×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Schrijvershotel in Benidorm deel L1 : Voor alles is een oplossing..

Schrijvershotel in Benidorm deel L1 : Voor alles is een oplossing..


Bij het begin beginnen kan via deze link: Schrijvershotel A

Gaan wij nog even een drankje doen op het terras, kun je even een sigaretje doen ? Stelde Vincent voor, die heel goed merkte en aanvoelde hoe moeilijk ik het had.. Zonder antwoord te geven, knuffelde ik hem een moment, voor ik hem in zijn rolstoel zetten en wij met elkaar vervolgens naar buiten gingen, waar het nog steeds heerlijk weer was, niet te koud, maar ook zeker niet te warm..


Nadat ik voor mij zelf een sigaretje had aangestoken, merkte ik hoe Vincent mij vragende aankeek, mag ik ? Vroeg hij wijzende naar het pakje op tafel.. Alsjeblieft neem deze maar, bood ik hem aan, om zelf een nieuwe aan te steken.. Even keken wij elkaar veel betekend aan, niet letten op de fronsende wenkbrauwen en de verbaasde blikken om ons heen, beide hadden wij even geen behoefte om het uit te leggen..


Wil graag eerlijk zijn, richten Leon zich direct naar mij, maar heb op een of andere manier het gevoel, of beter gezegd het idee, dat je ons wat betreft je vriendje, je maatje, niet alles hebt verteld.. Dat klopt, melde ik met opnieuw een brok in mijn keel, terwijl ik onder de tafel Vincent zijn hand zocht.. Vond dit al behoorlijk heftig, wil jullie niet afschrikken met dat laatste stukje, waar nog bij komt dat ik het niet kan bewijzen, het alleen een heel sterk gevoel is en ik het diep van binnen zeker weet, hoe veel pijn mij dat soms ook doet.. Het is namelijk zo dat de auto na het ongeluk is door gereden, deze persoon is nooit gevonden, de bestuurder bedoel ik, maar vooral weet ik het zeker door de blik in de ogen van mijn biologische ouders, zo veel kou, liefdeloosheid, en zeker ook haat, toen die middag het telefoontje kwam met het slechte nieuws.. Met andere woorden: Hij is vermoord, door wat hij had gezien en het feit dat hij mijn biologische pa er op had aangesproken, vertelde ik met horten en stoten, terwijl ik de hand van Vincent bijna fijn kneep.. Voor ik een nieuwe, tweede sigaret aanstak, om mijn zenuwen rustig te krijgen..


Sorry, mompelde Leon.. Geen sorry, reageerde ik direct, je was alleen maar eerlijk, iets wat ik alleen maar enorm kan waarderen, echt bewondering voor heb, veel hadden het in jou plaats niet gedaan.. Bang voor de gevolgen, mijn antwoord en misschien nog wel meer voor de emotie die het kan oproepen.. Gaf ik hem een complementje en legde ik in een zin uit..


Ingeborg ? Begon Vincent met een vertrokken gezicht, merkte ik toen ik hem aankeek, wil je mij even helpen ? Ik bedoel gaan wij samen even naar de badkamer.. Dan doen wij dat maar meteen even, dan hebben wij dat gehad, en dan ga je een poosje rusten, besloot ik voor hem.. Misschien wel verstandig, verzuchten hij, mijn lichaam is o zo moe, alleen mijn geest is zo enorm wakker, die heeft geen zin.. Want hoe lang hebben wij nog voordat wij uiterlijk moeten vertrekken naar het vliegveld ? Informeerde hij plotseling bij Leon.. Zo een drie kwartier, op zijn laatst 50 minuten, antwoorden deze, na een blik op zijn horloge.. Zo kort nog maar, antwoorden Vincent om mij het volgende moment smekend aan te kijken..


Het lijkt mij niet verstandig, lieverd, dan vraag je te veel van je lichaam, alleen al met de auto rit, heen en weer terug, dat je dan bij thuis komst direct naar bed kan gaan en je veel langer nodig hebt om te herstellen, eigenlijk niets meer aan de avond hebt.. Dat wil ik ook niet, maar wil je ook niet in de steek laten.. Doe je niet, in gedachten ga je met mij mee, stelde ik hem gerust, deed in ieder geval een poging, waar nog bij komt, dat het ik het een beter idee vind, dat jij en Carina rustig kunnen kennis maken, hier in huis of op het terras, in plaats van op zo een druk, anoniem vliegveld, is zo onpersoonlijk.. Vind ik een super goed idee, bevestigde Joa, zou ik zelf ook prettiger vinden, als ik in de schoenen van Carina stond, is ook zo, ging ik verder, terwijl ik geen aandacht schonk aan het boze gezicht van Vincent, jullie hebben beide veel over elkaar gehoord, elkaar van middag gehoord aan de telefoon, maar elkaar nog nooit in levende lijven ontmoet, en zo goed ik Carina onder tussen toch wel ken, zit die nerveus en enorm zenuwachtig in het vliegtuig, omdat zij niet van te voren weet hoe het allemaal gaat verlopen, wat zij kan verwachten..


Dan lijken jullie enorm veel op elkaar, weet nog hoe zenuwachtig jij was, toen je naar Utrecht kwam, en wij elkaar na een hele periode weer ontmoeten in voorbereiding op deze reis, onze droom vakantie.. Vulde Vincent mij aan, voor ik opstond, en nadat ik hem een intense kus gegeven had, haalde ik de rolstoel van de rem, om het volgende moment naar binnen te gaan, richting badkamer, logeerkamer, ons plekje...


Na een kort bezoekje aan de badkamer, deed ik de andere verzorging van Vincent op bed, voor ik alles noteerde in de zorg map.. Kom je nog even bij mij zitten ? Was direct zijn vraag, toen ik de map net had dicht geklapt, zonder antwoord te geven, liep ik zijn richting op en zat het volgende moment op de rand van het bed.. Ik hou van je, was het eerste wat hij zei, om mijn hand stevig vast te pakken, wat mij even het gevoel gaf, dat hij deze nooit meer wilde los laten.. Ik hou van je, vertrouwde ik hem toe, om de zuurstof nog iets verder open te draaien, voor ik opnieuw oog contact met hem zocht..


Blijf je bij mij, alsjeblieft ? Vroeg hij bijna smekend.. In ieder geval tot je slaapt, verzekerde ik hem, en dan kom ik je straks samen met Carina wakker maken.. Dat is niet genoeg, viel hij mij plotseling heftig in de reden, wil niet alleen zijn, dan voel ik mij zo alleen, enorm eenzaam en verlaten.. Gooide hij er nog steeds boos achter elkaar uit.. Ik wachten rustig af, terwijl ik in gedachten zocht naar een oplossing.. Wat dom, dat ik daar niet eerder aan heb gedacht, melde ik, terwijl ik met mijn vrije hand de rolstoel om draaide, zodat ik bij de rugtas kon, die er nog steeds aan hing.. Met groeiende verbazing, las ik vanuit mijn ooghoek op zijn gezicht, liet Vincent mijn hand los, zodat ik de rugtas open kon ritsen om er twee walkie talkies uit te haal om deze voor hem op bed te leggen, tussen ons in...


Hoe kom je daar nu aan ? Vroeg hij nog steeds verbaast, mee gekregen vanuit het ziekenhuis in Utrecht, zodat je altijd een beroep op mij kon doen, ook verbleven wij niet in de zelfde kamer, was de uitleg van de verpleegster, deed ik verslag.. Na even samen prutsen, zodat ze beide hard genoeg stonden, maar ook op het zelfde kanaal, niet onbelangrijk.. Keek hij mij opnieuw een beetje angstig aan, met de vraag: Aan wie ga je die van jou dan geven ? Het bereik gaat niet helemaal mee tot aan het vliegveld.. Nee, viel ik hem nu in de reden, is alleen voor in en om het huis, dacht zelf aan Amerise of Priscilla.. Doe maar, jij kent hen per slot van rekening beter dan ik, besloot hij met een diepe zucht, om voor het eerst sinds ik bij hem op bed was gaan zitten, even zijn ogen te sluiten.. De meiden mogen zelf bepalen, wie dit apparaat bij zich wil houden en misschien doen zij het wel samen, vertelde ik hem, voor ik zachtjes op stond om hem even toe te dekken, zodat hij het niet koud had..


Met zijn hand in die van mij, praten ik zachtjes tegen hem, tot ik zeker wist dat hij sliep, even nog drukte ik een kus op zijn voorhoofd, voor ik mij omdraaide, om met de walkie tolkie in mijn hand, de kamer te verlaten, richting terras en binnen zo een 20 minuten samen met Leon en Joa te vertrekken richting vliegveld.. Om Carina op te halen, en kennis te maken met haar vriendje.. Nog een paar seconden stond ik bij de open slaande deuren naar het terras stil, omdat ik mij plotseling besefte, hoe ik haar gemist had, en verlangde om haar weer te zien, om alles met haar te delen.

Voor het vervolg, klik op de volgende link: Schrijvershotel deel M1




Alzheimerblog
Ik ben heel benieuwd naar het vervolg!
14-04-2018 13:41
14-04-2018 13:41 • 1 reactie • Reageer
Ingeborgenzwerm
Toevallig gisteren een nieuw hoofdstuk geschreven, als het lukt zet ik deze van middag nog online...
14-04-2018 15:42
14-04-2018 15:42 • Reageer