Kleine tovenaar

Kleine tovenaar


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Het is een druilerige herfstdag in oktober. Het drukke toeristenseizoen loopt ten einde, en de herfstvakantiedrukte is voorbij.

Op deze middag bezoekt een vader met zijn 5-jarige zoontje het museum. Hoewel het zoontje nog niet zelf de speurtocht kan doen, vindt de vader het toch een leuk idee en gaan ze samen enthousiast aan de slag. Waarbij waarschijnlijk de vader nog het meeste plezier heeft.

Aan het einde van de speurtocht mogen de kinderen (en ouders) natuurlijk nog op de weegschaal om gewogen te worden. Het zoontje gaat direct op de weegschaal staan en op de vraag van mij of hij misschien een heksje is zegt hij dat hij wel een tovenaar zou willen zijn.

Waarom? Omdat ik dan kan toveren en vliegen, net zoals Harry Potter!

Heb je dan al een toverstaf waar je mee kunt toveren? ‘Ja, die heb ik al’.

En heb je dan ook al een bezem om mee te vliegen? ‘Nee, die heb ik nog niet. Ik heb het al heel vaak aan papa gevraagd of ik er één mag, maar dat mag niet’. Hoe vaak heb je het al aan papa gevraagd? ‘Al twee keer! Maar ik krijg geen heksenbezem! En ik wil er zo graag één!’

Hoewel ik toen niet heel erg commercieel was aangelegd, zag ik wel mijn kans om misschien die laatste heksenbezem die eenzaam bij de kassa stond te verkopen.

Het gewicht van het jochie was keurig en eigenlijk was hij dus geen heks. Maar hij wilde graag een tovenaar zijn, dus gaf ik hem gewoon een diploma met een stempel van een heks. Of in de ogen van het jochie een stempel van een vliegende Harry Potter.

Bij de kassa levert vader de spulletjes van de speurtocht weer in en ik geef de borg terug. Op dit moment begin ik tegen het jochie over de bezem die achter hem staat. ‘Wil je zo’n heksenbezem hebben?’

Jaaaaa, zo één wil ik hebben! Papaaaaa….alsjebliefttttt…..

U zult begrijpen, papa kon de betoverende ogen van zoonlief niet weerstaan en kocht voor zijn zoon de laatste heksenbezem.

Het zoontje ging dolgelukkig naar buiten. Hij had eindelijk de heksenbezem die hij graag zou willen hebben. En zijn papa was natuurlijk de allerliefste!

Na een paar minuten kwamen ze terug. Met de mededeling dat ik iets was vergeten. Mijn hersens kraakten. Wat was ik vergeten?

Vader hielp me uit de brand. Ik was de toverspreuk vergeten. De toverspreuk? Ja, de toverspreuk. Voor de bezem. Om te kunnen vliegen. Ze hadden al allerlei toverspreuken geprobeerd maar niets werkte.

Ik verzon ter plekke een toverspreuk. Maar zei er direct bij dat hij wel een hele bijzondere bezem had gekocht, en dat daar niet iedere toverspreuk op werkte.

Wanneer mijn toverspreuk niet zou werken op de bezem om te kunnen vliegen zou de vader een boek kopen met allerlei toverspreuken. En zo gingen vader en zoon naar huis en verzonnen denk ik onderweg allerlei toverspreuken.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
dat klinkt wel ontzettend leuk voor dat ventje
| 19:10 |
Heel mooi geschreven en leuk om te lezen
| 17:22 |
Erg leuk! Als je een goede toverspreuk hebt houd ik me aanbevolen!
| 14:25 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen