×

Yoors


exit_to_app Inloggen

240
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Het is vallen en opstaan!

Het is vallen en opstaan!


Lieve Yoors vrienden,

Ja, ik weet het. Voor mijn gevoel heb ik al heel lang niet geblogt dus het wordt weer tijd! Hier een kijkje in de afgelopen maanden. Het was weer vallen en opstaan, geen rechte wegen. Ik deel het graag met jullie!

In een eerder blog heb ik beschreven hoe de  maand januari was. De afgelopen maanden waren weer zwaar maar gelukkig voel ik mij een vechtersbaas! Zoals jullie in de link van mijn vorige blog kunnen lezen was ik net verhuisd en had/heb ik een rittenkaart voor het ziekenhuis. Hier komt het vervolg;

Ja, de twee weken wachten zitten erop! Ik mag naar de internist! Gelukkig zat vriendjelief naast mij om mij te steunen in de wachtkamer. We werden binnen geroepen door een oudere, wat strengere eruitziende vrouw. Ik was gelijk weer zenuwachtig. We gingen zitten, en ze begon gelijk te vragen! Wat een kei van een vrouw is dat dacht ik. Die weet van aanpakken. Na een heleboel vragen, bloedafname en uitsluiten van een zwangerschap stonden wij weer buiten. 

De week erop ging ik naar de polikliniek echoscopie! Ik moest nuchter zijn die ochtend, dus ik was wel wat chagrijnig (aangezien ik mijn ochtend altijd begin met een kop koffie). Maar toen er eenmaal de gel op mijn buik werd gespoten, en de echo gemaakt werd was ik heel opgelucht. Eindelijk actie in de taxi! Een week erna, zitten vriendjelief en ik weer bij de internist. Mijn eerste vraag was, ' wat is er nu uitgekomen bij de onderzoeken van de huisarts?' (Die waren kwijt geraakt namelijk). De internist begon met de uitslagen, en ik kreeg een antibiotica voorgeschreven voor een infectie aan mijn baarmoeder en medicatie voor een spastische darm. Ik voelde mijzelf bevrijd. Helaas duurde dat niet voor heel lang. 

Mijn bloedingen zijn nog niet gestopt, dus werd ik doorverwezen naar de gynaecoloog. En de gynaecoloog had de 3e oorzaak gevonden. Endometriose, dat is dat baarmoederslijmvlies blijft kleven aan organen. De gynaecoloog zei ' we willen eerst kijken of het overgaat met een spiraaltje, voordat we een operatie aangaan'. Daar was ik helemaal voor in. Maar voordat ik een spiraaltje laat plaatsen, ga ik eerst lekker een weekje op vakantie! 

Helaas kwamen 2 dagen voordat ik op vakantie ging weer wat slingerende paden. De man die mij seksueel misbruikt heeft, wist het. Helaas ben ik tot op de dag van vandaag nog steeds bang dat hij mij vindt. Ik heb gelukkig die gedachte op vakantie te weten verzetten, want ik was niet in Nederland. Jammer genoeg, wel veel flashbacks op vakantie en af en toe wat down dagen. 

Ik kom terug van vakantie, en laat vrijdag 5 mei ( Ja, een bevrijding!) mijn spiraaltje plaatsen. Het plaatsen ging niet zonder slag op stoot. De eerste keer had de huisarts in opleiding het spiraaltje verkeerd geplaatst, dus toen nam mijn huisarts het over. Morgen dus een controle in het ziekenhuis, of die wel goed zit. Weer spannend... Helaas viel gisterenavond de rechterkant van mijn gezicht uit. Ik dacht het zal wel, maar voor de zekerheid toch maar even de huisarts opgebeld. Morgen dus ook weer een afspraak bij de huisarts. Nu denk ik wel wanneer houd die rittenkaart ooit op?.... 

Soms denk je dus, ik ben er vanaf. Helaas is dat niet altijd zo. Ik zal wel altijd blijven doorvechten, ook al voel ik mijzelf toch vaak verslagen en rusteloos. Het leven gaat door dus ik moet ook door. De flashbacks zijn er helaas nog, en ik ben zenuwachtig voor morgen. Maar beter het zekere voor het onzekere! 

Dit was in het kort ( toch een lang blog) mijn afgelopen maanden.

Dikke kus,

Een Yoors Blogger







Mieke Van Liefde
Sterkte ... en blijven vechten.
24-09-2017 16:35
24-09-2017 16:35
Vicky
Hou de moed er in
08-05-2017 17:43
08-05-2017 17:43
frieke
vooral de moed niet verliezen zou ik zeggen, succes verder
08-05-2017 15:27
08-05-2017 15:27
zonnebloem
Blijven moed houden en doorvechten, je kan het en je zal bereiken dat wat voor jou belangrijk is. Veel sterkte en goede moed.
08-05-2017 12:58
08-05-2017 12:58