×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Schrijvershotel in Benidorm deel Q1: Van intense bijdschap naar intens verdriet.

Schrijvershotel in Benidorm deel Q1: Van intense bijdschap naar intens verdriet.


Vanaf het begin lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel deel A

Samen met beide mannen, werd ik gelijk weer in de groep opgenomen en zocht ik direct Vincent op.. Dank je wel, lieverd, vanuit de grond van mijn hart, fluisterde ik in zijn oor, terwijl ik achter hem stond.. Het doet mij zo enorm veel, om je zo gelukkig te zien, reageerde hij om zijn rolstoel weer op de rem te zetten, die ik er net af had gehaald.. Wacht even, melde hij, terwijl hij mijn hand vast pakten, en ik om de rolstoel heen liep, om voor hem op een knie te gaan zitten..

Rustig maakte ik oogcontact, om verder in stilte af te wachten, omdat ik uit ervaring wist, dat hij even naar de juiste woorden zocht.. Toch twijfel ik een beetje, of ik er wel goed aan gedaan heb, begon hij met een denkrimpel in zijn voorhoofd.. Kon niet op een beter moment, verzekerde ik hem, of zo als ik binnen tegen Carina zei: Soms komt hulp uit on verwachten hoek, meen je dat ? Viel hij mij met een lichte verbazing in de reden.. Ja, daar vertrouw ik Mascha voor 100 procent in, juist door haar spontane acties, eerst doen en dan pas denken, klaart al vaak genoeg de lucht in een situatie.. Waar nog bij komt, dat zij elkaar al een keer gezien hebben, net als Jochem trouwens.. Omdat hij mij enkel vragende bleef aankijken, ging ik in gedachten terug naar die middag..

Was in de periode dat er tijd en ruimte was, om twee keer in de week met elkaar af te spreken, vast op Dinsdag, om op die dag, aftespreken voor woensdag of donderdag.. Toen heb ik Carina op een woensdag dus mee genomen, samen met de metro, naar de loods, en naar Mascha en Jochem, om hen aan elkaar voor te stellen. Dat was zo een moment, dat ik besefte, dat ik oprecht gelukkig was.. Besloot ik met een zucht die wel uit mijn tenen leek te komen..

Gaan wij naar binnen ? Stelde Vincent voor, misschien kunnen wij binnen ergens een rustig plekje vinden, om nog even verder te praten, melde hij, terwijl ik op stond, om nadat de rolstoel van de rem was gehaald, deze richting ingang te duwen. Nadat Albert en Hans de rolstoel over de drempel hadden getild, verplaatsten wij ons naar de keuken, waar het opvallend rustig was.. Nadat ik hem aan de keuken tafel had gezet, schonk ik nog iets te drinken voor ons beide in, om vervolgens tegen over hem te gaan zitten..

Misschien ga ik je nu een hele moeilijke vraag stellen, en toch wil ik dat je er over na denkt, voor je antwoord geeft.. Begon Vincent, om mijn hand vast te pakken, voor hij verder ging: Was het wel zo verstandig om Carina te vragen om naar Spanje te komen ? Direct gingen er allerlei gedachten door mijn hoofd, kreeg ik het wisselende warm en koud, vocht ik een moment later tegen de tranen, die zo vervelend prikte in mijn ogen, en beet ik hard op mijn onder lip..

Sorry, lieverd, ik wilde je niet verdrietig maken, of pijn doen.. Maar vriendje heeft mij in vertrouwen genomen, hij heeft het idee, dat het niet zo goed gaat met Carina, sinds zij aangekomen zijn hier in Spanje, wat erger geworden is, toen zij van Joa hoorde dat Mascha samen met Jochem onder weg was naar ons toe.. Bijna zonder adem te halen, had ik naar zijn woorden, zijn uitleg geluisterd.. Ik wil niet dat zij ongelukkig is, dat is het laatste dat ik wil, gooide ik er met horten en stoten uit, terwijl de eerste tranen zachtjes over mijn wangen rolde..

Rustig liet Vincent mij uit huilen, wreef zachtjes over de zijkant van mijn hand, die hij nog steeds vast had, ook kneep hij er af en toe zachtjes in, om te laten merken dat hij er nog steeds voor mij was en niet zo maar verdween, wat er ook gebeurde.

Je bent lief en ik hou van je, vertelde ik hem eenvoudig, om tegelijk het oogcontact met hem te herstellen.. Voel het zelfde voor jou, en juist daarom wilde ik het met je bespreken.. Antwoorden hij, in ieder geval uiterlijk rustig.. Dat begrijp ik, verzekerde ik hem, om ondanks alles langzaam op te staan, en mijn hand los te maken met de woorden.. Ik loop even naar de badkamer, moet even nadenken, kan ik mij gelijk even opfrissen, voor ik een hem een handje kusje door de lucht stuurde, om het volgende moment richting de deur te lopen, direct door naar de badkamer..

Een paar minuten bekeek ik mijzelf aan in de spiegel, depte mijn rode ogen een beetje met lauw warm water en maakte mijn wangen nat, zodat de zouten sporen verdwenen, die de tranen hadden achter gelaten.. Nog even liet ik het koude water, over mijn polsen stromen, om het volgende moment even op het douche krukje te gaan zitten.. Gewoon om rustig te kunnen na denken, over alles wat er het laatste uurtje allemaal gebeurd was.. Van intense blijdschap naar intens verdriet..

Verder lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel deel R1