×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Wat als je je alleen voelt

Wat als je je alleen voelt


Een "nieuw" leven, nieuwe start in een grote stad waar ik mij vaak verloren en klein heb gevoeld. Die grote stad waar een ieder elkaar amper in de ogen kijkt of een vriendelijk woord teveel lijkt. Een simpele lach , een groet wat veel kan betekenen voor de dag van een persoon. Ik miste mijn sociaal leven uit mijn oude woonplaats. Waar ik een goedemorgen buuf hoorde onderweg naar mijn werk. Praatje met de buren , de slager die de tijd neemt voor een babbeltje . Overal heeft men wel even tijd voor een babbel. Zo anders dan die grote drukke kille stad waar men zegt dat het bruist van het leven . Inderdaad is er een bedrijvigheid te vinden, maar geen vriendelijkheid, geen aandacht voor elkaar, zoveel bedrijvigheid en toch alleen voelen.

We verhuisden net iets buiten de grote stad. Ik had goede hoop dat het hier anders zou zijn. Per slot van rekening zag het er "dorps" uit. Hier gaat het mij lukken een sociaal leven op te bouwen dacht ik zo. Helaas ging dat ook moeizaam, alhoewel je hier wel een knikje kon verwachten of een afwachtende houding wie het eerst wat zegt. Dan een vertwijfelde hallo , goedemorgen of middag van mijn kant. Ik wil niet te gretig of wanhopig , opdringerig overkomen. Of ze afstoten omdat ik te vriendelijk over zou komen. Lastig om zulke gedachten te hebben alleen maar om een simpele hallo te kunnen zeggen.

Ik vereenzaamde , zag mijn tiener dochter opbloeien. Ze maakte vrienden kreeg een druk sociaal leven. Dat zat goed daar hoefde ik mij geen zorgen over te maken. Van de kant van mijn oudste dochter ook positief dat gaf mij rust. Mijn jongen, ons cadeau, kondigde zich aan. De eenzaamheid raakte een beetje op de achtergrond. Al mijn aandacht ging naar mijn kleine man, partner die zich zelf had gevonden , herpakt met het hardlopen. Mijn dochters die aan het begin stonden van een nieuw leven. Het volwassen leven, vele kruispunten hebben zij gepasseerd.

Toch knaagde het gevoel aan mij dat ik niet gewoon met of bij een vriendin koffie kon drinken. Babbeltje met de buren. Ik had er genoeg van. Een Zomer nam ik pen en papier en begon te schrijven, steeds hetzelfde. Wachtte tot het donker werd en ging alle deuren langs in de straat, gooide het geschreven briefje in de bus. Nu is het afwachten, spannend. Zou het positief uitpakken zo een briefje of zou ik genegeerd worden of mij voor gek verklaren?

Wat ik niet had gedacht (wel gehoopt) was een positief ontvangst van mijn briefje . Meer dan de helft van de buren reageerden spontaan enthousiast om een straat bbq te organiseren. En daar begon mijn sociaal leven te bloeien. Het was een succes. Zoveel jaar verder en we kunnen op elkaar als buren rekenen. In de ochtend als iedereen zo druk is naar het werk te gaan , kinderen naar school nemen we toch de tijd om even een goedemorgen te zeggen en dan haastig ons weg te vervolgen. Er kwamen vele ideetjes , zo een buuf die een groeps app aanmaakte. Hoef ik niet elk jaar de huizen langs en briefjes schrijven voor een bbq. Lol.. ik deed het op de "ouderwetse "manier . Handig zo een app, handig voor alles.

Spontaan kwamen de ideetjes. Met de vrouwen naar de bioscoop , de ladiesnight. Het werd leuk , voor herhaling vatbaar. De wil is er , maar ja het moeten van vele dingen in het leven verdringt het spontane van bij elkaar komen. Dan is het best wel lastig om een geschikte dag te vinden waar iedereen kan. Toch lukt het ons om bij elkaar te komen. Uit eten een keer in het kwartaal of de bios, een straat bbq twee keer in het jaar. Het inluiden van de zomer en nog even bij elkaar komen voordat de winter aanbreekt en we ons verstoppen voor de kou .

Buren met wie ik samen de bruiloft van mijn dochter heb mogen vieren, buren met wie je je ups en downs kunt delen. Wat hebben ze de straat geweldig versierd met de bruiloft. Ik ben blij dat ik die stap heb genomen , de moeite nam 18 briefjes te schrijven of er animo is voor een straat bbq.

De inhoud van mijn brief was simpel maar wel effectief : Hallo buren, in het kader van het sociale , leuk contact met je buur, liever een goede buur dan een verre vriend wil ik een straat bbq organiseren. We hoeven niet hele dagen bij elkaar op de koffie te komen maar een beetje socialiseren met elkaar zou de straat nog een warmere uitstraling geven. Het hoeft niet veel te kosten. Hebben jullie er zin in? Ik in ieder geval wel. Ik wil het helemaal op mij nemen als er animo voor is. De buurvrouw van nummer 6.

Samen met de buren die thuis blijven het nieuwe jaar in te luiden. Hoe mooi is dat. Ik heb er zin in , het wordt vast een leuke jaarwisseling. 2018/2019 wordt de eerste keer dat we niet van achter het raam het vuurwerk bewonderen , maar samen met een paar buren 2019 verwelkomen . Dit initiatief kwam van de buurman .

Is het kneuterig, volks, burgerlijk ? Onder welk noemer het ook valt het is geslaagd , het heeft mensen bij elkaar gebracht.

En ja mijn sociaal leven bloeide nog verder op toen mijn kleine man klaar was voor de grote wereld. Zijn eerste stappen naar die grote wereld begon op school waar ik met moeders in contact ben gekomen middels mijn kleine man die zo klein als ze zijn een druk sociaal leven hebben vanaf dag een. Daar wacht mij een nieuwe uitdaging om mensen wakker te schudden, even een stop te maken in plaats van haastig je kind naar school brengen amper oog voor je omgeving. Dat de maatschappij verhard en steeds meer van ons verwacht hoeven wij toch niet daar in mee te gaan? Dat beetje menselijke wat in ons zit hoeft toch niet te verharden ?