×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Oud en afhankelijk

Oud en afhankelijk


De afgelopen dagen in de weer geweest met mijn schoonmoeder. Een lichte beroerte is de diagnose,  opname in het ziekenhuis. En nu gaat het komen dat je afhankelijk bent van je kinderen en alles erom heen.  En dan heb je hiaten in je geheugen wat ze dementie noemen. Wat weten wij van hoe dit mensje zich voelt, zo kwetsbaar is zij ineens. Momenten van bewust zijn en dan wordt ze fel en gaat in de verdediging dat ze het allemaal wel aankan , altijd alles zelf gedaan. Boos omdat ze het gevoel krijgt niet begrepen te worden. En dan zakt ze weg en stelt dezelfde vraag als een paar minuten geleden. 

Beslissingen worden genomen voor je , gepraat over jou waar je bij bent. Is dit het ouder worden?  Dat je lot in handen is van je kinderen, instanties? Dan mag je nog in je handjes knijpen als je kinderen welwillend zijn en je wensen inwilligen. Wensen die je uit op het moment van besef, realiteit , het nu.  Wetende dat dit het is, je kan niet meer terug naar wat je huis is geweest, je eigen vertrouwde omgeving. 

Ik  observeer haar , de mensen eromheen. De arts, de verpleegster en de rest is dan familie. Kinderen en aanhang.  De zonen die het gelukkig mee eens dat het om haar gaat, ze ook een stem heeft ook al weet ze het soms niet meer. Ze kan het  en wil het nog. Alleen laat het lichaam je vaker in de steek dan je zou willen. Hoe pijnlijk is het voor haar.  Ik zie haar kijken en hoor haar denken. Is dit mijn eind station?  En dan weer is ze ferm en zegt ja ik wil weer lopen en dan naar huis. Dit is voorlopig.  Nee, dat is het niet. Hier is het waar je blijft en verzorgt wordt en je kinderen en kleinkinderen je komen opzoeken zoveel mogelijk . Om je tijd die je nog is gegund leuk , draaglijk te maken. 

Nee ik kwam thuis en was in een mineur stemming, wij allemaal. Zeg ik tegen mijn dochter als mama zo oud wordt laten jullie mij niet zo achter hoor. Maar mag ik dat wel van ze verlangen?  Dan komt er vanuit de gang een stem .  Mijn dochter die roept kunnen wij oma niet in huis nemen? ( En is niet haar eigen oma).  Ik heb het met mijn partner over later op de avond hoe lief en  dat het niet om haar eigen oma gaat. Dan zegt hij heel nuchter: " Opvoeding he ". !! Daar begint het mee. 




Karin van der Straaten
dan denk ik.. zo lieve Nadia..ook jij zult  indien nodig in de toekomst een veilig thuis vinden bij je eigen dochter..maar wat een zorg en  verdrietig vaak ook ja
03-12-2018 17:02
03-12-2018 17:02 • 2 reacties • Reageer
Karin van der Straaten
Nadia Ali dat mag ik je wensen..ook die van mij..ze zijn zo druk als wat tegenwoordig 
03-12-2018 18:01
03-12-2018 18:01 • Reageer
Nadia Ali
Karin van der Straaten  dat hoop ik dat mijn kinderen tijd zullen hebben voor hun oude moeder.:wink:
03-12-2018 17:12
03-12-2018 17:12 • Reageer
jolandemooij
Aha, nu lees ik wat meer over de voorgeschiedenis. Ja dat zal waarschijnlijk zo blijven, dat ze naar haar huis blijft zoeken. In het verpleeghuis waar ik werk zijn veel mensen ook de hele dag onderweg naar huis. Afleiding werkt vaak het beste om ze een momentje wat vrolijk te krijgen. Vandaag ga ik met 2 groepen Sinterklaas liedjes zingen. Even wat anders, gezelligs, aandacht. 
03-12-2018 08:33
03-12-2018 08:33 • 3 reacties • Reageer
Nadia Ali
jolandemooij Ja klopt.  Ik mag van mijn partner niet meer elke dag  mee , omdat ik er dan zo mee zit en vaak niet van kan slapen. Dan ben ik van alles aan het bedenken en dat mag ik dus niet van hem. Ik doe al "teveel" .:stuck_out_tongue_closed_eyes:  Maar deze dagen zijn leuk, daar wordt mijn schoonma gelukkig vrolijk van.  Sinterklaas, Kerst  zijn altijd wel leuke dagen voor haar geweest. 
03-12-2018 17:16
03-12-2018 17:16 • Reageer
jolandemooij
Nadia Ali ja dat hebben we af en toe ook van die dagen. Maar vandaag ging het erg goed. Het maakt heel veel uit of er ook een beetje gezelligheid op de huiskamer is, anders blijven mensen maar lopen. 
03-12-2018 17:11
03-12-2018 17:11 • Reageer
Nadia Ali
jolandemooij  dat is leuk en  inderdaad knappen ze helemaal van op. Het punt is dat mijn schoonma weinig wil , voordat ze dementeerde was het ook al moeilijk haar warm te krijgen voor activiteiten en nu blijft ze zitten in haar stoel.  Vaak lukt het ons om haar te paaien en krijgen we haar mee naar het restaurant of een wandeling buiten. Dan is ze zo vrolijk als een klein kind.  Die twinkeling in haar ogen, de blijdschap  maakt dat wij dan met een fijn gevoel naar huis gaan.  Mijn jongen neemt ook vaak een ballon mee en gaat er dan mee spelen met oma. Dan is het heerlijk om oma zo te horen lachen , lol te hebben met haar kleinkind. 
Wat ik ook heb gezien vorig jaar rond deze tijd dat ze ook onrustig werden in het verpleegtehuis of helemaal van de kaart , gedesoriënteerd, angstig als naar beneden zijn geweest voor een bepaalde activiteit. Was een stress toestand me de bewoners rond de Kerst periode met zoveel activiteiten.  
03-12-2018 16:43
03-12-2018 16:43 • Reageer
Adriana SA
Tja, erg. Te triest voor woorden eigenlijk, hoe er met ouderen omgegaan wordt tegenwoordig. Mijn schoonmoeder moest vorig jaar naar een gesloten afdeling, ze was helemaal van t padje af. In eerste instantie wilde ze haar naar huis sturen...en ze hallucineerde als een malle. Godzijdank is zij uit haar lijden verlost voordat zij in een tehuis kwam. Ook altijd zelfstandig geweest tot veer in de 70. Mijn moeder heeft Alzheimer en ik houd mijn hart vast wanneer er iets met mijn vader zou gebeuren. Je moet tegenwoordig hard vechten voor je ouders en schoonouders! Mooi stukje!
21-09-2017 17:16
21-09-2017 17:16 • 1 reactie • Reageer
Nadia Ali
Inderdaad een trieste zaak. Op deze manier oud worden gun je geen mens. We zijn er elke dag bij haar en dat doet haar goed. Nemen haar mee wandelen. Ze geniet enorm van onze aanwezigheid.
21-09-2017 20:07
21-09-2017 20:07 • Reageer
erkaryam
het moet fijn zijn om ouder te worden, maar op deze manier wil ik het niet, maar heb je keus!
19-09-2017 18:19
19-09-2017 18:19 • 1 reactie • Reageer
Nadia Ali
Dat is het trieste van het ouder worden. Veel keus heb je niet en mag je hopen dat je goede zorg krijgt. En je naasten er voor je zijn. Mijn schoonma is te "benijden" dat zij elke dag haar zonen ziet met aanhang, elkaar aflossen opdat ze niet te lang alleen is in de haar " nog" niet vertrouwde omgeving gezien de frequentie van het bezoek van de medebewoners.
19-09-2017 22:15
19-09-2017 22:15 • Reageer
Soberana
Herkenbaar: mijn moeder was de laatste 6 maanden van haar leven bedlegerig. Gelukkig is de situatie hier op de Antillen anders dan in Europa; ze was al een paar jaar daarvoor gaan inwonen bij haar zus (mijn tante) o.a. om de kosten te delen, maar ook voor hun beider veiligheid en de gezelligheid. Ik kon uit haar pensioenen het grootste deel van de 24/7 verpleging betalen, maar dan nog... Het is hard om een actieve, zelfstandige vrouw als een kasplantje in bed te zien liggen. Lief van jouw dochter, je partner heeft gelijk: opvoeding. Veel sterkte de komende tijd, voor jullie en ook voor schoonmama!
19-09-2017 16:51
19-09-2017 16:51 • 1 reactie • Reageer
Nadia Ali
Ontzettend lief en bedankt. Ja vandaag geweest met onze kleine man van bijna 5 jaar. Die een ontzettende hechte band heeft met oma. Ze werd daar helemaal vrolijk van en was dan langer bewust van haar omgeving. Het kusje van de kleine bij het weggaan vergeet ze niet. Je hebt er vrede mee dat je moeder het in de laatste periode van haar leven goed zorg heeft gekend en dat is wat wij proberen te geven aan mijn schoonma. Elke dag wel bezoek.
19-09-2017 22:05
19-09-2017 22:05 • Reageer
Candy
Voor mij hoeft het ook zo niet hoor! Heel veel sterkte!
19-09-2017 11:46
19-09-2017 11:46 • 1 reactie • Reageer
Nadia Ali
Dank je wel Candy. Even gepiept bij jou. We delen een leuke hobby en dat is lezen zag ik .
19-09-2017 13:26
19-09-2017 13:26 • 1 reactie • Reageer