×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De samenzwering: Hoofdstuk 3

De samenzwering: Hoofdstuk 3



Omdat ik de blonde dame achter het grote bureau niet durf te storen, doe ik hard mijn best om zo min mogelijk geluid te maken als ik naar de wachtruimte loop. Bij iedere tik van mijn hakken op de marmeren vloer krijg ik het gevoel dat ik de blonde dame tot last ben en dat ik haar van haar werk af houd door zoveel geluid te maken. Bij iedere stap blijf ik even stil staan om te kunnen horen of de blonde dame nog aan het typen is, als ik haar nog hard op haar toetsenbord hoor typen loop ik stap voor stap naar de wachtruimte. Ik kies de grote stoel die in de hoek van de grote wachtruimte staat, ik kies die stoel omdat die er heerlijk zacht uitziet en het lang geleden is dat ik op een heerlijke stoel heb gezeten, de meubels van mijn nieuwe woning zijn versleten en lekker onderuit op de bank zitten kan blijkbaar niet in de grote stad. Alle meubels moeten mooi en praktisch zijn en of de stoelen of banken lekker zitten maakt niets uit. Ik kan erg slecht tegen wachten, dit is niet iets nieuws was ik heb ontwikkeld in de grote stad, vroeger kon ik er ook niet tegen en dit is door de jaren heen nog niet veranderd. Voor mijn gevoel zit ik al uren in de heerlijke zachte stoel, de zenuwen nemen met de minuut toe, er spoken allerlei gedachten door mijn hoofd waardoor ik me steeds onzekerder ga voelen. Maar was me misschien nog wel het meest onzeker maakt is dat ik de enige lijk te zijn in deze ruimte op de blonde vrouw achter het grote bureau na, zou ik de laatste zijn die op gesprek mag komen, laten ze me daarom zo ontzettend lang wachten, zie ik er misschien raar uit en hebben ze dat via de camera allang gezien, ze hebben direct gezien dat ik niet de geschikte kandidaat ben en laten me zitten tot ik zelf de beslissing maak om weg te gaan.


Gisteren avond had ik mijn vooraf geplande outfit gepakt, heb de kleding nog netjes gestreken, zelfs nog bij de avondwinkel hangertjes wezen halen zodat ik mijn kleding aan kledinghangertjes kon hangen zodat het niet zou gaan kreuken en had zelfs nog de tijd gevonden om mijn nagels te kunnen lakken in een bijpassende kleur, ik was tot in de puntjes voorbereid, er kon niets meer verkeerd gaan. Ik had vanochtend de wekker extra vroeg gezet zodat ik er zeker van was dat ik overal de tijd voor zou hebben, door de spanning en nachtmerries was ik al voor de wekker wakker. Ik was gelijk uit bed gestapt om te gaan douchen, had zelfs mijn dure shampoo gebruikt zodat ook mijn haar lekker zou ruiken tijdens mijn sollicitatiegesprek en mijn duurste make-up tevoorschijn gehaald om er zeker van te zijn dat ze me daar niet op zouden kunnen aanspreken. Nadat ik mijn haar in orde had gemaakt met de krultang, zodat mijn haar niet zou kunnen gaan pluizen op mijn weg hiernaartoe en vond van mezelf dat ik er prachtig uitzag. Ik ging in mijn kleine kamertje voor de spiegel staan die ik alleen kan gebruiken als mijn slaapkamerdeur open staat en trok voorzichtig mijn blouse aan om die zo min mogelijk te laten kreuken. Ik pakte mijn mooiste rokje van de hanger en trok deze voorzichtig aan om geen ladders te krijgen in mijn panty, ik merkte al wel dat het rokje moeilijker dicht ging dan een paar maanden terug toen ik de outfit samen had gesteld voor dit speciale moment maar was ervan overtuigd dat het aan de rits lag. Ik pakte mijn jasje van de hanger en trok deze voorzichtig aan om mijn blouse zo min mogelijk te kreuken,  ik bukte voorzichtig om mijn hakken aan te kunnen doen en toen gebeurde iets waardoor deze perfecte dag nu al veranderde in een nachtmerrie. Ik had zelf nog niets door maar hoorde mijn huisgenoot in lachen uitbarsten, Collin was onderweg naar zijn kamer en was even gestopt om me vandaag succes te wensen. Ik ging snel rechtop staan en keek verbaasd in de spiegel, de nachtelijke snacks, sigaretten en drank hebben me de afgelopen tijd geen goed gedaan, het had niets met de rits te maken, ik was zoveel aangekomen dat ik uit mijn rok gescheurd was. Collin was snel naar zijn kamer gelopen en hoorde hem lachen tot hij zijn slaapkamer deur dicht deed. Ik had niet veel tijd meer over om een hele nieuwe outfit uit te zoeken en pakte snel een nieuwe rok waarvan ik zeker wist dat die paste, ik bukte voor de zekerheid nog een paar keer extra tijdens het aantrekken van mijn hakken om er zeker van te zijn dat de rok niet zou scheuren en pakte alle spullen die ik nodig had en maakte me klaar om naar het sollicitatiegesprek te gaan.

Onderweg hierheen in de bus merkte ik dat ik beter andere hakken aan had kunnen trekken, er was geen plaats meer om te zitten en de hakken waren net iets te hoog om mijn evenwicht te kunnen bewaren, ik had spijt van mijn keuze, maar nu in de wachtruimte begon ik aan mijn hele outfit te twijfelen, de schoenen en vooral aan de rok die ik gehaast had uitgekozen. Ik probeerde mijn gedachtes ergens anders op te brengen en zag het bedrijfsmagazine op de koffietafel voor me liggen, op de voorkant stond groot dat de nieuwe directeur eindelijk bekend was en voorgesteld zou worden op pagina 5 tot 10, leer de nieuwe directeur kennen. Ik had de afgelopen dagen veel onderzoek gedaan naar het bedrijf, de werkwijze en het personeel. Meneer van Beuken is sinds een aantal maanden de nieuwe directeur van Beukers en Brouwer, hij was de zoon van de oprichter en sinds zijn geboorte stond al vast dat hij het bedrijf over zou gaan nemen van zijn vader, hij had geen keuze, of hij nu wilde of niet, hij zou het bedrijf uiteindelijk overnemen. Zijn vader is een paar maanden geleden afgetreden omdat hij het tijd vond worden om het rustiger aan te doen, hij wilde nog van het leven kunnen genieten voor het te laat was. In de folder wordt verteld over het enthousiasme van meneer van Beuken en hoe graag hij het bedrijf over wilde nemen sinds zijn tienerjaren maar dat zijn vader het nog niet de juiste tijd vond tot nu. Op internet heb ik andere informatie gevonden, meneer van Beuken heeft zich twintig jaar verzet tegen de overname van het bedrijf en nu kon meneer van Beuken er niet langer onderuit komen en moest hij het bedrijf echt overnemen.


lees hoofdstuk 4 hier
https://yoo.rs/misstheelepel/blog/de-samenzwering-hoofdstuk-4-1491595535.html?Ysid=50685





TigerLily
Oh vreemd, ik kan hier niets lezen, maar je vorige stuk was weer interessant hoor :)
06-04-2017 13:04
06-04-2017 13:04 • 1 reactie • Reageer
Misstheelepel
Ik ga einde van de middag hoofdstuk drie online gooien, ging gisteren iets mis tijdens het opslaan. Sorry! Bedankt voor de positieve reactie!
06-04-2017 13:29
06-04-2017 13:29 • 1 reactie • Reageer