×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Stop met vechten en analyseren

Stop met vechten en analyseren


Sinds ik heb gekozen voor mezelf merk ik dat ik aan het helen ben. Steeds meer kom ik tot mezelf. Alleen gaat dit niet zonder slag of stoot. Ik kom er niet omheen. Verdriet en pijn komt naar boven. Soms zie of hoor ik iets en waggelen de tranen alweer over mijn wangen. Dingen in mij zitten (zaten) diep verstopt. Gevoelens en ervaringen die ik heb weggestopt en die ik niet wilde zien. Ik ben zoals zovelen altijd goed geweest in mijn gevoel afsluiten. Ik wilde niet voelen, want het was veel makkelijker om mijn gevoel te omzeilen dan de pijn te voelen die het boven zou brengen. Ik had ook muurtjes gebouwd, zelfs hele dikke burchten. Maar helaas, dat spelletje werkt echt niet meer. Ik voel, ow ja, ik voel zoveel, en dan laat ik alles naar boven komen wat ik voel.

Maar dit begreep ik niet. Waar komt dit of dat gevoel dan vandaan? Je bent geworden wie je bent door je ervaringen. Je bent dingen weg gaan stoppen toen je klein was. Dus mijn vraag was de hele tijd: "Wat is er toch gebeurd toen ik jong was?"
Voor mij is dat zo lastig want ik weet gewoon nog maar heel weinig van vroeger. Sommige mensen kunnen alles “terug” halen, maar ik echt niet. Wat dat betreft is mijn verleden een zwart gat. Ik weet soms al niet meer wat ik vorige week heb gedaan. Dus mijn vraag was altijd: Hoe kan ik nu dingen verwerken als ik niet eens weet waar ze vandaan komen?!? En eindelijk, eindelijk heb ik het antwoord. En het is zo simpel.

Je hoeft je gevoel niet te analyseren, niet uit te pluizen, niet onder een loep te houden. Nee... Laat je gevoelens naar boven komen. Stop het niet weg en roep geen "NEE, dit wil ik niet", maar voel je verdriet.
Voel jij je verdrietig omdat je je alleen voelt, omdat je aan die ene relatie denkt, omdat je denkt aan je ongeboren kindje, omdat je denkt aan die ene persoon die je zo gekwetst heeft, omdat je denkt aan je vader die veel te vroeg is gestorven, omdat je denkt aan die ene vriendin die je liet vallen van de één op de andere dag…. Het maakt niet uit waar je aan denkt. Als jij eraan denkt en het doet je verdriet….
LAAT DIT VERDRIET TOE!
Dat inzicht komt. Het komt vanzelf zodra jij je gevoel er laat zijn.


Huil die tranen, schreeuw je longen uit je lijf, sla dat kussen tot moes. Het maakt niet uit hoe je dit gevoel gekregen hebt, dus of je het je herinnert of niet. Nee. Het gaat erom dat je je woede, je verdriet, je frustratie toelaat en het doorleeft. Alleen zo verwerk je je gevoelens. Doorleef het en laat het los. Zet het op een wolkje en laat het weg zweven. En natuurlijk kan een gevoel nog vaker naar boven, want het is een stukje van jou, maar je bent bezig het te verwerken.
Er komt een dag dat je over iets kunt praten zonder bang, boos of verdrietig te zijn. Het is een stukje van jou en het is goed zo. Juist door die ervaring ben jij geworden wie je nu bent. Je hoeft er niet meer om te huilen, het raakt je niet meer diep.
Dit ben jij, dit is waarom jouw leven zo liep.

Iris

 
 



Love_D
Verkeerde profiel, maar wederom dank je voor het delen
03-07-2017 21:17
03-07-2017 21:17
Blondie74
geweldig geschreven! Ik zit momenteel ook in een helingsproces en ik neem deze tips zeker mee
19-06-2017 07:19
19-06-2017 07:19