×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Schrijvershotel in Benidorm deel I : Middagje in de hotelkamer

Schrijvershotel in Benidorm deel I : Middagje in de hotelkamer


Bij het begin beginnen, klik dan op de volgende link: Schrijvershotel A

Zonder de badkamer te bezoeken of maar te bekijken, deed ik met de fransen slag wat nodig was, en lag ik binnen een paar minuten tegen Vincent aan in bed.. Nog even knuffelde wij wat, voor ik langzaam in slaap viel, nog even spitste ik mijn oren, wat was dat voor geluid, het leek wel alsof het onder het bed vandaan kwam, maar voor ik mij kon bewegen om te gaan kijken of nog eens te luisteren.. Viel ik in slaap, moe maar voldaan..

Om na een paar uurtjes, heerlijk uitgerust wakker te worden, om te merken dat Vincent het zelfde gevoel had, toen ik mijn ogen opende en in zijn gezicht keek... Lekker geslapen ? Schonen slaapster.. Informeerde hij, met pretlichtjes in zijn ogen... Ja, lekker een beetje uitgerust en jij dan ? Ook wel, alleen nog een beetje duf in mijn hoofd.. Antwoorden hij, maar misschien helpt een kopje koffie.. Goed, daar heb ik ook wel zin, bevestigde ik, terwijl ik mij uit bed liet glijden om in de badkamer de waterkoker bij te vullen en aan te zetten..

Nadat ik de koffie had klaar gemaakt, stapten ik terug de kamer binnen, om verbaast naar de kamerdeur te kijken, die een stukje open stond, hoe kan dat nu, weet toch zeker dat ik deze had dicht gedaan ! Dacht ik hardop, om de deur met mijn voet een zetje te geven, voor ik mij omdraaide en richting Vincent liep.. Heb ik het dan niet gedroomd ?.. Hoorde ik hem vragen... Was het mooi ? Stelde ik op mijn beurt de vraag, terwijl ik op de rand van zijn bed ging zitten.. Weet eigenlijk niet of het wel een droom was, heb het gevoel alsof ik er door ben wakker geworden, alsof er iets of iemand door de kamer liep, maar toen ik het lees lampje aanklikten was het weg... En omdat je net die opmerking maakte over de kamerdeur.. Vertelde hij, om af en toe een slokje van de koffie te nemen.. Het kluisje met de medicijnen was nog goed dicht en ook de andere spullen waren zo ver ik kon zien, in een oog opslag nog aanwezig, om terwijl ik weer naar Vincent liep mij plotseling te herinneren dat ik ook iets gehoord had, vlak voordat ik in slaap was gevallen... Zonder er echt over na te denken, nam ik een snoek duik richting het bed, om de grond er onder eens goed te inspecteren.. Alleen lag er helemaal niets, zelfs geen vlokje stof, zo als men in andere hotelkamers zo vaak tegen komt...

Alsof er niets gebeurd was, stond ik weer op, om opnieuw bij Vincent te gaan zitten om de koffie beker van hem aan te nemen, en direct een slokje te drinken, waar door ik een heel vies gezicht trok.. Niet genoeg suiker ? Informeerde hij, terwijl hij een aantal klontjes erin liet vallen, om mij daarna onderzoekende te blijven aankijken.. In een paar zinnen legde ik uit was er was gebeurd, voor ik in slaap was gevallen maar ook dat ik niets gevonden had onder het bed.. Samen waren wij het over een ding eens, het was een vreemde situatie...

Vind je het goed als ik eerst even ga douche of zal ik je eerst even helpen ? Vroeg ik het volgende moment.. Wil graag uit bed, als je het niet erg vind.. Antwoorden hij, kan ik meteen wat telefoontjes plegen en mag ik dan even je laptop lenen, ging hij verder, om in de lach te schieten door mijn enorme verbaasde gezicht.. (Je moet namelijk weten, dat computers en Vincent, totaal niet bij elkaar passen, en dat is dan nog zacht uitgedrukt) Ja, dat is goed, stotterde ik nog steeds verbaast, terwijl ik opstond van het bed, om te voelen hoe hij mijn hand vast pakten.. Ik hou van je, melde hij voor hij een vlinder kusje gaf, het antwoord was dat ik hem er een terug gaf.. Na een paar seconden oogcontact, boog hij zich opnieuw naar mij toe, gaf mij opnieuw een kus, maar toch was deze anders, meer intens, voor even opende wij beide onze lippen, en raakte het puntje van onze tongen elkaar, direct was ook deze kus voorbij, alleen deze keer verbraken wij het oogcontact niet meteen..

Het spijt mij, begon Vincent, om tegelijk een traan van mijn wang te vegen, even schudden ik mijn hoofd, voor ik een vinger tegen zijn mond legde met de woorden, je hoeft geen spijt te hebben, lieverd, als ik het niet gewild had, had ik het niet gedaan, om hem opnieuw een vlinder kusje te geven.. Ga toch eerst maar even douche, zei hij, om even op zijn onderlip te bijten, in een poging zijn adem onder controle te houden.. Langzaam knikte ik van ja, om de zuurstof machine weer aan te zetten, om hem het slangetje onder zijn neus te doen, voor ik naar de kast liep om een gastendoekje te pakken, die ik naast hem op bed legde, zonder een woord te zeggen liep ik naar de badkamer, om nadat ik daar de radio had aangezet onder de douche te stappen..

Nadat ik een uitgebreid douche had genomen, waarbij ik ook maar haren had gewassen, om Vincent zijn privé tijd te geven, deed ik bijna net zo lang over het afdrogen en aankleden, voor ik zachtjes op de badkamerdeur klopte.. Wat bij hem duidelijk op de lach spieren werkte, voor hij riep, kom maar binnen ! Direct zocht ik alle spullen bij elkaar, om daarmee naar hem toe te lopen, om als eerste het gastendoekje in de waszak te stoppen, voor ik als laatste de handschoentjes aan te trekken.. Kijk mij alsjeblieft even aan, vroeg hij, waarmee hij de stilte verbrak, die was gevallen.. Om verder te gaan, toen ik hem vragende aankeek.. Vind dit zo moeilijk begon hij, vond dit juist een goede oplossing viel ik hem in de reden, als je in je rolstoel had gezeten, had ik je naar de badkamer gebracht, de plek waar je volgens mij zo iets ook gedaan zou hebben als je nog gewoon kon lopen.. Ja, knikte hij, alleen wat er nu moet gebeuren.. begon hij, voor ik hem opnieuw in de reden viel.. Dat is toch net zo vervelend als een van de meiden van de thuiszorg dat op dit moment moest doen, schaamte blijft er zo altijd een beetje bestaan, en hoe langer wij het uitstellen, hoe moeilijker het word.. Ja knikte hij enkel...

Even nog hing ik het mondkapje voor, voor wij samen aan het werk gingen, na een paar onwennige momenten, ging het allemaal heel voorspoedig en waren toch nog vrij snel klaar, met alles wat nodig was en zat Vincent in zijn rolstoel.. Direct gaf ik hem mijn laptop en pakten hij zijn mobieltje erbij, voor ik melde ik ga mijn haar even föhnen, dat is mijn haar droog, voor het geval wij straks nog even naar buiten gaan.. Na nog een vlinder kusje, deden wij beide een poosje ons eigen ding, het was goed en voelde vertrouwd, zonder eenzaamheid...

Nog geen paar minuten was ik in de badkamer, toen ik hoorde dat er op de deur van onze hotelkamer werd geklopt, die open ging nadat Vincent had gevraagd wie er was ? Blijk een van de meisjes van de receptie te zijn, met een stuk verloren bagage, die op zijn verzoek in de hoek van de kamer werd gezet.. Pas nadat mijn haar helemaal droog was en in model zat, stapten ik de badkamer uit, terwijl ik in mijn ooghoek een roze koffertje naast de kast zag staan... Het volgende moment werd mijn aandacht getrokken naar mijn hoofdkussen, waar een beer op zat, met zijn rug tegen de muur.. Wat een leuke beer, zei ik tegen Vincent, terwijl ik er naar toe liep, even keek hij om en melde: Die zat bij ons voor de deur, op het roze koffertje.. Verbaast keek ik even naar deze beer omdat ik hem helemaal niet herkende, als een van mij, van ons.. Voorzichtig pakten ik hem op, om hem op de bank te zetten bij mijn, onze knuffels die daar gezellig bij elkaar stonden.. Maar wat was dat nu, het leek wel of deze beer adem haalde en toen ik hem neerzetten, knipoogde hij een seconden naar mij..


Verbaast bleef ik er naar kijken, tot Vincent mij riep omdat hij iets niet begreep wat er gebeurde op mijn laptop..

Het vervolg lezen, klik dan op de volgende link: Schrijvershotel J






Katrien
O, wat nu?
08-01-2018 22:38
08-01-2018 22:38 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Ik zou terug knipogen :)
17-08-2017 12:06
17-08-2017 12:06 • Reageer
Encaustichris
Mijnheer beer en het roze koffertje... als dat maar goed gaat!
18-07-2017 17:29
18-07-2017 17:29 • Reageer
lekkerereceptenvoor2
Wat een mooi verhaal en dan eindigt het zo spannend. Die beer toch.
17-07-2017 08:02
17-07-2017 08:02 • Reageer
Alzheimerblog
Dus het roze koffertje hoort bij jullie! Een hele zorg minder.
16-07-2017 18:24
16-07-2017 18:24 • Reageer
Hans van Gemert
Ik ben blij dat het roze koffertje eindelijk is afgeleverd!
16-07-2017 10:16
16-07-2017 10:16 • Reageer
KatAna
Wat een leuk verhaal
16-07-2017 10:01
16-07-2017 10:01 • Reageer