Schrijvershotel in Benidorm deel O1 : Mijn gevoel en gedachten delen met Vincent.

Schrijvershotel in Benidorm deel O1 : Mijn gevoel en gedachten delen met Vincent.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vanaf het begin lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel deel A

Eerst liep ik langs de andere logeerkamer, waar Carina en haar Vriendje verbleven, merkte ik toen zij de kamerdeur open trok, toen ik er net voorbij was.. Hoi, begroeten ik haar, terwijl ik een stap terug haar richting op zetten.. Goede avond, waarom stoort de internet verbinding hier in huis zo enorm ? Informeerde zij direct.. Dat is binnen een paar minuten opgelost, verzekerde ik haar, het kwam namelijk door ... Alleen tot verder uitleg kwam ik niet omdat zij mij in de reden viel.. Dat hoop ik dan maar, het is behoorlijk vervelend, melde zij, voor zij zich omdraaide en de deur met een klap in het slot viel, en zo stond ik weer alleen op de gang..

Direct haalde ik ondanks alles, licht verbaast, mijn schouders op, voor ik terug liep naar de andere logeerkamer, om nadat ik zachtjes had aangeklopt, Vincent binnen had geroepen, de deur open te doen en onze kamer binnen te stappen.. Mijn vrouwtje is er, melde Vincent, bedankt meiden van de thuiszorg, over en uit !, Besloot hij, om op het zelfde moment de walkie tolkie uit te schakelen.. Kom eens bij mij, heb je gemist, nodigde hij mij uit, terwijl hij zijn hand naar mij uit strekten.. Ik hou van je, reageerde ik, terwijl ik naar het bed liep, om mijn hand in die van hem te leggen, en bij hem op de rand te gaan zitten..

Wat was dat voor lawaai op de gang ? Was zijn volgende vraag, om mij onderzoekende te blijven aankijken.. Ik kwam Carina tegen, die inderdaad wat last had van de storing met haar laptopje en internet, antwoorden ik hem eerlijk.. Had je dit verwacht ? Vroeg hij, terwijl ik de zuurstof wat lager draaide, en nadat ik wat spulletjes had klaar gelegd, begon met zijn verzorging, zodat ik een moment kon na denken over zijn vraag of beter mijn antwoord..

Ik weet het niet, misschien wel een klein beetje, ergens in mijn achterhoofd, deelde ik mijn gedachten met hem.. Uit ervaring weet ik, dat er achter deze afstandelijke, bijna boze houding, een heleboel andere gevoelens schuil kunnen gaan.. Onzekerheid, verdriet, gemis of ook wel een soort van heimwee, ging ik verder, voor ik in de lach schoot door de enorme denkrimpel in zijn voorhoofd.. Heeft dat niet iets te maken met de opmerking die Joa een poosje geleden maakte, iets met het zelfde als Nederland en België, deelde hij nu zijn gedachten met mij.. Dat klopt bevestigde ik, kan er zomaar alles mee te maken hebben, soms kom ik ook een beetje te dichtbij, omdat ik gewoon een hekel heb aan eenrichtingsverkeer, in welke relatie dan ook, en ik dat dan als een soort van afstand ervaar.. Pijnlijk lijkt mij dat, voor jullie allebei op een andere manier, maar in ieder geval niet prettig, merkte hij op..

Dat was het zeker niet, kan alleen voor mijzelf spreken, maar hoe vaak wij elkaar in elk geval voor mij gevoelsmatig, een beetje kwijt raakte, wat de reden, of omstandigheid ook was, wij zijn er altijd samen sterker uit gekomen, en ik vertrouw er gewoon op, dat dat nu ook het geval zal zijn.. Besloot ik, terwijl ik hem in de rolstoel zetten, en als laatste zijn krullen die altijd in de war zaten, wat door kamde..

Hoe kan ik helpen ? Vroeg hij na een moment van totale stilte.. Daar moet ik nog even over nadenken, melde ik hem, of beter gezegd, ligt het er een beetje aan hoe het contact verloopt de komende uren.. Want een ding weet ik 100 procent zeker, zij houd niet van verrassingen.. Heeft volgens mij alles te maken met controle verlies, viel Vincent mij in de reden, en is het niet zo, dat juist jij dat heel goed herkend ? Liever iets geven, dan ontvangen.. Stelde hij de vraag en gaf zelf antwoord, waardoor een klein blosje op mijn kaken kwam, want hij had gelijk..

Wat ken je mij toch goed, gaf ik toe, terwijl ik hem even tegen zijn neus tikte, en hij mij een vlinder kusje op mijn wang gaf, dat is het een goed begin, om er dan maar samen stapje voor stapje aan te wennen, waarbij jij het eerste aan de beurt bent, besloot hij, met een glimlach van oor tot oor en pretlichtjes in zijn ogen, alleen bleef hij verder zwijgen, haalde alleen zijn rolstoel van de rem, ten teken dat hij klaar was voor vertrek, naar het terras bij het zwembad, op weg naar de andere..

Het volgende deel kun je lezen via de volgende link: Schrijvershotel deel P1



Beoordeel


Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen