Lang leve de revalidatie..

Lang leve de revalidatie..


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Na een periode van ruim 3 maanden weinig tot niets anders kunnen dan op de bank liggen, ben ik nu in een minstens zo turbulente periode beland. Vijf maanden geleden heb ik een pittige rugoperatie ondergaan waarvan ik wist dat het herstel maanden zou gaan duren. Maanden van langzaam opbouwen, van mondjesmaat weer wat doen, van terugvallen, van geduld, van acceptatie, het is gewoon niet anders, wen er maar aan en geef je eraan over. Na de operatie heb ik 3 maanden doorgebracht op de bank in onze tijdelijke woonkamer, want ja, ook dat gaat gewoon door. Naast mijn gezin met 2 kinderen, zijn mijn man en ik al 2 jaar bezig met het opknappen en mooi maken van ons huis. Operatie moest gebeuren, de dagelijkse continue pijn was en werd te erg. Opereren was een probeersel om de pijn te reduceren en behapbaar te maken en te krijgen. Een nieuwe tussenwervelschijf verder en de halve dosis van de opiaten verder, kan ik terugkijken op een operatie die deels geslaagd lijkt te zijn.

Wat maakt mij dan toch zo somber en teneergeslagen de laatste weken....want dat ben ik. Inmiddels hebben we onze woonkamer weer waar hij hoort, dat is heel fijn ook al heb ik daarvoor wat teveel moeten doen, verfkwasten, tijdsdruk want de vloer komt snel, tot ojee wat moet er nog veel gebeuren.

Ik mag weer een uurtje per week werken, wat absoluut fijn is. Heerlijk om mij weer te begeven onder mijn collega's, fijn om weer deel uit te maken van een mini-samenleving op onze school. Lastig om te zien dat mijn fantastische vervangster het erg goed doet waardoor ik mij een soort van overbodig voel, lijkt het wel.

Het schemergebied waar ik mij nu in bevind, bepaalt mijn humeur....ik kan weer een hoop zelf, ik lig niet meer de hele dag op de bank, maar ik kan niet genoeg om de hele dag weer op de been te zijn en te doen wat ik wil doen. Mijn uitzicht nu vanuit onze mooie woonkamer is uiteraard onze tuin....een grote puinzooi. Eens een tuin vol prachtige bloemen en idyllisch, nu een opalsgplaats van hout wat ooit nog gebruikt wordt, van aardappelkistjes die komend seizoen weer nodig zijn in de moestuin, van vuilniszakken met hout voor de kachel die voorlopig nog niet kan branden, maar ook een tuin vol met doorgeschoten planten, woekerende wingerd, nog af te knippen varens, van afgevallen blad van de laatste herfst. Logisch toch, ik kon en kan nog niet veel opruimen na de operatie. Ervoor ging ook maar moeizaam door diezelfde rug.

Het elke dag zien van wat ik eigenlijk heel graag doe, opruimen en in de tuin werken, is nu mijn frustratie aan het worden. Mijn geduld raakt op, mijn drang om naar buiten te gaan is groot. Zo groot dat ik het vorige week even heb gedaan! De zon scheen, de wind blies zachtjes, de groene container was uiteraard nog leeg, dus daar ging ik. Wat heb ik genoten! Heerlijk wat blad in de zijtuin ( want dat zie je vanaf de dijk) weg gehaald en dode phloxen en herfstasters weggeknipt. En daarna....? Onbeschrijflijk veel pijn, op de bank liggen voor de rest van de dag. Maar ik had wel even mijn opleving gehad! En nu, terwikl de donderwolken boven mijn hoofd zich groter maken, probeer ik die gedachte vast te houden, dat gevoel terwijl ik buiten was en op mijn hurken zat en de wind om mijn hoofd voelde en de winterzon op mijn gezicht.....hopen dat het morgen weer even kan! Lang leve de revalidatie.....



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat heftig! Fijn dat je vooruit gaat!
| 14:41 |
Toch fijn dat je vooruit gaat, al is het voor jouw gevoel te langzaam.
| 19:47 |
Wat vervelend dat je lijf niet kan wat je hoofd wil.
Doe rustig aan en overhaast niet.
Jou tijd komt nog
| 19:19 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen