Herdenking oude mentor

Herdenking oude mentor


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Ongeveer anderhalve week geleden hoorde ik het slechte nieuws: mijn oude mentor is overleden. Hij was eerder al mijn Engelsdocent, maar in mijn examenjaar van de havo was hij ook mijn mentor.

Een paar weken terug hoorde ik van een collega dat hij nu een tijdje ziek was, hij had kanker. Mijn zusje zit nu op mijn oude middelbare school en van haar hoorde ik anderhalve week terug dat hij de avond ervoor overleden was. Ik was op stage toen ik dit hoorde en het kwam natuurlijk onverwacht. De rest van de dag voelde ik me ook alles behalve fijn. Het was zo'n gek gevoel; een man die je amper kent, maar toch is het heel raar dat hij er nu niet meer is.

Mijn moeder kreeg een mail vanuit school dat er op zaterdag 18 maart een herdenking zou plaatsvinden op school, dus daar ging ik heen. Ik wist niet wat het precies zou zijn, daar kwam ik achter toen ik er was. De aula was vol gezet met stoelen en toen ik er was om 10 uur, zat die al bijna vol (en de aula daar is behoorlijk groot). Ik was wel een beetje verbaasd, ik had niet zoveel mensen verwacht, maar het deed me ook goed te zien dat er zoveel (oud)leerlingen en docenten aanwezig waren. Een klasgenoot van mij van destijds was er ook, zo was ik in ieder geval niet echt alleen.

Het was heel mooi en ik ben blij dat ik gegaan ben. Ik moest al meteen huilen toen ik binnenkwam en ik heb het verder ook niet droog gehouden, maar het was al helemaal vreselijk toen mijn oude wiskundedocent en afdelingsleider ging spreken. Hij was de laatste van drie die sprak en vertelde dat hij in de tijd dat mijn docent in het ziekenhuis lag, bijna elke dag geweest is. Hij heeft hem zijn laatste adem uit zien blazen. Dat is allemaal heel heftig en hij moest af en toe even stoppen in zijn verhaal om zijn stem te herpakken, die je af en toe hoorde breken.

De rest van de dag voelde ik me er ook echt nog naar van, heb zo een heel gek weekend gehad. Vrijdag zag ik er al tegenop dus ik voelde me al niet fijn, zaterdag bijna de hele dag gehuild en zondag voelde ik me nog steeds niet fijn. Het gaat nu wel weer wat beter. Ik ben altijd zo snel emotioneel om dingen.. Dat is soms best vervelend.

Het is echt een gemis voor de school en de wereld dat hij er niet meer is. Hij was altijd positief, je kon hem bijna niet boos krijgen en zag altijd het goede in mensen. Hij zocht altijd naar dingen om mensen op te complimenteren. Zo moeten meer mensen zijn, in plaats van altijd dingen zoeken om mensen mee te beledigen. Dat zie ik vaak genoeg gebeuren namelijk.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heel veel sterkte!
| 12:59 |
Bedankt
| 14:08 |
Heel veel sterkte toegewenst
| 10:28 |
Bedankt
| 10:30 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen