×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Schrijvershotel in Benidorm deel V1 Veranderen betekend soms los laten in Liefde.

Schrijvershotel in Benidorm deel V1 Veranderen betekend soms los laten in Liefde.



Vanaf het begin lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel deel A

Midden in de nacht, om precies te zijn om 3.37, heb ik besloten dit nooit meer, er moet iets veranderen, ik moet veranderen, van beschermen naar samenwerken zo wel met Carina, als met Ingeborg en om te beginnen met de tieners uit de zwerm.

Ik vind je dapper Menno, een moedig besluit.. Maakte Vriendje mij een complement, waardoor er een mager glimlachje op mijn gezicht verscheen.. Het gesprek wat daar op volgde was heftig, maar wat mij betreft een goed begin, voor een verdere samen werking.. Gaf ik antwoord op de vraag die niet werd gesteld, maar zo duidelijk in de lucht hing.. Dat was het zeker, bevestigde Carina.. Hoe wel ik op dat moment nog geen idee had, hoe het verder moest, vandaar mijn laatste opmerking over de vergadering.. Dat hadden wij wel begrepen, ik bedoel zo wel Ingeborg als ik zelf, stelde Menno haar gerust, of deed in ieder geval een poging, dat was je hou vast, vulde ik (Ingeborg) aan nadat ik mijn naam genoemd had, hoe noemde je dat ook al weer ? O ja, dat was een concreet gegeven, iets waar je wat mee kon, besloot ik..

Waar is Menno gebleven ? Was direct de vraag van Vriendje.. Hij zit op de achter bank, want met Ingeborg voor aan, heeft zij de controle over het lichaam, gaf Carina zonder na denken antwoord.. Zo is het helemaal, melde ik, wat betekend dat hij nog steeds alles mee krijgt en kan mee praten, wanneer dat nog is, of hij daar de behoefte aan heeft, vulde ik haar aan...

Ingeborg, lieverd, vroeg Vincent mijn aandacht, terwijl hij probeerde zijn rolstoel, nog iets dichter richting het bed te verplaatsen.. Wat had je gedaan, wanneer Menno samen met jou, al een goede samen werking hadden gehad met Carina, in die periode ? Of zo als Menno het noemde: Je zorgzame kant.. Ondanks de spanning in mijn lichaam, die deze vraag opriep, verscheen er ook een glimlach op mijn gezicht..

Dat heeft alles te maken met een boterham met Pindakaas, maakte ik een begin.. Want dat is nu niet bepaald het voedsel, waar mee je begint, wanneer je net een buik griepje of een lichte voedsel vergiftiging achter de rug hebt.. Kan best lekker zijn op zijn tijd, bracht Carina er direct tegen in.. Vind ik ook, alleen het liefste had ik een kopje thee voor je gezet, net zo slap als je deze altijd drinkt, samen met een beschuitje, en een glas water, voor de norit, wat een natuur product is en altijd helpt in dat soort situaties.. Legde ik verder dit makkelijke voorbeeld uit..

Een goed begin, bevestigde Vincent, maar durf je ook verder te gaan, naar het gesprek er na ? Waar Menno zich zo enorm mee heeft bemoeit.. Dan had ik een bepaald zinnetje niet hoeven gebruiken, aan het einde van dit net besproken gesprek waarin ik al mijn liefde, die ik voelde in wilde leggen namelijk: Zorg alsjeblieft goed voor jezelf.. Meer kon ik op dat moment eenvoudig weg niet doen besloot ik, om een moment hard op mijn onder lip te bijten, terwijl ik vocht tegen mijn tranen..

Dat zinnetje komt mij bekend voor, merkte Vriendje van uit het niets op, voel mij aangesproken door je woorden of misschien wel door iets wat je nog niet gezegd hebt.. Dat is nu precies wat ik bedoel, ging ik ondanks de storm van binnen verder, wil dat je weet dat het geen aanval is, in ieder geval niet zo bedoelt, en dat ik mij totaal niet gelijk stel met jou, in het contact met Carina, zou het niet in mijn hoofd halen, is ook totaal niet te vergelijken.. Op dat moment waren wij zelfs geen vriendinnen, en ergens zijn wij dat nog steeds niet, gaan alleen vriendschappelijk met elkaar om... Aan de andere kant is dat misschien ook wel zo veilig, een soort van semi professionele betrokkenheid.. Gooide ik er achter elkaar bijna zonder adem te halen uit, terwijl de eerste tranen zachtjes over mijn wangen rolde..

Waarom zeg je dat op deze manier ? Vroeg Carina direct met een heleboel emoties in haar stem, waar door deze een beetje boos klonk, in ieder geval in mijn oren.. Om dat dat op dat moment voor mijn gevoel zo was, en niet te vergeten nodig voor de situatie van toen, wat soms aanvoelde als overleven in plaats van echt leven..

Geloof dat zo wel Carina, als Vriendje, dat heel goed begrijpen, viel Vincent mij in de reden, en wanneer dat niet zo is, leg ik het hen met liefde uit, alleen niet nu.. Dus gaan wij even terug naar het zinnetje: Zorg je goed voor jezelf ! Hielp hij mij weer op weg.. Direct richten ik mij weer tot Vriendje. Was moeilijk, omdat juist jij wel iets kon doen, juist het dichtste bij haar stond en staat, maar aan de andere kant zijn vrouwen op sommige momenten rare wezens, zo als Vincent meerdere malen tegen mij heeft gezegd, omdat wij soms iets zeggen, terwijl wij ergens diep van binnen iets heel anders voelen en willen ook.. Zo van ga weg, en laat mij met rust, terwijl zij eigenlijk bedoelen, blijf bij mij en praat alsjeblieft met mij ! Gaf hij ongevraagd een voorbeeld aan Vriendje...

Terwijl Carina een stukje naar mij op schoof, en ik het zelfde deed naar haar toe, maakte wij opnieuw oogcontact met elkaar.. Een ding hebben wij toch wel een beetje overwonnen, begon Carina, onze grootste vijand de tijd.. Dat is zeker zo, bevestigde ik haar, eigenlijk hoop ik dat wij nog iets overwonnen hebben, ging ik verder.. Namelijk de steeds terug kerende vraag, wat er kon gebeuren met mij, als onze gesprekken in een afronden fase terecht kwamen.. Ja.. Misschien.. Ik weet het niet.. Denk dat ik daar nog steeds niet zo zeker van ben, gaf zij eerlijk antwoord..

​Nu moest ik op mijn beurt even over haar antwoord na denken.. Kan nu van alles tegen je zeggen, om het tegen deel te bewijzen, maar geloof dat dat niet zo veel zin heeft, denk dat ik het je het beter kan laten zien.. Op een andere manier maar toch is het een soort van los laten, een afscheid in vertrouwen.. Verwoorde ik op dat moment mijn gevoel en gedachten... Hoe bedoel je dat ? Informeerde zij, als door een wesp gestoken, ik heb toestemming om zeker 14 dagen te blijven, en misschien nog wel langer, en hoe moet dat dan aanstaande Dinsdag, of heb je mij plotseling niet meer nodig.. Natuurlijk wel, juist op die dag, wat een bijzonder moment moet worden, meiden onder elkaar, dan kan ik al je steun goed gebruiken.. Viel ik haar in de reden.. Alleen soms is het ook goed, om iemand los te laten, al is het maar voor een paar dagen, omdat dat beter is voor die gene.. In het vertrouwen, dat je weer terug komt, wel anders, uit gerust, vol energie, omdat je die liefde alleen daar kunt ontvangen en nergens anders.. Besloot ik, terwijl zij een hand op mijn arm legde..

Ik zal je nooit in de steek laten, geloof je dat ? Heb je dat vertrouwen ? Stelde zij twee vragen, zonder op het eerste antwoord te wachten.. Ja, dat doe en heb ik, melde ik kort en krachtig, om mijn vrije hand over die van haar te leggen..

Wauw, hoorde ik Vriendje, fluisteren, om goed verstaanbaar tegen Carina verder te gaan: Heb je eigenlijk wel gehoord wat Ingeborg net aan je heeft verteld ? Ik bedoel.. Ging hij verder, voor Vincent hem het zwijgen op legde met de woorden: Hou op ! Zij is je toch geen verantwoordelijkheid schuldig.. Sommige woorden, of beter gezegd, de betekenis er van, hebben iets meer tijd nodig om te landen, vulde ik hem aan, terwijl ik Carina rustig observeerde, die zachtjes haar hoofd schudden..

Kom eens, nodigde ik Vriendje uit, om voorzichtig de hand van Carina los te maken van mijn arm, terwijl ik tegelijk op stond.. Verbaast en met een heleboel emoties, die ik kon lezen in haar ogen, keek zij mij een moment aan, om een poging te doen om op te staan.. Nu was het mijn beurt om mijn hoofd te schudden.. Verbaast keek zij van mij naar Vriendje, naar Vincent, die haar bemoedigende toeknikte.. Geloof dat er behoorlijk wat momenten zijn geweest, dat je dit nodig had, maar op de een of andere manier gemist hebt.. Fluisterde ik zachtjes, om haar hand die ik nog steeds vast had, in de open hand van Vriendje te leggen, die het laatste stukje overbrugde en haar in zijn armen nam..

Zonder dat er verder nog een woord werd gesproken, haalde Vincent de rolstoel van de rem, nam ik er achter plaats en zo waren wij binnen een paar seconden de kamer uit.. Nog even hing ik het bordje NIET STOREN aan de deur, voor ik deze zachtjes achter mij sloot..

Verder lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel deel W1