Schrijvershotel in Benidorm deel X : Oude pijn en een nieuw begin.

Schrijvershotel in Benidorm deel X : Oude pijn en een nieuw begin.


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Bij het begin beginnen, klik dan op de volgende link: Schrijvershotel A

Vind het moeilijk, zei Vincent, en toch wil ik het je vragen: Wat is er met zusje gebeurd ? Even voelde het zo vreemd, dat juist hij haar naam zo liefdevol uitsprak.. Zusje is vermoord.. Gooide ik er direct in een zin uit, om het volgende moment in elkaar te kruipen, waar door Vincent mij opnieuw in zijn armen nam, behoorlijk geschrokken, maar nog steeds even liefdevol als altijd.. Wat een onvoorwaardelijke liefde, samen sterk, samen konden wij alles aan.. Dat wist ik zeker..

Lieverd, ik weet gewoon niet wat ik tegen je zeggen kan en mag.. Fluisterde Vincent na een poosje zachtjes in mijn oor.. Niets, antwoorden ik hem nog steeds schor, er gewoon zijn, betekend al zoveel voor mij, je bent lief, besloot ik, om mijn hand even op zijn arm te leggen, die nog steeds om mij heen lag..

Weet je waarom ik aan haar moest denken ? Het juist nu met je heb gedeeld ? Stelde ik hem voorzichtig de vraag.. Nee, bekende hij direct eerlijk.. Omdat ik hoop, dat zij je mag verwelkomen, als je mij straks voor gaat, naar boven, dat je haar mag ontmoeten in de hemel, dan zal zij net als jij weer helemaal gezond zijn.. Wat bijzonder, melde hij, zo had ik er nog niet over na gedacht.. Wil je haar een knuffel van mij geven, en haar vertellen, hoeveel ik van haar hou, en dat ik haar nooit vergeten ben ? Ja, dat zal ik doen bevestigde hij, terwijl de tranen in zijn ogen stonden, merkte ik, toen ik opnieuw anders ging liggen..

Aan wie moest je denken ? Stelde ik hem de vraag, ik bedoel, ging ik verder, omdat hij stil bleef, wie hoop je dat er straks op je wacht, boven samen met zusje ? Even zuchten hij diep, om daarna direct zijn schouders op te halen.. Even voelde ik heel sterk, hoe hij vocht tegen zijn tranen, voor hij een poging deed om op zijn zij te draaien.. Zonder een woord te zeggen, of hem tegen te houden, liet ik mij uit bed glijden, nadat ik om het bed was heen gelopen, draaide ik als van zelf, zijn onder lichaam opzij, om als laatste een kussentje tussen zijn knieën te leggen, voor ik hem voorzichtig toe dekten..

Nog een paar minuten observeerde ik hem, draaide de zuurstof nog iets verder open, voor ik nog even mijn hand op zijn wang legde om hem welterusten te wensen, alleen zo ver kwam ik niet.. Op het moment dat hij mijn hand op zijn wang voelde, pakten hij deze vast en opende zijn ogen, waar ik zo veel pijn en verdriet in las, dat ik er een brok van in mijn keel kreeg en het kippenvel op mijn armen stond..

Ga niet weg, blijf alsjeblieft bij mij ! Melde hij schor.. Ik ga nergens naar toe, maar wacht, dat pak ik even dat krukje uit de hoek erbij, melde ik, om nadat ik mijn hand had los gemaakt, de deken van het voeten einde van het bed om mij heen te slaan, voor ik het krukje pakte en naast het bed ging zitten.. Met mijn ellebogen op het bed, ondersteunde ik met mijn handen mijn hoofd, om hem onderzoekende aan te kijken, om verder af te wachten tot hij zo ver was..

Ik ben echt niet altijd zo lief geweest, in ieder geval heel anders dan jij mij toen en nu heb leren kennen, begon hij te vertellen.. Heb zo veel fouten gemaakt in mijn leven, die ik nooit meer kan goed maken, het doet zo een pijn, dat het soms mijn adem afsnijd, het voelt als een zware plek op mijn borst.. Heel voorzichtig legde ik mijn hand op zijn borstbeen, de plek van zijn hart, die ik door de deken heen, kon voelen kloppen.. Mag ik vragen om wie het gaat ? Vroeg ik na een moment van totale stilte.. Dat weet je toch wel ? Stelde hij bijna smekende een weder vraag.. Ja, knikte ik, alleen vind ik het belangrijk dat je het zelf uitspreekt, ook beter voor je eigen gevoel.. Het gaat om mijn zoon, die de zelfde naam draagt als ik.. Gooide hij er met horten en stoten uit, om mijn arm vast te pakken.. Junior, bedoel je ? Vroeg ik een moment om bevestiging.. Hij is zo boos, ging Vincent bijna direct verder, begrijpt niet dat ik voor jou gekozen heb, in plaats voor zijn moeder.. Heb zo een vervelende e mail van hem gekregen, wil je deze lezen ? Nadat ik ja had geknikt, pakte hij zijn mobieltje om het betreffende mailtje op te zoeken, om daarna zijn mobiel aan mij te geven, zodat ik de tekst zelf kon lezen..

Dat zijn heftige woorden, kan mij voorstellen dat deze heel veel pijn doen, om te lezen.. Bevestigde ik hem, als het mij al zo verdrietig maakt en pijn doet, diep van binnen, hoe te meer moet het jou dan raken.. En toch ga ik je een vraag stellen, die je misschien enorm vreemd in de oren klinkt.. Maar vind je het niet verstandig, een goed idee, om hem te vragen, uitnodigen naar Spanje te komen ? Zijn antwoord was alleen een enorm verbaast gezicht, terwijl de tranen van woede over zijn wangen rolde, merkte ik, toen hij deze met een wild gebaar weg veegde.. Natuurlijk kun je hem een mailtje terug sturen, maar lijkt het je niet beter om persoonlijk met hem te praten, als vader en zoon, maar nog meer als twee volwassen mannen.. Dat wil ik wel, viel hij mij in de reden, maar hoe kan ik hem ooit vertellen, wat er gebeurd is, hoe het allemaal zo gekomen is.. Van wie kan hij het nu beter horen dan van jou, lieverd, viel ik hem nu op mijn beurt in de reden, hij is je eigen vlees en bloed, anders hoort hij het later misschien van iemand anders, waarschijnlijk als jij er niet meer bent, wat betekend dat een gesprek dan niet meer mogelijk is.. Nu kan hij nog zijn vragen stellen en kun jij het totaal op jou manier aan hem uitleggen.. Besloot ik, terwijl ik voelde hoe hij zijn vrije hand over die van mij legde, die nog steeds op zijn borst lag.

Opnieuw vocht hij tegen de tranen, tegen alle emoties, die in golven door zijn lichaam raasde, voelde ik, zachtjes praten ik tegen hem, dat hij veilig was, dat ik bij hem bleef, en nog meer zinnen van gelijke strekking, tot ik voelde hoe hij zijn verzet van het ene op het andere moment op gaf, alles los liet, wat betekende, dat jaren opgekropte pijn en verdriet, er als een lawine uit kwamen, een storm die niet meer tot bedaren was te brengen, maar groeide tot aan een orkaan kracht..

Terwijl ik de zuurstof helemaal open draaide, verstopten Vincent zijn hoofd in zijn kussen, om het een moment uit te schreeuwen van de pijn, om direct mijn hand door zijn borstbeen heen te drukken.. Begrijp het lieverd, het doet pijn op je borst, daar hebben je emoties al die tijd vast gezeten, en dat komt nu los, legde ik hem uit, om zachtjes de o zo pijnlijke plek, wist ik uit ervaring, zachtjes te masseren..

Na een hele tijd, werd hij langzaam beetje bij beetje, steeds iets rustiger, om dat wel, nog steeds huilende in slaap te vallen.. Toen ik zeker wist dat hij sliep, legde ik mijn hoofd een moment op mijn vrije arm, om zonder het echt te beseffen, op deze manier in slaap te vallen, merkte ik de volgende morgen, toen ik eerst in de verte stemmen om mij heen hoorde, gevolgd door bewegingen op het bed..

Goede morgen, Ingeborg, hoorde ik het volgende moment iemand tegen mij zeggen, om na een seconden te beseffen dat het de stem van de man van Joa was.. Goede morgen lieverd, waren daarna ook de eerste woorden van Vincent, toen ik langzaam mijn ogen opende.. Kom je nog even bij mij liggen ? Was daarna direct zijn verzoek, om voor hem op het bed te tikken met zijn vrije hand.. Nu begreep ik, wat ik had gevoeld als bewegingen op het bed.. Vincent was een stukje naar achteren verplaatst, waardoor ik in zijn armen kon liggen.. Veilig als twee lepeltjes, reageerde ik, om een poging te doen om op te staan, alleen lukten dit van geen kanten.. Ik voel mij voeten niet meer, geloof dat deze in slaap zijn gevallen, of nog steeds slapen.. melde ik met een diepe zucht...

Mag ik je even helpen ? Vroeg de man van Joa bijna direct.. Ja, knikte ik langzaam, om hem een moment dankbaar aan te kijken.. Als ik het kon zou ik het zelf doen, melde Vincent.. Dan ben ik toch even je armen en benen, bracht de man van Joa er tegen in.. Ja maar.. Wilde Vincent verder gaan, toen ik zijn zin af maakte voor hem.. Ja, maar nu zit ik nog steeds op het kurkje dus als de heren deze discussie een andere keer willen voort zetten, dan graag.. Zachtjes legde de man van Joa, een hand op mijn schouder, om verder te gaan, toen ik hem aan keek.. Ik kwam eigenlijk binnen om te vertellen dat de vriendin van Amerise, beneden aan de koffie zit, maar nog belangrijker om mijzelf even aan jullie beide voor te stellen mijn naam is namelijk Leon.. Aangenaam kennis te maken, antwoorden ik, klinkt trouwens ook beter dan de man van Joa, vulde Vincent mij aan.. Toe ik gewend was aan zijn aanraking, tilde hij mij voorzichtig op, en zo lag ik het volgende moment op bed in de armen van Vincent..

Als jullie nu even samen rustig wakker worden, dan ga ik een grote beker koffie halen, stelde Leon voor, om zonder op antwoord te wachten weg te lopen, lachende keken wij hem samen na.. Het was een bijzonder begin van de dag, die ondanks de moeilijkheden, alleen nog maar beter kon worden..

Verder lezen kan via de volgende link: Schrijvershotel Y





Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heel mooi verwoord. ❤
| 10:52 |
Heel wat oude pijn, maar ook veel liefde!
| 11:50 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen