×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Schrijvershotel in Benidorm deel Q : Positief telefoon gesprek met Henk-Jan.

Schrijvershotel in Benidorm deel Q : Positief telefoon gesprek met Henk-Jan.


Bij het begin beginnen kan via deze link: Schrijvershotel A

Op de parkeerplaats van de grote supermarkt, toen wij net op het punt stonden naar binnen te gaan, hoorde ik mijn mobieltje plotseling overgaan, en keek ik Joa veel betekende aan, die meteen tot actie overging, door aan haar man te melden, als jij nu even bij Ingeborg blijft, dan neem ik Vincent vast mee naar binnen, is hier veel te warm voor hem.. Voor de tweede keer deze dag, waren de mannen te verbouwereerd om te reageren, en zo nam Joa de rolstoel van mij over en ging ik naast de ingang staan om mijn mobieltje op te nemen met de woorden:

Goede middag met Ingeborg met wie spreek ik ?

Hallo Ingeborg, je spreekt met Henk-Jan, was nog al onder de indruk van je mailtje, dus ik denk bel meteen even.. Dank je wel, dat is fijn, reageerde ik, terwijl ik met mijn rug steun zocht tegen de muur van de supermarkt.. In je mailtje schreef je, dat jullie samen naar het schrijvershotel in Benidorm zijn gegaan, wat is georganiseerd door Vlinder via Yoors.. Ging Henk-Jan verder, en als ik het goed begrepen heb, is het jullie eerste vakantie samen, maar is het vrij zeker ook jullie laatste samen ? Vroeg hij.. Dat klopt bevestigde ik, om even hard op mijn onderlip te bijten, en een afwerende beweging naar de man van Joa te maken, die het mobieltje van mij wilde overnemen, want dit was iets wat ik zelf moest doen, alleen zonder hulp, hoe moeilijk ook, maar alleen op deze manier kon ik er later met een goed gevoel op terug kijken, samen met Vincent, maar ook voor de periode erna wanneer ik alleen verder moest...

Ingeborg ? Hoorde ik Henk-Jan mijn naam noemen, ben je er nog ? Het is ook wel een rot onderwerp om over de telefoon te bespreken, maar ik weet zo ook geen andere oplossing.. Ik ben er nog, reageerde ik, het is onze laatste vakantie samen, omdat Vincent ernstig ziek is, hij kanker, wat is uitgezaaid, waardoor hij niet meer beter word, de behandeling die hij nu heeft gekregen is wel levens verlengend maar helpt in de eerste plaats tegen de pijn.. Van daar dat hij ook in een rolstoel zit, besloot ik, omdat de tranen branden in mijn ogen, en mijn knieën knikte van alle spanningen en de emoties die door mijn lichaam gingen, even zuchten ik diep om het volgende moment op de grond te gaan zitten, met mijn rug tegen de muur..

Dat is heftig, bevestigde Henk-Jan, maar wat kunnen wij voor jullie betekenen in deze situatie ? Vincent heel gelukkig maken, viel ik hem in de reden, ik weet namelijk nog niet zo lang, dat Vincent van opera houd, en van middag heeft hij mij een stuk laten horen uit de opera Carmen gezongen door Tania... Nu lijkt het mij helemaal super, als hij, haar zou kunnen ontmoeten, het liefste zaterdag, tijdens een BBQ omdat dat op een plek word gehouden samen met Yoorsianen, waar wij ons allebei veilig bij voelen..

Even bleef het stil aan de andere kant van het mobieltje, hoorde ik hem duidelijk met iemand overleggen, Tania schoot haar naam direct door mijn hoofd, waardoor de tranen zachtjes over mijn wangen begonnen te rollen, om het volgende moment pas te zien, hoe de man van Joa op voor mij veilige afstand ook op de grond was gaan zitten, op de zelfde manier als dat ik zat, met zijn rug tegen de muur.. Dankbaar nam ik een flesje water van hem aan, om een paar slokjes te drinken, voor het mobieltje enorm begon te kraken..

Ingeborg ? Je spreekt met Tania, hoorde ik het volgende moment, ik wilde ja antwoorden en haar begroeten, het enige wat ik kon voort brengen was een schor geluid.. Je hoeft niets te zeggen, lieverd, ging zij meteen verder, wilde je alleen even vertellen dat wij er zullen zijn zaterdag, moeten dan nog wel wat dingen regelen, maar dat komt helemaal goed, en als jij dan nog wat gegevens mailt naar Henk-Jan, adres enz. zie je ons zaterdag ergens aan het einde van de middag van zelf verschijnen, ja knikte ik, wat zij aan de andere kant van het mobieltje natuurlijk helemaal niet konden zien.. Dank je wel, perste ik er het volgende moment zo schor uit, dat ik mij afvroeg of het wel te verstaan was geweest.. Komt helemaal goed, bevestigde zij opnieuw, dan verbreek ik nu de verbinding en spreken elkaar later nog wel en anders tot zaterdag, nadat ook Henk-Jan afscheid had genomen, drukte ik het mobieltje uit...

Nadat ik mijn mobieltje veilig had opgeborgen in mijn tas, trok ik mijn benen op, met mijn knieën tegen mijn borst en mijn armen er om heen geslagen, liet ik voor een moment mijn emoties gaan, ik huilde zonder dat er een geluid over mijn lippen kwam, in totale stilte, terwijl het afgelopen gesprek opnieuw door mijn hoofd ging.. Pas na zeker zo een 10 minuten, maakte de man van Joa voorzichtig contact, het liefste wil ik je nu troosten, melde hij, maar heb sterk het gevoel dat je dat nu niet verdragen kunt.. Dat is ook zo, zei ik enorm schor en op zachte toon.. Om verder te gaan, na nog een aantal slokken water, daar is de pijn te diep voor, de emoties te heftig, denk dat zelfs Vincent moeite zou moeten doen, om zo dicht bij mij te komen, probeerde ik de situatie uit te leggen, in de hoop dat hij het begreep.. Dat gevoel had ik wel..

Pas nadat ik mij van binnen weer redelijk rustig voelde, en een beetje mijn benen had bewogen, keek ik de man van Joa vragende aan.. Gaan wij naar binnen ? Informeerde hij, om zonder op antwoord te wachten verder te gaan, wacht dat help ik je opstaan.. Om mij het volgende moment ook daadwerkelijk omhoog te trekken en zo stond ik even te wankelen op mijn benen, samen met de man van Joa liep ik daarna de supermarkt binnen, waar wij Joa en Vincent ontdekte in het restaurant gedeelte...

Terwijl de man van Joa naast haar ging zitten, ging ik een moment achter Vincent staan, om mijn armen om zijn nek te leggen, alleen nu voor langs, om een moment mijn gezicht op zijn schouder te leggen, om direct de bekende geur van zijn aftershave te ruiken, wat rook dat toch lekker en vertrouwd.. Het volgende moment liet ik hem langzaam, met een heleboel tegen zin los, om schuin op de stoel naast hem te gaan zitten, zodat wij elkaar makkelijk konden aankijken, wat binnen een seconden dan ook gebeurde...

Wat is er gebeurd ? Wie had je aan de telefoon ? Ik bedoel: Wie heeft je zo verdrietig gemaakt ? Begon Vincent met een heleboel emoties in zijn stem, wat overging in een boze toon.. Niet doen alsjeblieft, antwoorden ik, om mij hand op zijn arm te leggen, en zachtjes mijn hoofd te schudden.. Als ik die persoon in mijn handen krijg of te spreken dan .... ging hij nog steeds boos verder om stil te vallen toen ik hem in de reden viel: Dan geef je die persoon een knuffel en ben je enorm dankbaar, voorspelde ik hem.. Het gevolg was dat hij zo enorm verbaast keek, dat het direct op mijn lach spieren werkten, wat gelukkig aanstekelijk werkte naar de andere twee aan de andere kant van de tafel en zelfs Vincent kon een lach niet onderdrukken, wat een stuk ontspanning gaf, het gaf weer ruimte tot echt communiceren...

Ik vind dat je enorm trots mag zijn op je meisje, begon de man van Joa tegen Vincent, het fijne weet ik er ook niet van, maar wat ik begrepen en gezien heb, was het ondanks alle emoties bij Ingeborg, een goed gesprek.. Ja, knikte ik instemmend om even naar Joa te knipogen.. Wil je iets drinken of eten ? Vroeg zij, dat lijkt mij erg lekker, doe maar een groot glas munt thee en een hartig hapje.. Antwoorden ik.. Doe mij maar het zelfde melde Vincent om tegen mij verder te gaan en gaan wij dan naar huis ? Naar huis ? Herhaalde ik verbaast, om verder te gaan toen hij ja had geknikt.. Waarom ? Heb je pijn dan ? Informeerde ik.. Nee, schudden hij nu alleen zijn hoofd.. Dan hoeven wij ook niet naar huis te gaan, in ieder geval niet voor mij, iets eten, drinken, om mij daarna even op te frissen bij het toilet en dan kan ik er weer tegen en gaan wij doen waarvoor wij gekomen zijn, besloot ik om even naar hem te glimlachen..

Na een stukje hartige taart met veel te veel alioli, die Vincent gelukkig ook erg lekker vond, samen met de thee, die een beetje zoet was door de honing.. Zei Joa tegen mij, kom Ingeborg dan gaan wij even naar het toilet, is goed, tot zo, melde ik terwijl ik op stond om te merken hoe Vincent zijn rolstoel van de rem haalde, toen ik hem vragende aankeek was zijn reactie: Ik ga met je mee, wil je geen seconden uit het oog verliezen, laat je niet meer alleen.. Doe maar niet, viel ik hem in de reden, er word goed voor mij gezorgd, melde ik, om even mijn hand op mijn borstbeen te leggen en alleen ben ik ook niet, want Joa gaat met mij mee, even een momentje van meiden onder elkaar, heb ik gewoon even nodig.. Legde ik uit.. Of het moet om een andere reden noodzakelijk zijn ? Informeerde ik om even naar beneden te kijken.. Nee, daar is alles nog onder controle, stelde Vincent mij gerust, om zijn rolstoel weer op de rem te zetten..

Voor hij zich kon bedenken, liepen Joa en ik weg, richting het toilet, nadat wij bieden even geweest waren, vertelde ik haar alles wat er zich voor de supermarkt had afgespeeld, hoe lief haar man was, en natuurlijk wat er besproken was aan het mobieltje met Henk-Jan en het antwoord van Tania, wat zij helemaal geweldig vond.. Toen ik alles verteld had en zij verslag had gedaan van de tijd samen met Vincent, liepen wij gezellig kletsend terug naar haar man en Vincent...

Hoe laat spreken wij hier weer af ? Informeerde de man van Joa bij haar.. Over een uurtje, nee laten wij zeggen ander half uur.. Antwoorden zij... Het volgende moment gaf Vincent mij een kus op mijn wang en wensten ons beide een fijne tijd.. Om opnieuw de rolstoel van de rem te halen, alleen voordat de man van Joa achter de rolstoel stond, legde ik mijn arm nog een keertje op de arm van Vincent om mij naar hem toe te buigen om hem een vlinder kusje op zijn mond te geven, om daarna te melden, dat voelt toch beter, ik hou van je ! Voor hij kon reageren had de man van Joa de rolstoel van Vincent om gedraaid, om beide nog even naar ons beide te zwaaien, terwijl Vincent mij nog een kushandje stuurde, die ik opving en tegen mijn wang plakten, vlak voordat zij een hoek om gingen en zo uit het zicht verdwenen..

Gaan wij dan ook direct maar ? Informeerde Joa... Misschien kunnen wij beter eerst een lijstje maken, stelde ik voor, en ik wil ook nog iets anders met je bespreken, meiden onder elkaar.. Is goed, doen wij dat. bevestigde zij, en zo zaten wij een paar minuten later met een nieuw glas munt thee tegen over elkaar..


Verder lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel R





Pearle
Wat heftig, maar ook sterk van je
20-01-2018 16:55
20-01-2018 16:55 • Reageer
The Original Enrique
Heel mooi en ontroerend verhaal!
05-08-2017 23:02
05-08-2017 23:02 • Reageer
Mieke Van Liefde
Jeetje, tranen in mijn ogen...
04-08-2017 01:03
04-08-2017 01:03 • Reageer
Hans van Gemert
Wat mooi allemaal!
31-07-2017 18:25
31-07-2017 18:25 • Reageer
Albert van den Berg
Dan had ik het telefoontje goed ingeschat :-)
31-07-2017 13:49
31-07-2017 13:49 • Reageer
Vicky
Ik ben er stil van geworden
31-07-2017 13:46
31-07-2017 13:46 • Reageer