Schrijvershotel in Benidorm deel D1 : Verlatingsangst door hulp.

Schrijvershotel in Benidorm deel D1 : Verlatingsangst door hulp.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Bij het begin beginnen, klik dan op de volgende link: Schrijvershotel A

Door de goede samenwerking, hadden wij daarna de lijst snel klaar en ook de andere dingen die wij konden regelen via de laptop was al snel gedaan, waarna wij besloten om samen een beker koffie te drinken op het terras, zodat ik ook even een sigaretje kon roken, waar ik op eens enorme zin in had..

Zonder dat er in het begin veel gezegd werd, stak ik een sigaretje aan, en dronk een beetje van de koffie, keek een beetje om mij heen en was tegelijk een beetje in gedachten.. Hoe laat is het ? Informeerde ik geschrokken bij Joa, toen Carina even voorbij kwam in mijn hoofd.. Het is 13.45, antwoorden Joa, nog genoeg tijd om een beetje te ontspannen, voor de geplande afspraak vanmiddag via de telefoon, stelde zij mij gerust.. Even maakte ik oogcontact met haar voor ik langzaam van ja knikte en verder ging met de koffie en de sigaret uit drukte in de asbak die op tafel stond..

Kan ik iets voor je doen, Ingeborg ? Informeerde Joa voorzichtig om haar hand even op mijn arm te leggen, en mij vragende te blijven aan kijken.. Nee, geloof het niet, of misschien wel als je een machine hebt uit gevonden, waar door ik de tijd kan stil zetten, want denk dat dat op dit moment mijn grootste vijand is.. Die bestaat nog niet, viel zij mij in de reden, in ieder geval niet dat ik weet.. Jammer, besloot ik, met een zucht, die wel uit mijn tenen leek te komen..

Wat Vincent betreft, bedoel je ? Stelde plotseling Amerise de vraag, die zonder dat ik het gemerkt had, samen met Priscilla bij ons was komen zitten, aan de reactie van Joa merkte ik dat ook zij het niet in de gaten had gehad.. Vincent ! Herhaalde ik zijn naam, op het moment eigenlijk niet, hoe gek dat ook misschien klinkt, het gaat naar omstandigheden goed met hem, alles is stabiel te noemen zo ver ik weet. Dat is ook zo bevestigde Priscilla op haar beurt en bevestigde daar door mijn woorden en gevoel...

Verder praten, was even niet meer mogelijk omdat Albert en Hans druk pratende het terras op kwamen. Iets minder mag ook wel ! Mopperde Joa, wij proberen hier een gesprek te voeren, en dat is al moeilijk genoeg.. Melde zij hen, waar door zij beide direct stil vielen. Dat konden zij toch ook niet weten, zei ik, om mijn vrije hand op die van haar te leggen.. In mijn ooghoek zag ik hoe Albert terug naar binnen liep, diep van binnen wist ik dat hij onder weg was om Vincent en Leon te waarschuwen, die inderdaad samen met hem een paar minuten later het terras op kwamen..

Toen iedereen een plekje gevonden had, en Vincent opnieuw naast mij zat, legde Joa uit wat er de laatste 10 minuten was besproken, maar nog belangrijker welke afspraak er later die middag gepland stond, met Carina en de psychiater in Nederland.. Zie je op tegen dat gesprek ? Bedoel omdat de psychiater erbij betrokken is ? Vroeg Leon, en verbrak de stilte die was gevallen.. Nee, schudden ik mijn hoofd, eigenlijk heb ik daar nog maar weinig gesprekken mee gehad, zij kan vragen beantwoorden en kan Carina toestemming geven naar Spanje af te reizen, iets wat zij in principe al heeft gedaan.. Legde ik uit, ondanks de brok in mijn keel en de tranen die opwelde in mijn ogen..

Je bent bang he ? Stelde Vincent zachtjes de vraag, en dat doet pijn, want diep van binnen wil je dit helemaal niet voelen en juist vertrouwen hebben.. Legde hij de vinger op de zere plek, waar door ik een moment au tegen hem zei.. Ja, maar zij zijn toch professionals, ik bedoel beroepsmatig bij Ingeborg betrokken ? Stelde Priscilla Vincent de vraag.. En jullie zijn beide verzorgende, reageerde hij geïrriteerd. Lieverd, zij bedoelde het positief, iets wat zij zich oprecht afvroeg.. Melde ik hem zachtjes, om iets dichter naar hem toe te gaan zitten.. Je hebt gelijk, sorry, zei hij om een arm om mij heen te leggen..

Begrijp wat je bedoelt, alleen wanneer je, Ingeborg helpt bij mijn verzorging, hier in de logeerkamer en over een paar dagen in de hotelkamer, dan neem je toch ook jezelf mee ? Die kun je moeilijk buiten op de gang achter laten.. Hier door word het contact gelijkwaardig, minder afstand, dat is goed en heel fijn, maar in de situatie van Ingeborg en Carina is dat ook beangstigend, niet dat zij het anders zou willen.. Probeerde Vincent uit te leggen wat er aan de hand was..

Heeft die angst ook een naam ? Hoorde ik Albert vragen, met een denkrimpel in zijn voorhoofd, zag ik toen ik een moment zijn kant op keek.. Verlatingsangst.. Gooide ik er uit, om direct weer stil te vallen.. X Wist helemaal niet dat je daar last van had, vind je juist zo sociaal, merkte Joa op en maakte direct een complementje.. Waar door er direct een mager glimlachje op mijn gezicht verscheen, dank je wel, melde ik haar nog steeds een beetje schor.. Misschien kun je het beste bij het begin beginnen, moedigde Vincent mij aan.. Via via, kwamen ik samen met Moeders, in contact met de organisatie waar Carina werkzaam is, eerst met een van haar andere collega's, die Moeders nu begeleid wanneer nodig.. Na een aantal gesprekken alleen met haar, werd Carina bij het gesprek betrokken.. Je zou het op dit moment misschien niet zeggen, maar op dat moment deed Moeders het woord totaal, had last van dubbelzijdig plakband tussen mijn kaken, deed soms zelfs in gedachten een stap achteruit, zodat ik mij zelf terug trok uit het gesprek.. Wat mij de mogelijkheid gaf om alles op een andere manier te bekijken, te observeren vanuit mijn gevoel, en hoewel Carina toen nog weinig vragen stelde, wat er verwacht werd van de hulp ? enz.. enz.. Voelde het direct goed, dat wanneer er uit het overleg wat men steeds had met psychiater, een ander voorstel was gekomen, ik daar niet mee akkoord was gegaan..

Wat was er dan mis met die andere ? Ik bedoel, de collega die nu je Moeder begeleid.. Vroeg Amerise zich hard op af.. Een paar seconden keek ik haar niet begrijpende aan.. Helemaal niets ! Antwoorden ik, ook dat contact loopt goed, wanneer wij eens in de zoveel tijd met zijn vieren om de tafel zitten.. Lieverd, vroeg Vincent, direct mijn aandacht, om verder te gaan, toen ik oogcontact met hem maakte: Je hoeft je niet te verdedigen, of aangevallen te voelen, omdat het gewoon een vraag was, het delen van gedachten.. Ik weet het, melde ik met een zucht, die wel uit mijn tenen leek te komen.. De vraag voelde een beetje als een donderslag bij een heldere hemel, ging ik verder.. Juist ook omdat er zo een duidelijke grens werd aangegeven, zo van Carina hoort bij jou, en zij is van mij ! Iets wat mij dan toch een soort van belemmering gaf in het contact, terwijl het gevoelsmatig gewoon goed zat..

Kun je misschien een voorbeeld geven ? Stelde Amerise opnieuw, maar nu voorzichtig een vraag, wil het zo graag helemaal en totaal begrijpen.. Met een denkrimpel in mijn voorhoofd, moest ik toch even over haar vraag na denken.. Is dat wat betreft de eerste vakantie, een goed voorbeeld ? Stelde Vincent zacht voor, om mij zo weer op weg te helpen.. Wat ik super lief van hem vond.. Vakantie, zo wel Carina als haar collega, gingen ieder op een andere datum, na een gezamenlijk gesprek met zijn vieren, op Vakantie als eerste Carina, die ik er zonder er echt goed over na gedacht te hebben, spontaan zeg maar, een cadeautje heb mee gegeven, alleen een maand later, ging haar collega, en wilde ik het zelfde doen, alleen durfde ik het niet.. Voelde als een soort van oorlog in mijn hoofd, hoe meer Menno mijn beschermer of Anquelieck, de oudste van de delen, mij aanmoedigde, dat ik het niet alleen hoefde te geven, maar samen, waar het lag, enz. Hoe meer mijn lichaam verstijfde, en ik steeds meer afstand nam van het gesprek.. Zelfs zo dat ik op een vraag van haar over de hondjes wat betreft het wel of niet uitlaten, geen antwoord kon geven..

Carina kwam je met woorden redden, melde Vincent, terwijl hij een vlinder kusje op mijn wang gaf.. Ja, die zei direct tegen mij, dat wij dat samen nog wel een andere keer zouden bespreken en nadat ik ja had geknikt, was daar het volgende onderwerp... Weet je nog, waar dat over ging ? Informeerde Leon, met een lach in zijn stem.. Nee, bekende ik eerlijk, dat zal ik aan Anquelieck moeten vragen, mijn secretaresse van dat moment.. Zij heeft het mij de zelfde dag wel verteld, maar zit nu zo heftig in mijn emoties dat ik het weer vergeten ben, of er in ieder geval met mijn gedachten niet bij kan.. Legde ik uit..

Heb je het wel, met Carina, besproken ? Vroeg Joa, ik bedoel in een soort na gesprek of zo.. Nee, schudden ik mijn hoofd, wilde het wel, was het ook echt van plan, maar het is mij gewoon niet gelukt, omdat mijn bekende vijand de tijd om de hoek kwam kijken, om mij even flink lastig te vallen.. Omdat de afspraak stond van 11 tot 12 uur, en toen alles besproken was, was het al bijna half een.. Hadden wij samen nog tot een uur de tijd, dus besloten wij samen de hondjes uit te laten, maar voor wij bij de lift waren, kwam het met bakken uit de hemel, en zijn wij om gedraaid.. Anders was ik met haar en de hondjes naar het water gelopen, naar ons plekje, vertelde ik half tegen Vincent, en misschien was het dan wel heel anders gelopen, maar ja, dat zullen wij helaas nooit weten, besloot ik...

Verder lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel E1




Beoordeel


private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen