Een overstroming van emoties

Een overstroming van emoties


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Let op, trigger warning!

Een paar jaar geleden ben ik naar een cosplay meeting in de Efteling geweest. De bedoeling was dus om verkleed te komen, in de winter. Hier heb ik toen een nieuwe vriend gemaakt, maar of deze zo goed was voor me, bleek later.
In het begin was hij heel aardig tegen me. Hij hielp me door de stressvolle schoolperiodes heen, hij hielp me als het slecht ging met me, maar na een tijdje begon het steeds vaker op hetzelfde uit te draaien. De conversaties die over muziek gingen draaiden uit op hoe eenzaam hij was en hoe depressief hij was of hoe erg hij mij miste en vaak ook met een hint naar het seksuele toe. Ik was toen veertien en wist niks over manipulatie en ik ging mee in zijn depressieve gedrag en reageerde soms serieus op iets te seksueel getinte opmerkingen. Hij had in ieder geval een eigen LARP-groep waar ik ook in werd gezet. Hier heb ik toen een andere jongen leren kennen, een jaar ouder dan ik en ben ik daar mee gaan chatten. Na een ontmoeting in de dierentuin bleek dat hij me leuk vond, aangezien hij me steeds probeerde te zoenen. Toen ik net vijftien was geworden heb ik tegen hem gezegd dat ik wel een relatie met hem zag zitten. Helaas - op dat moment - woonde hij een eind weg.

Aan het eind van het schooljaar kwam hij twee dagen naar mij toe. Ik dacht dat het leuk zou worden, maar hij heeft toen dingen gedaan die ik niet wilde. Hij bleef me maar aanraken op plaatsen waar ik het niet wilde en hij hield daarbij mijn armen vast. Ik heb het contact direct verbroken na die gebeurtenis, maar ik was kapot, gebroken en ik voelde me echt slecht. Diezelfde avond heb ik mezelf voor het eerst met een mes gesneden.
Die andere vriend had medelijden met me, maar nog steeds bleef hij doorgaan met de seks-gerichte opmerkingen. Na een vakantie in Duitsland heb ik het contact moeten verbreken met hem. Hier was ik kapot van. Ik had niks door gehad en ik heb een aantal nachten wakker gelegen, omdat ik geen contact meer kon hebben met mijn toenmalige beste vriend. Ik deed aan automutilatie en ik dacht na over zelfmoord. Ik kon niks meer maken van mijn gevoelens. Ik voelde me eenzaam, ik was verdrietig en boos, op mezelf, maar ook op mijn ouders, ik was vriendloos, want zelfs de vrienden die ik had werden afgepakt en/of woonden ver weg, ik was bang, bang om opnieuw aangerand te worden door iemand, bang voor een relatie. Ik werd overspoeld en het enige wat ik kon doen was naar het mes grijpen.

Toen mijn tante mij een appje stuurde met daarin een naam en het bericht dat hij van dezelfde dingen hield als ik en ik hem op facebook toe mocht voegen, heb ik dat gedaan. Ik twijfelde wel met het aanspreken. Uiteindelijk heb ik dit gedaan. De eerste paar gesprekken waren kort, snel wisselend van onderwerp. Zo ging het heel snel van muzieksmaak naar anime en naar school enzovoorts. Ik ging op vakantie naar Italië en begon steeds meer met hem te praten. Hij woonde eindelijk eens in de buurt, sterker nog, tien minuten fietsen van mij vandaan.

Toen school weer begonnen was, bleek dat hij op maandagavond in het zwembad te vinden was als leraar bij de reddingsbrigade. Nu woon ik vrijwel naast het zwembad. Op een van die maandagavonden ging het slecht met me en stelde hij voor dat ik naar het zwembad zou komen voor een knuffel. Dit heb ik gedaan en we hebben gezellig zitten praten, heel ongemakkelijk, maar wel gezellig. Achteraf bleek dat hij die twee knuffels ook nodig had, dat hij er al jaren geen meer gehad had. En dat hij zwaar depressief was en wel wat liefde kon gebruiken.

De maanden verliepen sloom en we gingen steeds meer praten. Ik was helemaal kapot en gebroken, al kon ik niet meer huilen. Hij was depressief en sneed zichzelf, omdat hij zo vaak verraden en in de steek gelaten was. Op een avond zei ik tegen hem dat ik mijn mond had verbrand aan eten. Zijn reactie? "Kusje erop?". De eerste keer dat ik bij hem thuis ben geweest - nadat hij al een aantal keer langs was geweest om anime te kijken - heeft hij mij gezoend. Officieel gezien, niet zijn eerste, maar wel de eerste die hij gegeven heeft en waar hij het mee eens was. Vervolgens vertelde hij me dat hij toch wel gevoelens had voor me. Ik durfde het alleen niet. Ik was bang voor een relatie, zo snel na de aanrandingsrelatie met mijn ex. Een maand lang bleven we een soort van friends with benefits, of zoals wij het gingen noemen, friends with anime. We gingen anime kijken, maar eindigden meestal slapend, in een knuffel, met een paar kleine kusjes. Hij werd het echter beu dat hij steeds initiatief moest nemen en er geen relatie was. Hij heeft toen gezegd dat ik hem maar eens moest zoenen en dat we dan verder zouden kijken.

Na die ene maand zijn we naar het concertzaaltje in ons stadje geweest, omdat hij bij een feestje alleen werd gelaten en ik iets wilde doen met hem om dat beter te maken. Daar heb ik hem gezoend. Na twee van de vier bandjes zijn we terug naar de fietsen gegaan en hebben we daar vervolgens nog een kwartier staan knuffelen en zoenen.

Dit is de datum die mijn vriend en ik als het begin van de relatie hebben genomen, omdat er nooit een echte vraag is geweest. Inmiddels zijn we bijna 2,5 jaar samen, met veel ruzies en ups en downs, maar we zijn er gekomen en ik ben in ieder geval niet van plan hem te verlaten.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (7 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Jee wat heftig zeg!
Wel super dat jullie onlangs alles nog steeds samen zijn! En elke relatie heeft ups en downs, het gaat er om hoe je daar mee omgaat :)
| 14:21 |
Wat een heftig verhaal, maar blij met de gelukkige afloop, blijf eraan werken, met liefde kom je heel ver als je er beide achter staat !
| 17:51 |
Jeeeeetje wat een heftig verhaal! Gelukkig heeft het wel een happy end voor jou, jullie relatie klinkt zo lief :3
| 11:11 |
Wauw wat een heftig verhaal! Gelukkig met een goed einde :) er lopen dus nog wel goede jongens rond :)
| 21:12 |
Heel heftig verhaal! Maar goed dat je nu de juiste bent tegengekomen
| 20:49 |
Wat heftig allemaal... Knap dat je je verhaal hebt gedeeld. Je bent sterk :)
| 12:18 |
Heftig zo'n eerste ervaring ! En fijn dat je nu de juiste gevonden hebt! Ik hoop dat jullie elkaar gelukkig kunnen maken zodat julloe allebei jezelf geen pijn meer hoeven te doen! Dikke knuf!
| 11:57 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen