×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
My dad, my hero ♡

My dad, my hero ♡


Wat eerst een strijd leek dat we konden winnen, bleek een strijd dat we verloren..


Het begon iets meer dan een jaar geleden. Het leek een zware verkoudheid, maar je kwam je bed niet uit. Dat was niets voor jou. Nog geen week later kreeg ik op mijn werk telefoon van mama dat je naar het ziekenhuis moest! Het ging helemaal niet goed. Eenmaal in het ziekenhuis bleek dat je een gat in je maag had. Een gevolg van een maagzweer.. Het waren bange uren.. Ik had je nog nooit zo gezien. Je lag daar aan de beademing.. Zoveel draden.. Zoveel verschillende geluiden en machines. Ik wist niet wat ik moest denken. Na een aantal dagen op intensieve leek er beterschap te komen.. Je mocht op een gewone kamer liggen, je was terug bij bewustzijn. Alles leek goed te komen.. Tot.. de dokter kwam zeggen dat hij iets op je long had gezien. Je wereld stortte in.. ook al wist je niet wat het was.. je dacht meteen het slechtste.. Je had gelijk.. Het bleek kanker. De toenmalige dokter zei.. met enkele bestralingen kan je genezen.. er was hoop. Ik had hoop.. wij hadden hoop.. Ik heb je zoveel mogelijk bijgestaan.. Zoveel ik kon. De meeste bestralingen en ziekenhuisbezoeken ben ik mee naartoe gegaan. Ik heb je zoveel mogelijk proberen steunen. De bestralingen waren gedaan en het leek allemaal goed te komen! Maar dan.. die dag dat je dat onderzoek moest laten doen.. bleek de dokter achter die plek een andere plek gezien te hebben. 'Het is misschien allemaal niets' zeiden ze.. dan was er die vreselijke dag. Ik ging met je mee naar het ziekenhuis voor je uitslag. Opeens bleek de kanker uitgezaaid. Er was niets meer aan te doen. Zowel jouw wereld als de mijne stortte in. Ik wist niet wat ik moest doen.. hoe ik moest reageren.. wat Ik tegen je moest zeggen. We gingen door na een aantal testen en eenmaal toen we thuiskwamen moest ik het slechtste wat we ooit konden inbeelden tegen mama vertellen.. de vrouw waar je 37 jaar mee getrouwd was. Nog geen maand later.. 19 november 2016.. je riep ineens ons mama vanuit de badkamer. Mama hoorde je niet dus kwam ik kijken wat er aan de hand was. Je dacht dat je naar het toilet moest maar er was alleen bloed. De vloer lag vol met bloed. Ik riep mama meteen dat ze iemand moest bellen om met ons naar het ziekenhuis te gaan. Nadat ik alles heb opgekuist en je heb geholpen met aankleden zijn we vertrokken. De dokters konden ons niet veel vertellen  natuurlijk maar je moest blijven.. voor meerdere onderzoeken enz.. we zin zoveel mogelijk langs gekomen die week.. zoveel ik kon. Ik wou dat ik nog meer was langs gekomen.. Dan kwam de dag.. de dag dat ik nooit had verwacht dat die er zo snel zou zijn.. We kregen vrijdag ochtend telefoon van het ziekenhuis. Je had een heel onrustige nacht gehad. We kwamen meteen naar daar.. sabrina (mijn zus) was er al. Alles was het aan het begeven. De maatschappelijke werkster kwam langs en zei me dat ik die nacht mocht blijven slapen. Ik ben samen met mijn mama naar huis gegaan om mijn gerief te gaan halen en we kregen telefoon.. van mijn zus.. 'als jullie papa nog willen zien moeten jullie NU komen'. Ik heb toen al mijn broers en zussen gebeld en al de rest van de familie. We kwamen er toe en je was al aan het slapen.. medicatie gekregen om te kalmeren maar je zou waarschijnlijk niet meer wakker worden. Savonds rond 17u30 besloot ik om te gaan roken.. had ik dat maar nooit gedaan. Ik was beneden en kreeg telefoon dat ik onmiddellijk naar boven moest komen.. je was overleden.. Ik wou dat ik bij jou was gebleven. Niet alleen op die moment maar heel de dag. Ik heb er zoveel spijt van dat ik er niet was wanneer ik er moest zijn.. 25 november 2016.. De dag dat ik mijn held, mijn beste vriend, mijn papa ben verloren.. Lieve papa, ik mis je zo hard.. 😢 

De enige plek waar ik mijn verhaal kwijt kan.. is hier. 




blogjessica1990
heel veel sterkte ja die ziekte is werkelijk vreselijk xx
04-12-2017 03:16
04-12-2017 03:16 • Reageer
_PetitCorbeau_
Heel veel sterkte!
31-05-2017 10:40
31-05-2017 10:40 • 1 reactie • Reageer
Melissa Verbeeck
Dankuwel
31-05-2017 11:08
31-05-2017 11:08 • Reageer
Chalija
Heel veel sterkte. Je hebt gedaan wat je kon. En bent er zoveel mogelijk geweest. En dat weet je vader ook. Knuffel.
31-05-2017 05:17
31-05-2017 05:17 • 1 reactie • Reageer
Melissa Verbeeck
Dat is lief, danku x
31-05-2017 08:07
31-05-2017 08:07 • Reageer
Max Trans LGBTQ
Heel veel sterkte!!! Weet hoe t voelt... T staat op mn been: "My dad & my hero" voor mn overleden vader en stiefvader die ook bevriend waren, samenwerkten. Dus heb er 1 mooie tattoo over gezet x knuf xxx
30-05-2017 22:47
30-05-2017 22:47 • 1 reactie • Reageer
Melissa Verbeeck
Danku.. ook veel sterkte voor jou! x
30-05-2017 22:50
30-05-2017 22:50 • Reageer
Lifestyle Blogster
Knap dat je dit met ons deelt, heel veel sterkte!
30-05-2017 21:35
30-05-2017 21:35 • 1 reactie • Reageer
Melissa Verbeeck
Danku x
30-05-2017 21:37
30-05-2017 21:37 • Reageer