×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
HELP?! Verkeerde studiekeuze, wat nu?

HELP?! Verkeerde studiekeuze, wat nu?


Het kan de beste overkomen, je maakt een verkeerde studiekeuze. Het voelt alsof je gefaald hebt en eigenlijk durf je het niet hardop uit te spreken tegenover je ouders. Er zijn altijd twijfels, wanneer weet je nou echt of deze studie echt niet of juist wel bij je past? Wat als je stopt met je studie en je vervolgstudie blijkt nog erger te zijn? 

 
 
Not signed in

Eigen verhaal

1

Ik ben zelf zo'n persoon die waarschijnlijk de verkeerde studiekeuze heeft gemaakt. Het is 19 januari en ik heb nog precies 12 dagen om mijn studie op te zeggen. Ik heb altijd al gestruggled met school. Mijn examenjaar op de havo ging niet van een leien dakje en ook met mijn vervolgopleiding had ik veel moeite. Ik ben pas 17 jaar en moest dus op mijn 16e jaar kiezen wat voor studie ik wil doen en wat ik derest van mijn leven wil zijn. Hoe kan je dat nou weten als je pas op 1/5 van je leven zit? Op je 16e begin je eigenlijk pas net met leven. Het is ontzettend druk en je krijgt steeds meer aan je hoofd. Zo ook ik raakte in een spiraal van alleen maar stress, terwijl deze tijd juist de leukste tijd van je leven moet zijn. 
Ik ben iemand die heel veel dingen een beetje leuk vind, ik ben nergens helemaal weg van maar wil heel veel dingen proberen. Zo had ik wel 4 studies die me erg leuk leken. Verpleegkunde, PABO, Bouwkunde, Process and food technology. Ze zijn ook allemaal zo verschillend dat je ze niet met elkaar kan vergelijken. Uiteindelijk heb ik gekozen voor Process and food technology. Deze studie was internationaal en alle lessen zijn dus in het engels. Omdat ik eigenlijk totaal niet goed ben in engels leek dit me de uitgelezen kans om dat te verbeteren. Ik had op de middelbare school een technisch profiel en met deze studie kon ik mijn exacte vakken goed gebruiken. Mijn cijfers waren het eerste tentamenblok helemaal niet verkeerd en het ging eigenlijk best goed ondanks ik echt heel hard moest werken. Maar ik ben van mening dat je op elke opleiding hard moet werken. Ik ben erachter gekomen dat op het HBO je heel veel in groepjes werkt. Dat kan heel leuk zijn, maar ook heel lastig als je studie internationaal is en je dus te maken krijgt met andere culturen. Al bij al kwam er gewoon erg veel op mij af in dit halfjaar. Ik moest alles in het engels doen, samenwerken met mensen waar je niet samen mee kan werken, lastige vakken en daarnaast had ik ook gewoon een baantje, sport en vrienden. Ik putte mezelf compleet uit en waarom eigenlijk? 

 
 
 
Not signed in

 

Ik ging met alles behalve plezier naar school. Er was zelfs een docent waar ik gewoon een soortvan bang voor was, ik durfde bijna niet naar haar lessen. Ik ging naar school omdat het moest. Omdat iedereen mij vertelde dat de studie zoo breed was dat je bijna overal wel kon werken (laboratorium, leidinggevende in een bedrijf, etc) had ik totaal geen beeld van wat ik kon worden. Ik wil helemaal niet in een laboratorium werken, maar een bedrijf leek me nog wel leuk. Maar de bedrijven waar ik in terecht zou komen trokken me ook niet. Kortom, waarom ging ik naar school? Ik had totaal geen doel. Als je rechten studeert en heel graag advocaat wil worden dan weet je waar je al dat harde werken voor doet, maar ik liep gewoon doelloos rond. Ik werd er totaal niet blij van en heb een gesprek aangevraagd met mijn mentor. Hij wist mij te overtuigen dat het kwartje meestal pas valt na het eerste jaar, dat ik het dan wel leuk zou gaan vinden. Ik vertrouwde op zijn woord en ging doelloos door met leren zodat ik mijn P kon halen en daarna wilde ik er waarschijnlijk alsnog mee stoppen. Gelukkig zagen mijn ouders dat ik er niet gelukkig van werd. We hadden er al zoveel gesprekken over gehad, maar het voelt toch echt als falen als je de verkeerde studiekeuze maakt en je 2 zussen hebt die in jou ogen succesvol hun universiteit afronden. Ik wilde niet opgeven zo ben ik niet, maar zo doorgaan wilde ik ook niet. Tot het moment dat mijn moeder voorstelde om te stoppen voor 1 februari, even rust aan mijn hoofd, kijken naar andere studies en dan volgend jaar met een frisse start opnieuw te beginnen. Ik ben blij dat zij deze woorden heeft uitgesproken en dat ze me vertelde dat ik helemaal niet gefaald heb. Nu ben ik vast niet de enige met studie 'problemen'. Als je niet meer met plezier naar school gaat dan moet je stoppen. School zal nooit altijd leuk zijn, er zitten altijd dingen bij die je minder leuk vind maar dat blijft altijd! Als je vragen hebt of jouw 'problemen' kwijt wilt, laat gerust een comment achter! 

 



Mind and Life
Goed geschreven! Studeren is zo breed, echt alles kan. De meesten vallen in het eerste leerjaar vaak al af, maar zij vinden wel iets wat beter bij hen past en wat ze oprecht leuk vinden.
08-02-2017 16:50
08-02-2017 16:50
johan_jongedijk
Wees er zeker van dat jij niet de enige bent
19-01-2017 17:59
19-01-2017 17:59
Hans van Gemert
Een goed advies van je moeder, fijn dat je de ruimte krijgt (en neemt) om te ontdekken wat écht bij je past. En, als ik naar mezelf kijk, ik geloof niet meer in 'een keuze voor het leven'. Er moet altijd ruimte zijn om te veranderen en te verbeteren.
19-01-2017 17:09
19-01-2017 17:09
irene.schievink
Ook ik koos de verkeerde studie en vond het lastig dit aan te geven. Vooral omdat ik ver bij mijn ouders vandaan woonden en zij dus geen idee hadden. Eerst waren ze het ook helemaal niet met mijn switch eens, maar dat veranderde al snel toen ze hoorden wat ik dan wilde gaan doen. Pedagogiek was mijn verkeerde keuze. Ook zo'n studie waar je nog 100.000 dingen mee kan worden. Het bleef hard werken, maar ik ben blij dat ik gewisseld heb, want toen kwam ik echt op de juiste plek. Veel succes met het bedenken wat je wilt. Neem er rustig de tijd voor en beslis niet overhaast.
19-01-2017 17:03
19-01-2017 17:03