×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Het leven van een voorwerp van glas... (Kerst verhaal)

Het leven van een voorwerp van glas... (Kerst verhaal)


Ergens op de wereld, in een eenvoudig keukenkastje, staat een klein glazen potje, met baby voeding, een fruithapje, of een warme maaltijd, dat weet zij niet zo goed Op eens was zij er gewoon, net als haar broertjes en zusjes

 Eerst gingen zij over een soort lopende band, zeg maar zij aan zij… Na het vullen, nog een deksel, die een beetje zwaar voelde, maar goed pasten, dat wel…Verder ging het over de lopende band, nu stond zij met een aantal broertjes en zusjes in een groepje bij elkaar, het voelde anders, zachter aan haar bodempje.. Nu kon zij niet meer wiebelen, dat ging echt niet meer ! Ook drukte er iets op haar dekseltje en werd het een beetje donker om haar heen…

Wat gebeurd er toch allemaal ? Vroeg zij zich vertwijffeld af…

Rustig kleintje, fluisterde het potje naast haar… Dit is al de derde keer, dat ik deze reis maak ! De eerste keer was ik grotere pot, ook rond, net zo als nu, maar dat vond ik niet zo leuk, heb ik het heel koud gehad, omdat ik in een speciale kast stond… Met andere dingen in plastic, die ik helemaal niet verstond… Verzuchten het oudere potje, hoe wel het natuurlijk wel beter was voor mijn inhoud… Maar als ik mocht kiezen, dan ging het de tweede keer beter…

Heel rustig, en stil luisterde het potje naar het verhaal…
Met een heleboel vragen, dat dan weer wel…

 

Alleen merkte hij, daar niets van, en ging direct verder…
De tweede keer was het heel anders, met een plastic deksel, dus niet zo zwaar als deze… Toen stond ik in een kamer waar het lekker warm was, had ik een soort rond ding, in mij staan, die vertelde dat zij lepel heten… Twee keer per dag, werd deze twee  keer gevuld, en haalde de mens, een beetje van mijn inhoud uit mij… Die bestond uit korreltjes, en men koffie noemde…

Waar gaan wij dan nu naar toe ? Vroeg het potje zich hard op af…
Waar komen wij terecht: In zo een donkere en koude kast
of een warme kamer met mensen ?

Even glimlachten het oudere potje, voor hij antwoord gaf…
Dat weet ik nog niet ! Het eerste gaan wij nu naar een winkel, ook wel een supermarkt genoemd, daar stoppen mensen ons in een karretje of mandje en als zij dan alles hebben, gaan zij naar de kassa om te betalen…Pas dan mogen wij mee in de tas, naar het huis van mensen…

Doet dat pijn ? Vroeg het kleine potje voorzichtig en heel zachtjes…
Wat ? De kassa ? Nee, hoor… Dat kriebelt alleen een beetje, word ook een beetje warm, omdat iemand met een rood lichtje over wat streepjes gaat, zodat de ander weet hoe veel, centjes er moeten worden betaald… Is niet eng, hoef je niet bang voor te zijn, is heel snel voorbij, stelde hij het kleine potje gerust…

Nog meer vragen stellen, wat het kleine potje wel graag wilde, dat ging niet meer ! Plotseling was er allemaal geluid, en ging met een zoemend geluid, de laad deur, van de vrachtwagen naar beneden… Het potje, merkte voor het eerst wat daglicht was, ook voelde zij een windje langs haar heen gaan, terwijl zij onder weg was naar de winkel, in dit geval een grote super markt !

Bijna direct, werd het kleine potje, samen met haar broertjes en zusjes de winkel binnen gebracht… Bevrijd van het plastic om haar heen, werd zij opgetild, uit de kartonne doos, die zo zacht had gevoeld, tegen haar bodempje, en werd zij in een schap neergezet…

Daar stond zij dan, en wat was er veel te zien, zij keek haar ogen uit !


Allemaal verschillende kleuren, grotere maar ook kleinere potjes, anders van vorm, en ander matriaal waar zij niet door heen kon kijken… Plotseling hoorde zij vreemde geluiden om haar heen, die zij niet kende !

Daar komen de mensen, de winkel gaat open, fluisterde haar broertjes en zusjes, zachtjes maar ook vrolijk, tegen elkaar… Wat een drukte ! Verschillende mensen liepen voorbij, tot er iemand stil bleef staan, het potje bekeek en voorzichtig in haar winkel wagentje zetten… Het voelde een beetje het zelfde, als toen zij zo was ingepakt, maar toch anders, want nu wiebelde zij een beetje, en lag met andere producte in het wagentje…

Snel voelde zij, dat er iets kriebelde en dat zij ook een beetje warm begon te worden… Dat moest de kassa zijn, begreep het kleine potje, maar voor zij au kon zeggen, was het al weer voorbij, en werd het helemaal donker om haar heen… Het voelde niet vervelend, best wel zacht en warm, waar door zij, een beetje in slaap dommelde, omdat zij van alles toch wel een beetje moe was…

Zo merkte zij niet, dat zij in de tas een stukje werd gereden in een auto en ook niet dat zij een huis werd binnen gedragen… Het kleine potje werd pas weer wakker, in een keuken kastje, ergens op de wereld… Het voelde niet eng, zij was helemaal niet bang, alleen was het anders, het geluid klonk zachter, alsof alles verder weg was ofzo…

Tot de geluiden dichter bij kwamen, de kast deur open ging, en zij voor zichtig uit de kast werd gepakt… Voor zij het wist, werd haar dekseltje open gedraait, die was zij kwijt, en dat voelde eigenlijk wel prettig, vond het kleine potje…

Zachtjes werd er daarna steeds een klein beetje uit haar geschept, waar door zij steeds lichter werd… Soms voelde zij iets tegen haar binnenste tikken en bewegen… Het deed geen pijn, kriebelde alleen soms een beetje… Of kwam dat misschien door wat zij kon zien, het maakte haar warm van binnen…

Een Mamma, had haar kindje op schoot, en voerde het liefdevol kleine hapjes…

 

Wat was de tijd snel gegaan, hoorde zij de mamma zachtjes vertellen, al weer bijna een jaar voorbij, het was al weer bijna winter, dan werd het koud buiten… Een tijd van warmte en gezelligheid, kaarsjes aan, en natuurlijk mocht mamma de kerstboom niet vergeten, de eerste van haar kleine wonder, die moest heel speciaal worden besloot de mamma… Juist omdat haar kleintje geboren was, in die donkere winter nacht, net als het kindje Jezus, zo als word verteld in De Bijbel, het zo mooie kerstverhaal…

Natuurlijk snapte het kleine kindje op haar schoot, niet wat zij allemaal vertelde, maar wel voelde het potje, de blijdschap van het kindje en de liefde van de mamma… Het maakte haar een beetje gelukkig, dat zij daar een heel klein stukje aan had mogen mee helpen, door haar inhoud, wat zoet rook…

Alleen nu was het voorbij, want zij was helemaal leeg, het fruithapje was op…

 

Een paar uurtjes stond het potje tussen allerlei andere dingen in de keuken, werd zij afgewassen, of zo als zij het zelf noemde, ging zij in bad, lekker warm was het wel en een beetje nat… Daarna werd het weer een poosje donker om haar heen, wat zij herkende van de andere keer, vlak na de kassa, in die grote winkel… Alleen nu viel zij niet in slaap, voelde zij dat het een beetje schommelde, en was nieuwschierig waar zij nu werd heen gebracht…

Terwijl het kleine potje zo in gedachten was, ging de tas open, zag zij een klein beetje licht, en voelde wind, die binnen kwam… Het werd pas echt koud, en ook een beetje nat, toen zij met haar bodempje op iets hards werd neer gezet…

Waar ben ik ? Vroeg zij zich vol twijffels af, zo zachtjes, dat alleen het potje naast haar het kon horen… Dit is een glas bak, melde deze kort af… Mensen hebben ons hier heen gebracht, omdat wij niet meer nodig zijn ! Ging hij op boze toon verder… Straks worden wij opgehaald, vallen wij in wel duizende stukjes, gaan wij naar een fabriek en worden er nieuwe dingen van ons gemaakt, een fles, een pot, groot of klein, zo zijn mensen ! Nog meer vertelde haar lotgenootje, daar buiten in de sneeuw, boven op de over vollen glasbak… Alleen luisterde zij niet meer, dacht terug aan die lieve Mamma, met het kleine kindje op haar schoot, maar misschien nog wel meer aan de woorden, die mamma gesproken had, zo liefdevol van uit het hart…

Een ding wist zij zeker niet alle mensen waren koud en gemeen !

 

Door dat het zo vol was op de glasbak, er ook steeds meer bij kwam, stonden zij allemaal een beetje schots en scheef, maar ook door elkaar… Het werd steeds kouder, dat het potje er een beetje van strilde, wat een grappig geluidje gaf…

Na een poosje, beste een lange tijd, werd het een beetje licht om haar heen, en hoorde zij het gerinkel van glas… Het geluid maakte haar even nerveus maar ook een beetje bang… Tot zij plotseling werd opgetild, aan alle kanten werd bekeken, om daarna voorzichtig in een zachte en warme tas te worden gestopt..

Wat er daarna gebeurde, kan zij zich niet zo goed meer herrinderen, misschien dat zij toch even in slaap was gevallen, omdat zij zich zo veilig voelde… Het was ook zo lekker warm in de tas, samen met de andere om haar heen, want een ding wist zij, ik ben niet alleen…

 

Plotseling schrok zij wakker, omdat het zo enorm warm om haar heen was geworden, zij smold er een beetje van, werd zacht, maar niet zo ver als water… Handen deden haar om een soort stokje, draaide en draaide, zodat zij een beetje rond werd… Voor dat zij een zachte wind, door haar binnenste voelde gaan, eerst werd zij een beetje groter, en veranderde toen van vorm…

 

Met een aantal puntjes, wel tien, in ieder geval een heleboel…

Toch voelde zij zich anders, geen klein potje meer, hoe dan wel ?

 

Dat wist zij niet zo goed, nu was haar bodempje weg, die was verdwenen, daar mee stond zij op een soort stokje om te drogen, en nadat zij nog even was opgepoest, glom zij aan alle kanten…

Voorzichtig werd zij ingepakt in iets wat heel zacht voelde, en werd zij voor de laatste keer in een tas gestopt… Na een poosje zo veilig in de tas, verdween het papiertje en werd zij op een tafeltje gelegd… Ergens kwam het haar bekend voor, tot zij, de liefdevolle stem hoorde van de mamma, en de geluidjes van het kindje… Hier was zij al eens eerder geweest, zij was weer thuis…

Zachtjes en heel voorzichtig, werd zij daarna opgepakt, had even een beetje de kriebels in de buik, met zo veel wind om haar heen…

Tot zij werd neer gezet, boven in de kerstboom, als stralende ster, staat zij daar, nu elk jaar…

Kijkt vanaf haar speciale plekje naar de lieve Mamma en Pappa, naar het kleine kindje, dat elk jaar, er een beetje anders uit ziet… Na een paar jaar, mag het kindje helpen om de boom te versieren en tilt de pappa, het kindje op om de piek in de vorm van de ster op de boom te zetten…

Zie je die ster ? Daar hoog in de boom… Vraag de mamma, aan haar kleine meisje, die hebben wij gekocht, voor je eerste kerstfeest ! Hangt elk jaar op de zelfde plek… Misschien lijkt zij wel een beetje op de ster van Betlehem, die meer dan 2000 jaar geleden, boven de stal hing om de herders de weg te wijzen…

Dan vertellen de lieve Mamma en Pappa, samen het kerst verhaal, niet alleen het meisje luisterd, naar het mooie verhaal, maar ook de ster in de boom, die eerst een potje met een fruithapje was, luisterde in stilte mee…Voelde zo veel warmte en liefde… Nu begreep zij, wat zij was geworden een ster, als een herrinnering aan het mooi verhaal, een gebeurtenis, 2000 jaar geleden, in een donkere nacht, straalde een ster net als zij boven een stalletje, die onder de kerstboom stond...

Misschien hangt deze kerst ster, wel bij u of jou in de kerstboom, dan hopen wij, dat het deze kerstdagen over veel liefde, samen zijn en eenheid heeft uitgekeken… Mocht dit niet zo zijn, weet dan dat zij, liefde wilde uitstralen, denkende aan de geboorte van De Here Jezus, want daar aan denken wij, wanneer wij kijken naar de ster, die ooit stralend aan de hemel stond…




Mirelle-Creametkids
Mooi kerstverhaal, en dat " geboren" uit het leven van een potje. Je leeft je er zo in en je waant je helemaal in de gevoelens die er allemaal bij kunnen komen kijken..bijzonder! ;)
29-12-2017 21:01
29-12-2017 21:01
HeArt&SoulConnection
Wat een ontzettend leuk verhaal. heb het verslonden !
20-12-2017 13:32
20-12-2017 13:32
'Klein'
Een mooi origineel concept en verhaal! Vanuit het potje zelf geschreven, heel mooi!
19-12-2017 18:08
19-12-2017 18:08
johan_jongedijk
Mooi geschreven ook
19-12-2017 10:36
19-12-2017 10:36 • 1 reactie
Ingeborgenzwerm
Dank je wel
19-12-2017 12:21
19-12-2017 12:21
DiaantjesLife
Wat een boeiend en ook prachtig verhaal, zo mooi geschreven. Complimentjes hoor!
19-12-2017 06:36
19-12-2017 06:36 • 1 reactie
Ingeborgenzwerm
Dank je wel, je laat mij blozen...
19-12-2017 07:16
19-12-2017 07:16
bijlenie
Wat een mooi verhaal !
18-12-2017 23:21
18-12-2017 23:21 • 1 reactie
Ingeborgenzwerm
Dank je wel, vond het ook super leuk om te schrijven...
19-12-2017 00:37
19-12-2017 00:37
notifications_noneadd
17-10-2018 20:23
2 volgers , 1 antwoord