.

Mijn keel deed al flink pijn en ik kon amper praten. Met veel moeite kreeg ik de twee woorden; paniekaanval en angststoornis eruit geperst. Gelukkig waren de verpleegsters heel lief voor mij. Ze probeerde mij gerust te stellen en hielden mijn hand vast. Op dit moment realiseerde ik ook dat ik een ijsje in mijn handen had. 

Na wat voelde als een eeuwigheid, maar waarschijnlijk maar een paar minuten, kalmeerde mijn lichaam. Ik voelde de pijn nu steeds meer en voelde natte tranen over mijn hele gezicht en nek. Ik voelde me flink kut en ook alleen. Er werd constant geroepen dat ik mijn ijsje moest eten en langzaam begon ik er steeds meer van te eten. 

Sinds ik weer rustig was en kon praten kwam de verpleger vragen hoe de pijn was op een schaal van 1 tot 10. Ik antwoordde een 7,5 en dat vond zij hoog genoeg om wat extra morfine toe te dienen. Vervolgens werd er een echo gemaakt van mijn blaas om te zien hoeveel er in zat en of ik binnenkort naar de wc zou moeten. 

Nadat de dokter even snel langs was gekomen en had verteld dat alles goed was gegaan, werd ik teruggereden naar de afdeling. Ik werd op een kamer verplaats waar 3 anderen ook bijkwamen van een operatie. 

Op de kamer appte ik mijn ouders dat ze langs mochten komen en daar had ik ook wel behoefte aan na zo'n heftige paniekaanval. Verder veel pijn, veel ijsjes en veel ijswater. Na aan halfuurtje moest ik gaan zitten en proberen mezelf om te kleden. Ik kwam omhoog en werd misselijk, een naar gevolg van narcose en morfine. Na eventjes rustig zitten mijn kleren aan weten te krijgen en moest ik van de verpleger naar de wc. Blijkbaar kunnen hier complicaties bij komen na een narcose. 

Omdat alles goed ging (voor zover dat kon althans) mocht ik naar huis. De infuus naald werd eruit gehaald en mijn zus kwam aan met een rolstoel. Lopen met die misselijkheid zag ik echt niet zitten. De autoreis was overigens ook geen feestje, ik was blij om thuis te zijn. Nu kon het herstel beginnen...




ANRI
Ik had die operatie als kind en daar kan ik me vrij weinig van herinneren, wist niet dat er zo veel pijn bij komt kijken. Een vriendin van me heeft hem volgende week.
02-09-2017 14:32
02-09-2017 14:32 • Reageer
Sophienne Bos
Aah ik heb dat ook gehad. Echt verschrikkelijk pijnlijk! Sterkte!!
25-08-2017 18:48
25-08-2017 18:48 • Reageer
_PetitCorbeau_
Dat is inderdaad geen leuke ervaring
25-08-2017 12:41
25-08-2017 12:41 • Reageer
Pfff Sterkte hoor
25-08-2017 01:30
25-08-2017 01:30 • Reageer
LivingThaGoodLife
Vervelend dat je zon nare ervaring had, hoe gaat het nu?
24-08-2017 22:26
24-08-2017 22:26 • 1 reactie • Reageer
Melanie
Ik heb wel een heftige week gehad, maar het gaat nu al een stuk beter. Nog steeds wel pijn maar ik hou nog even vol!
24-08-2017 22:29
24-08-2017 22:29 • 1 reactie • Reageer
Chalija
wat naar, ook nog een paniekaanvallen, nu weer aansterken.
24-08-2017 21:59
24-08-2017 21:59 • Reageer
Gertiena
nou dat was geen fijne dag, snel vergeten en snel herstelen dan maar.
24-08-2017 21:52
24-08-2017 21:52 • Reageer
Hans van Gemert
Een hele ervaring dus!
24-08-2017 21:43
24-08-2017 21:43 • Reageer