Groene wraak

Groene wraak


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

De natuur heeft steeds meer te lijden. Mensen hebben geen oog meer voor de schoonheid van het leven, maar zijn overwoekerd door een onverminderde geldlust en vernietigingsdrang. Meer, meer, meer. Dat is nog het enige wat telt. Daarvoor moet alles wijken. Bossen worden weggerukt. Tropische regenwouden verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Gelukkig zijn er nog enkele hardwerkende volken die met hart en ziel strijden voor dat wat hen dierbaar is. Ze zijn er altijd geweest, onzichtbaar en dienstbaar en ze geven onvoorwaardelijk hun leven voor dat wat leven geeft.


Traditiegetrouw wordt er elk jaar in het diepste geheim een geheimzinnig brouwsel gebrouwen. Een brouwsel met ongekende krachten.

Gezeten op een kiezelsteentje liet Delphine haar kleine frêle vleugels opwarmen in het zonlicht. De wind blies een koele bries en haar lange blonde lokken dansten over haar bevallige schouders. Tussen de bladeren van een linde keek Conan bewonderend toe.
Delphine haalde een spiegeltje tevoorschijn en terwijl ze haar felrode lippen stifte, zag ze haar bewonderaar naar haar kijken. Ze draaide zich bliksemsnel om, maakte een perfecte pirouette en zwaaide naar haar gluurder.
De verliefde mannetjeself schrok zich een ongeluk en dook snel weg.
Delphine liet een welluidende heldere lach horen, onhoorbaar voor mensen, maar voor puberende mannetjeselfen een feest voor hun puntige oren.
Opeens klonk er een vermoeide stem vanuit een holle eik. ‘Delphine, ik heb je nodig!’
Het gracieuze elfje dook direct naar binnen. ‘Ben je klaar, grootmoeder?’
‘Bijna. Ik mis alleen nog het kaboutersnot.’
‘Kaboutersnot? Waar moet ik dat vandaan halen?’
‘Wat denk je, kind?’
Delphine zuchtte. ‘Moet dat echt grootmoe?’
‘Wat sta je daar te dralen. Schiet toch op; de lente staat voor de deur. Er is niet veel tijd meer.’
Ze schoot de boom uit. Onderweg kwam ze Conan weer tegen.
‘Waar ga je heen, Delphine?’
‘Naar het kabouterdorp. Ik moet snot hebben.’
‘Dan moet je naar David gaan. Ik hoorde dat hij verkouden was.’
‘Bedankt voor de tip!’
‘Ik vlieg wel een eindje met je mee.’

Een uur later denderde Delphine de holle eik weer in. Onwelriekende rookwolken walmden haar tegemoet.
‘Ik ben er weer, grootmoe!’ riep ze met dichtgeknepen neus.
‘Heb je waar ik om vroeg?’
‘Een hele kruiwagen vol!’
De oude vrouw glimlachte. Ze streek met haar rimpelige hand langs haar lange grijze haren. Dit jaar zou alles anders worden. Na jaren van proeven en testen en geheime ingrediënten was er eindelijk een doorbraak. Ditmaal zou de besmetting alle mensen treffen en niet slechts een klein percentage. Bovendien had ze door een toevoeging van een nieuw bestanddeel de werking met factor 20 versterkt. Nederland zou op zijn grondvesten schudden!

De volgende dag ging het voltallige elfenvolk aan het werk. De pollen werden ondergedompeld in het geheime brouwsel. Alle bomen, bloemen, planten en grassen kwamen aan de beurt. Daarna was het wachten op de eerste grote test.

Delphine was net haar dagelijkse schoonheidsblog aan het updaten, toen het alarm werd gegeven. Het was tijd!
Elfjes uit alle hoeken en gaten van het bos kwamen bijeen om getuige te zijn van het grootse moment. Twintig met gekleurde stippen gemerkte bomen zouden gekapt worden.
‘Schiet nou op kind!’
‘Rustig grootmoe, alles komt goed.’
‘Heb je je neefjes wel gewaarschuwd?’
‘Natuurlijk. Ze zullen zo wel komen. Ik hoorde dat ze aan het werk waren bij de paardenbloemen.’
Enkele elfenseconden later kwamen de neefjes Hatsjie en Hatsjoe reeds aanfladderen.
De eerste houthakker met motorzaag stond net klaar om aan zijn werk te beginnen, terwijl enkele mezenkindjes verschrikt vanuit hun nest naar beneden keken.
Gelukkig sproeide het al snel pollen en de houthakkers lieten hun gereedschappen prompt vallen. Terwijl de één naar zijn brandende rode ogen greep, niesde de ander zichzelf helemaal van de kaart. Met een hysterie die de stoere mannen onwaardig was, vergaten ze terstond waarvoor ze gekomen waren en vluchten al proestend weg.
De elfen sprongen uitzinnig van vreugde in het rond. ‘Dit is nog maar het begin!’ riepen ze.

De uitwerking van de landelijke besmetting liet zich al snel zien. Mensen renden elkaar al niesend onder de voeten. Zodra een boom in zicht kwam, werden ogen jeukend rood en snotterden neuzen alle kanten op. Al snel kwam niemand meer zijn huis uit. De straten liepen leeg en het land kwam tot stilstand.

‘Grootmoe, het gaat fantastisch! We hebben al bestellingen uit Madagaskar en Brazilië. Binnenkort is de aarde weer van ons!’



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (10 reviews)
expand_more
Verberg reacties
De grote hooikoortsverklaring. Leuk.
| 22:33 |
k Hing aan je lippen pfff zo gaat t in de echte wereld er ook aan toe, mooi gedaan dus
| 22:52 |
Iets minder extreem misschien, maar de natuur verdient wel wat (meer) liefde.
| 23:06 |
Heel wat meer ja
| 23:09 |
Hihihi wat een grappig en leuk verhaal echt leuk om te lezen
| 22:37 |
Dank je wel.
| 22:44 |
Ontzettend mooi verhaal! Heb genoten van het lezen :)
| 21:42 |
Mooi, bedankt.
| 22:44 |
Wat leuk zeg :)
| 21:39 |
Bedankt.
| 22:44 |
Wat een mooi verhaal! Top!
| 20:54 |
Hartelijk dank Marion!
| 21:24 |
;-)
| 21:26 |
Knap verhaal... alhoewel het natuurlijk minder leuk is als je er last van hebt :-)
| 19:28 |
Hoe denk je dat ik de inspiratie kreeg ;)
| 20:18 |
Wat een leuk verhaal!!
| 19:25 |
Bedankt!
| 20:17 |
Wat een fantastische verhaal! Ik moest het een tijdje laten bezinken!
| 18:34 |
Dank je wel.
| 20:17 |
Volgens mij is het goedje al echt verspreid!
| 18:07 |
Ja, ze doen flink hun best.
| 18:16 |
echt wel
| 18:18 |

private lease goedkoop
private lease goedkoop
Fun & Entertainment
prEiffeltoren
prEiffeltoren
Fashion & Lifestyle
Onderzoeken
Food & Drinks
Mosselen sofrito
Mosselen sofrito
Gezondheid & Geest
Vegan haren wassen
Vegan haren wassen
Dier, Tuin & Natuur
Kooikersplas Houten
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen