Brief aan moeder

Brief aan moeder


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Zoveel vragen nooit zal ik daar een antwoord op krijgen, jaren verdrongen zo diep dat het totale gebeuren gewoon niet bestond! Mens doet gekke dingen om te leven te overleven! Je was niet en moeder van troosten, ik troosten jou, je was niet en moeder van aanraken, dat deed ik bij jou, het kind wat zo graag aai over haar bol wilde ik kreeg het niet. Als de kat langs jou benen kopjes gaf rilde, griezel de je er van. Niet jij hebt mij voor gelezen, nee toen ik eindelijk beetje kon lezen, zat ik naast jou op een te klein kinderstoeltje Bordeaux rood billen geklemd zeven en ik las jou voor. Wat was jij voor een moeder? Waarom heb je me laten komen? Je wilde me niet! En ja ik hebt dat gevoeld steeds beter mijn best doen om jou liefde te winnen en krijgen, nog meer luisteren en praten als je steeds riep ik wil dood! Het resultaat dat ik op mijn elfde moest horen kind ik heb jou vervloekt! Ik heb die zwangerschap vervloekt! Ach nu ben ik wel blij met je hoor!?! Ja dat snap ik wel dat je blij met me was een Papa ook, niet omdat jullie warmte of liefde, laat staan veiligheid boden, omdat het handig was een hunkeren kind, doet nu eenmaal alles voor liefde, warmte geborgenheid, dus mij thuis houden maanden van school om te helpen in huis, en met papa zijn woorden dan kun je mama gezelschap houden, ze is zo verdrietig om alles.(mijn oudere zus was vertrokken naar Groningen letterlijk gevlucht) wat voor een moeder was je?Dat ik jaren lang dacht ze heeft het nooit gemerkt getroost met die gedachten want wat zou er van jou overblijven als moeder als je het wel wist!?! En nu weet ik je hebt het geweten! Misschien niet toen we heel klein waren, al vraag ik me af hoe dat kan, je hebt het geweten! Vanaf het moment dat de gevluchte zus je aansprak. Één keer heeft ze de moed gehad, waar jij de moed niet had om het bij de andere dochters na te vragen, deed je het af met ach het kind had altijd al te veel fantasie? Of waren de andere van zo'n weinig waarde dat er nergens in jou moeder hart iets ging kloppen van dit moet ik uitzoeken, tot op de bodem! Je hebt het niet gedaan!! Een waar ik de laatste twee jaar toch nog druk was met excuses maken voor jou, geen vader, oorlog, geen warmte stroomt er woede in mij! Golfende woede tot kotsend toe. Had ik een vader? Nee! Ja in woord niet een man niet veiligheid bood een man die niet van zijn kinderen af kon blijven die op plekken kwam bij ons bij mij waar je als gezond mens VADER nooit mag komen. Oorlog ja mama die oorlog heb ik ook het trauma van mijn jeugd is oorlog! En ja warmte waar heb ik die gehad? In de opmerkingen over dat ik dom ben? Dat ik niet eens op de aardappels kon letten? Je hebt er puree van gemaakt kind zo moeilijk is dat toch niet! Je hebt het geweten! Tot op het bot en niets gedaan buiten jaren klagen dat je niet gelukkig was! Dat je weg wilde bij hem. Wat was je voor moeder? Voor mij was je geen moeder, zoals ik ook geen vader had. De boosheid, verdriet, pijn zo weinig mensen die echt er iets van kunnen begrijpen. De wereld is voor mij klein geworden en groot tegelijk! Hoe heb je het kunnen ontkennen? Hoe groot is dat verraad. Een moeder is in mijn wereld zoals ik haar zelf graag zou hebben gehad. Waar ik wonder boven wonder oprecht mijn best heb gedaan voor mijn kinderen en alle kinderen die in mijn leven voorbij kwamen.Dus nee jij die mijn moeder zou moeten zijn je bent het niet geweest en zal het nooit meer worden! 



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Wat een verschrikkelijke jeugdgeschiedenis, nauwelijks voor te stellen. Heel veel sterkte!
| 20:38 |
Heb je mooi geschreven!
| 15:03 |
wow heftig
ik ga je volgen
| 10:11 |
Ja het is niet makkelijk om het op te schrijven zo zwaar op wit staat het er echt! Toch helpt het wel!
| 23:56 |

 

×

Yoors


exit_to_app Inloggen