Storytime : Ik was bijna dood

Storytime : Ik was bijna dood


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het begon allemaal op  maandag 5 november 2012.

Het was een een normale schooldag en zoals elke leerling van de brugklas zat ik  in het lokaal heel aandachtig mijn opdrachten voor school te maken.

Het was  10 :30 en dat betekende pauze.

na een half uur pauze liep ik rustig richting de gymzaal van onze school die zich in een andere gebouw bevond.

Tijdens het lopen voelde ik wat gerommel in mijn buik en ik moet opeens heel erg nodig naar het toilet. Althans dat voelde zo. Eenmaal aangekomen bij de voordeur dan de gymzaal kreeg ik enorme krampen in mijn buik en kon ik niet meer rechtop staan. Ik zakte inelkaar en ik hoorde heel vaag in de verte iemand naar mij schreeuwen.

Ik werd wakker en ik lag op een brandcard van de amubulance met spoed richting het ziekenhuis.

Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen gebeurde er van alles om mij heen. Terwijl de verpleegkundige mij aan het infuus bevestigde vroeg ik haar wat is er met mij aan de hand ? Op het ene moment was ik rustig naar de gymzaal aan het lopen en op het andere moment lag ik in het het ziekenhuis.

Ik hoorde mijn moeder op de gang schreeuwen waar is mijn dochter! Verschrikt zie haar mijn ziekenhuiskamer inlopen.

Iets later komt ook de arts de kamer inlopen met het nieuws dat ik weer naar huis mocht.

Hij zei dat het op menstruatie krampen leek. Een paar aspirientjes slikken en gaan met die banaan.

Ik was blij om te horen dat het niks ergs was en ik weer naar huis mocht want het was 5 november en dat betekende dat mijn broertje 4 jaar geworden was.

Wij gingen naar huis en ik had nog steeds erg veel last van mijn buik. Eenmaal thuis aangekomen ging ik op de bank liggen en kreeg ik een kopje thee en een warme kruik van mijn moeder.

De visite stroomde binnen voor mijn broertje zijn verjaardag en ik lag nog steeds op de bank.

Plots kreeg ik weer erge steken in mijn buik en ik hield het niet meer. ik schreeuwde het uit van de pijn en kon mij geen houding meer aannemen. Mijn moeder belde weer naar de arts en die vertelde dat ik nog maar een pijnstilling moest innemen en de volgende dag even langs de huisarts moest gaan. Mijn broer vond dat geen goend idee en stelde voor om mij gewoon naar de eerste hulp van de dichtsbij zijnde ziekenhuis te rijden.

Mijn moeder vond dat een goed idee en ik vertrok met mijn broer en schoonzus richting het ziekenhuis. In het ziekenhuis aangekomen moesten ik me melden en gaan wachten in de wachtkamer. De pijn was ondragelijk en dat zagen de verpleegkundige van de EHBO ook. Ik werd meteen meegenomen om bloed te prikken en om een echo te maken van mijn buik. Inmiddels was het al 23 uur. De arts kwam binnen en toen begon het...

Je hebt waarschijnlijk een blindedarmontsteking die op knappen staat. We gaan je nu met spoed opereren.

Ik wist niet meer wat ik moest zeggen het besef dat als mijn broer niet had voorgesteld om mij naar het ziekenhuis te rijden ik misschien de volgende ochtend niet had gered.

Die zelfde nacht werd ik nog geopereerd en ik kwam er gelukkig niet 3 wondjes in mijn buik mee weg.

Na de operatie moest ik nog 2 weken in het ziekenhuis blijven en kon daarna eindelijk gezond en wel weer naar huis!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (8 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heftig! Een appendix perforatie zou op een buikvliesontsteking zijn uitgedraaid: daar ga je niet per definitie dood aan, maar het is wel ernstig. Gelukkig was men er bij jou nog net op tijd bij.
| 16:16 |
Jeetje heftig hoor. Blij dat alles goed is gekomen zeg
| 19:25 |
tja, een grote blunder die evengoed slecht had kunnen aflopen.
| 14:05 |
Klopt gelukkig is voor mij alles goed afgelopen
| 16:35 |
Jeetje wat heftig zeg en wat goed van je broer. Grote misser van die arts, want een blinde darm is normaal toch eenvoudig te diagnosticeren ............... Gelukkig is het goed afgelopen!
| 11:58 |
Ja precies dat dacht ik ook maar misschien gezien de leeftijd dat ze dachten dat ik menstruatiekrampen had
| 16:34 |
Toch een grote fout vindt ik hoor, had echt fout af kunnen lopen.
| 16:40 |
Zo he heftig zeg, altijd op he gevoel afgaan
| 19:56 |
Ja precies gelukkig dat we toch weer evven zijn langs geweest
| 16:33 |
Wat een misser van die arts zeg, gelukkig trok je broer zijn eigen plan. Had je complicaties? Of is het normaal dat je dan 2 weken moet blijven?
| 14:59 |
Ja inderdaad! Omdat hij op knappen stond moest ik ter observatie 2 weekjes blijven
| 15:25 |
Ok ging het wel beter na de operatie of nog wel veel last gehad?
| 15:35 |
Na die 2 weekjes moest ik nog af en toe voor controle naar het ziekenhuis maar met de tijd is alles weer goedgekomen ik maakte mij alleen nog druk of ik wel nog een mooie bikini kon aandoen met die littekens maar de chirurg beloofde mij dat het niet zou opvallen en hij had gelijk! Je ziet er niks meer van :D
| 15:38 |
Gelukkig :-)
| 15:47 |
Daar was je dan gelukkig net op tijd bij!
| 14:49 |
Ja gelukkig wel!
| 15:24 |
Mooi geschreven zeg! Heftig! Gelukkig is alles goed gekomen!
| 13:36 |
Dankjewel! Ja met dank aan mijn broer bedankt voor je reactie!
| 13:38 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen