Warmoes (10) Sint Bavo

Warmoes (10) Sint Bavo


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

-10-

Dat de burgemeester onze heropgebouwde villa kocht, is weeral eens het bewijs dat de werkelijkheid onwaarschijnlijker is dan fictie.

Vandaag, maandag 7 augustus, is een stralende dag.  Niet zoals in Italië, meer dan 40 graden dit jaar, maar een aangename zomerdag.  Op weg naar de winkel zie ik Sabrina fietsen; een tiental meter voor mij.
Plots zwenkt ze, van het rode fietspad, naar rechts in een oprijlaan van het rusthuis.
Zelf passer ik het bordje: "R.V.T. St.- Bavo" dat naar de achtergelegen parking wijst.  Voorbij het Rust en Verzorgings- Tehuis is nog een weg die naar achter leidt.  Ik fiets rond het gebouw en zie haar achteraan, bezig met haar fiets te stallen in de voorwielbeugels. Terwijl Sabrina naar de achteringang stapt, plaats ik m'n fiets naast de hare.

Zou ze een familielid komen bezoeken?  Eén van haar ouders?
Ik volg haar.  De automatische deur zwenkt open; iedereen kan hier ongehinderd binnen en buiten.
In de gang opent Sabrina een zijdeur met een badge.  De deur, met een plaatje: 'ENKEL PERSONEEL' valt achter haar in het slot.  Hier eindigt het.  Hier eindigt wat?  Besluiteloos en ontgoocheld (ontgoocheld in wat?) wandel ik automatisch de gang verder door tot aan een dubbele deur.  Deze deur is op slot.  Tegen de muur hangt een nummerkastje met ernaast, op een kaartje, een viercijferige code.  Volgens het kaartje moet de code achterstevoren ingegeven worden.  Na deze instructies te hebben gevolgd, springt het slot open met een doffe knal.  Ik ga verder.  De verzorgsters in witte uniform, knikken me vriendelijk toe, niemand vraagt iets.  Aan het einde van de gang, met links de bewonerskamers en rechts de gemeenschappelijke ruimten, weer een dubbele deur met dezelfde code.  Demente bewoners zouden op die manier binnen gehouden worden.  Ik vraag mij af wanneer ik niet meer in staat zou zijn om een viercijferige code omgekeerd in te voeren?

Achter de tweede deur loopt de gang naar rechts, met op het einde weer een codedeur.  Het rusthuis is gebouwd in een vierkant rond een binnentuin.  Een oudere vrouw in een lichtblauw uniformkleedje, sloft verveeld achter een karretje met poetsgerief.  Zij reageert niet op mijn begroeting.
Na de laatste deur moet ik terug aan de achteruitgang uitkomen.  Onachtzaam tik ik routineus voor de vierde maal hetzelfde nummer in.  Met een vervelende zoom weigert de deur dienst.  Ik schrik.  Zou het begonnen zijn!  Met een nauwkeurige aandacht tik ik, overdreven zorgvuldig, de vier cijfers in.  Oef!  De bevrijdende knal.

In de verte zie ik de automatische buitendeur.  Dichterbij staat een gelijkaardig poetskarretje naast een deur met de pictogrammen van een mannetje en een vrouwtje.  Intuïtief trek ik de deur open en zie Sabrina in een lichtblauw uniformkleedje.  Zij glimlacht haar witte tanden bloot alsof ze mij herkend.  In haar handen, met gele rubber handschoenen, heeft ze een spons en een poetsdoek.  Zenuwachtig draai ik me naar de lavabo's en spuit ontsmettingsgel in m'n handen.  Sinds de ziekenhuisbacterie is het normaal om, voor en na het bezoek, de handen te ontsmetten, bedenk ik alibigewijs.
Sabrina is nu in één van de toilethokjes aan het kuisen, met de deur volledig open.  Als ik naar links kijk,zie ik haar staan, voorovergebogen over de wc-pot.  Haar blote bruine benen in witte klompjes zijn gestrekt en licht gespreid.  Door haar armen, demonstratief naar voor te brengen, kruipt het korte kleedje overdreven naar boven, een roze slipje, knipperend, wel en niet zichtbaar.  Mijn zorgvuldig ontsmette handen trillen.

Met beide handen steunend op de wc-bril, kijkt ze me langst haar heupen uitdagend aan.
"Dit is opzet met voorbedachte raden", zou meester Vercrayen zeggen.  Maar zelfs die nuchtere juridische gedachtesprong kan mijn geilheid niet negeren.  Haar brandende zwarte ogen ontwijkend stap ik het hokje ernaast binnen en draai de deur krachtig op slot.  Sabrina begint, hoorbaar verder poetsend, te neuriën.

Ikzelf draag een verschenen jeans rokje en vind vlug m'n natte clit.  Bedreven maakt mijn middenvinger ronde bewegingen, meer horizontaal dan verticaal, in tegenstelling tot wat de meeste mannen verkeerdelijk doen.
Zuchtend bij iedere ritmewisseling, tot ik een kreun niet meer kan onderdrukken, en het neuriën plots stopt...
Tok,tok tok. "Alles oké hierbinnen?" Vraagt Sabrina.
"Euh, ja" probeer ik zo neutraal mogelijk. Betrapt kom ik snel naar buiten en vergeet voor de vorm door te spoelen.
Sabrina staat superieur, met haar handen op haar brede heupen, steunend op één been, en haar hoofd schuin, me uit te lachen.
Haar zwarte rechter hand schiet naar voor en neemt mijn linker blanke hand vast.
Als een klein kind volg ik haar, naar buiten, door de gang, tot bij een witte deur met een badkuipje op.
Ze trekt me vlug naar binnen en draait de deur achter ons in het slot.
De led verlichting gaat automatisch aan.  In het midden staat een grote badkuip; aan de zijkant een soort massagetafel. In de hoek staat een blauw toestel om rolstoelpatiënten in en uit het bad te tillen.  Het lijkt wel iets uit een sm-kelder.  Zachte muziek weerklinkt en de verlichting veranderd voortdurend, met zachte overgangen in verschillende kleuren.  Nog een disco bol en dit zou in 'De Blauwe Lotus' niet hebben misstaan.  De moderne rusthuizen zijn duidelijk niet meer wat ze vroeger geweest zijn, stel ik tevreden vast.  Sabrina heeft de knoopjes, vooraan, van haar werkkleedje losgemaakt. Haar donkerbruine huid steekt uitdagend af en toont dat ze enkel een roze slipje onder aanheeft.
Ze legt haar beide handpalmen op m'n schouders en zegt: "Ik ben Sabrina. Wie ben jij?"
"Mmh, Minne". Stamel ik.
"Be-minnen?" vraagt ze.
Ik zucht: "Jaaah...".

-10-

(lees verder: Warmoes (11) Het einde)

Warmoes (11) Het Einde

Haal deze tekst weg en vul hier je tekst in.

Nodig vriend uit



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (1 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Ik ben zeer benieuwd naar het vervolg :-)
| 16:37 |
Ik ook.
| 16:38 |
:-)
| 16:39 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen