Schrijvershotel in Benidorm deel R1: Fijn gesprek met Mascha, iets wat ik een ander ook gun.

Schrijvershotel in Benidorm deel R1: Fijn gesprek met Mascha, iets wat ik een ander ook gun.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Vanaf het begin lezen, kan via de volgende link: Schrijvershotel deel A

Nog even liet ik het koude water, over mijn polsen stromen, om het volgende moment even op het douche krukje te gaan zitten.. Gewoon om rustig te kunnen na denken, over alles wat er het laatste uurtje allemaal gebeurd was.. Van intense blijdschap naar intens verdriet.. Zo voelde het voor mij in ieder geval wel op dat moment..


Rustig overlegde ik een beetje, met Anquelieck en Menno, die samen met mij alles hadden beleefd, ieder op zijn of haar manier, totaal anders dan ik zelf.. Het meeste schrok ik toch wel een beetje van de vraag die Menno onze beschermer mij stelde: Kun je Carina op dit moment los laten, wanneer zij besluit om te vertrekken ? Ter wijl ik hem in gedachten, antwoord wilde geven, voelde ik pas hoe het lichaam trilde, en werd er tegelijk zachtjes op de badkamerdeur geklopt.. Als van zelf, wisselde ik van plaats met Anquelieck omdat zij het lichaam beter onder controle heeft, en vertrok ik samen met Menno naar het tussen station, zodat ik hem antwoord kon geven..


Opnieuw werd er zachtjes op de deur geklopt, hoorde wij de stem van Mascha, die mijn naam noemde, na nog een blik in de spiegel, haalde Anquelieck de deur van het slot, om in het vrolijke gezicht van Mascha te kijken, nadat zij de deur had geopend, en voorzichtig informeerde: Mag ik binnen komen ? Natuurlijk, bevestigde Anquelieck, nadat zij haar naam genoemd had.. Hoe gaat het met jullie, Anquelieck? Stelde zij de vraag, om ons een moment onderzoekende aan te kijken, voordat zij voor de spiegel ging staan.. Wij hebben ons wel eens beter gevoeld, maar dat heeft niets met jou te maken, antwoorden ik haar en probeerde haar gerust te stellen..


Een poosje kletsten wij een beetje over van alles en nog wat, hoe haar reis naar Spanje was verlopen, want als van zelf ging ik er van uit dat zij net als Carina met het vliegtuig was aangekomen.. Was het bij jullie ook zo druk op het vliegveld ? Stelde ik haar de vraag, even keek zij mij verbaast en niet begrijpende aan.. Voor zij langzaam haar hoofd schudden, zijn met een vrachtwagentje gekomen, anders pasten niet allen spullen erin, want het leek wel een kleine verhuizing.. Nu was het mijn beurt om haar even niet te begrijpen en verbaast aan te kijken..


Alleen voordat ik haar om opheldering kon vragen, had zij zich van de spiegel af gekeerd en keek zoekende om zich heen.. Ben je iets kwijt ? Vroeg ik naar de bekende weg.. Sleutels ? Mobieltje ? Noemde ik vragende op.. Nee, schudden zij twee keer haar hoofd, het is een pakketje van Vincent, zodat je wist wat je moest doen en had iets te maken met een roze koffertje.. O, dat roze koffertje, reageerde ik iets te hard dan de bedoeling was, ben nog steeds benieuwd wat daar allemaal in zit, maar als het niet in je broekzak past, dan heb je hier niet mee naar binnen genomen, melde ik haar samen met Ingeborg met een glimlach van oor tot oor..


Hoi Ingeborg ?! Je bent er weer ! Vroeg zij en stelde voor zich zelf vast, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.. Na een moment oogcontact, volgde er een knuffel, en nam Anquelieck afscheid met de woorden: Doei Mascha, tot ziens, tot later en tot de volgende keer.. Besloot zij met de belofte dat zij in de buurt bleef, om het volgende moment achter mij plaats te nemen, voor zij naar het tussen station te vertrekken, om even met Menno bij te kletsen en keek ik nu op mijn beurt in het lachende gezicht van Mascha, die alles stond te observeren..


Ben blij dat je er bent, melde ik haar, terwijl wij samen even naar de deur keken, omdat er met regelmatig op geklopt werd.. Joa hier, kondigde zij zich zelf aan, voor Mascha de deur van het slot haalde, om nadat zij haar en Carina had begroet, het pakketje van haar aan te nemen.. Wij kunnen over een half uurtje eten melde zij, want de barbecue werkt weer, hoewel de hulp helemaal uit Nederland moest komen. Jochem riepen Mascha en ik in koor, voor wij samen in de lach schoten.. Nadat ik aan gegeven had dat wij binnen een half uur beneden zouden zijn, nam Mascha afscheid en waren wij nog een poosje met zijn twee..


Misschien had ik hen binnen moeten vragen ? Vroeg zij zich hard op af, terwijl zij naar mij toe kwam, om het pakketje, wat zacht aanvoelde, op mijn schoot legde.. Het geeft niet, reageerde ik, hebben nog wel even de tijd, hoewel ik wel even schrok van een vraag, die Menno de beschermer mij zo juist stelde.. Vandaar dat Anquelieck er even was, viel Mascha mij in de reden, om te laten weten dat zij mij begrepen had, terwijl zij nieuwsgierig naar het pakketje bleef kijken..


Zal ik het dan maar eens gaan open maken ? Plaagde ik haar nog even, maar na een duidelijk JA, haalde ik het papier er af en hield na even prutsen, de eerst gebreide omslag doek in mijn handen, alleen nu was het helemaal klaar, gevoerd met een soort van badstof, wat ik er speciaal voor had gekocht, en zelfs het bedeltje met hand made was op de juiste plek bevestigd.. Dank je wel, Mama, bedankte ik haar in gedachten, want een ding wist ik zeker, dit had zij gedaan..


Wat mooi.. Heb jij die gebreid ? Informeerde Mascha om het even op te pakken, zodat zij het van dicht bij kon bekijken.. Ja, knikte ik, voor Carina, in ieder geval steeds met haar in mijn gedachten.. Denk dat zij er heel erg blij mee zal zijn, melde zij, voordat zij deze weer aan mij terug gaf en ik het papier er weer om heen deed..


Volgens mij, moest ik nog wat tegen je zeggen namens Vincent, wacht ik heb het op de ap gezet, zodat ik het niet kon vergeten.. Ging zij verder, om haar mobieltje er bij te pakken.. O ja, dat was het, hoe meer zielen, hoe meer vreugde.. Besloot zij om mij vragende te blijven aankijken.. Voeg daar aan toe, de opmerking van Joa wat ging over Nederland en België, over een ander onderwerp en ik heb mijn antwoord.. België ? Herhaalde zij verbaast.. Nee, Duitsland ! zei ik, mij er duidelijk van bewust, dat zij van mijn woorden totaal niets begreep..


Wat duidelijk van haar gezicht was af te lezen, toen ik haar aankeek.. Heeft alles met vriendschap te maken, hoewel ook familie heel belangrijk kan zijn, begon ik, maar verder wil ik het eerst met Vincent en Vriendje bespreken, want stel dat het niet lukt of beter is van niet, dan heb ik het allemaal voor niets verteld.. Dat snap ik en merk dat het idee, je blij en gelukkig maakt, dus dan komt uit eindelijk toch nog alles goed.. Besloot zij om mij hoog te trekken, met de woorden: Kom dan gaan wij richting barbecue, voor alles op is, en als ik iets kan doen, let me now.. Dankbaar knikte ik van ja, en zo verlieten wij samen de badkamer..


Hoe het allemaal ging verlopen wist ik nog niet , en toch maakte het idee, mij blij, gelukkig, er was een last van mijn schouders gevallen, de steen in mijn maag was verdwenen, en ik voelde enkel nog opluchting, het kon alleen nog maar beter gaan.

Verder lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel deel S1



Beoordeel


private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen